Bütün saygımla, efendim, önünüzde eğiliyorum
Hatta yerlerde sürünüyorum.
Ama şimdi değişmiyor mu Avrupa?
Tepeden tırnağa,
Alman Schloss'u ve Fransız château'sunda
Hassas burunlar
Bir koku alıyor havada
Ve biliyorlar ki gül değil.
Rousseau, Voltaire ve Beaumarchais
İkaz edildi çok oldu.
Otokratların günü doldu.
Duyuyorum
Sıradan insanların
Müziğini kararlı adımlarının
Hazırlar imparatorluk takımı indirmeye
Çan kulesini devirmeye.
Müzisyenler de bu alaya katılmalı
Nihayet görecekler hak ettikleri saygıyı,
Hakikatli şarkının saygın membaı olarak,
Görülmeyecekler artık
Zevkten nasibini almamış
İmparatorlar, krallar ve kraliçelerin
Kulaklarını okşamak için
Kurulmuş değersiz makineler olarak.
Farkındayım söylediklerim
İsyanı teşvik gibi geliyor kulağa,
Ama hazır meydanı ele geçirdim
Kadeh kaldırayım onuruna
Özgür müzisyenin!