Vehb b. Münebbih şöyle demiştir:" Havâriler ,İsa'ya as.'Ey İsa ! kendilerinde hiçbir korku ve kederin olmadığı Allah dostları kimlerdir?" diye sormuşlar.Isa a.s 'Onlar,insanlar dünyanın zahirine bakarken,dünyanın batınına bakarlar,insanlar dünyanın önünü düşünürken,sonunu düşünenler,kendilerini öldürmesinden endişe ettikleri şeyi (nefislerini) öldürenler,kendilerini ergeç terkedeceğini bildikleri şeyi terkedenlerdir.Böylece dünyadan daha çok istemeleri ,aza talip olmaları,onu anmaları onlar için bir kayıp;dünyadan kendilerine isabet edenle sevinmeleri,hüzün olmuştur.Dünyadan haksız olarak kendilerine sunulan payeleri terkedip bırakmışlardır.Dünyalık şeyler eskiyip parçalansa onları yenilemeye yeltenmezler ,dünya harap olup,viran olsa tamirine kalkışmazlar ,gönüllerde dünya tamamen ölse ,diriltmeye teşebbüs etmezler .Bilakis dünyalarını yıkıp âhiretlerini kurarlar,dünyayı satıp ebediyyen kendileri ile beraber olanı alır ,refah içerisinde olacakları bir dünyayı ellerinin tersi ile iterler. Dünya ehline,cezaya çarptırılmış saralılar nazarıyla bakarlar ,ölümü çok anar,hayattan bahsetmeyi terk ederler.Allah'ı ve Allah'ın zikrini çok severler.Allah'ın nuru ile aydınlanır.Onun nuru ile çevrelerine ışık saçarlar. Onların hayreti mûcip haberleri vardır.Hayratengiz haberler onların yanındadır.Kitap onlarla ayakta kalmış, bu kitabı onlar tatbik etmişlerdir.Kitap onlardan bahsetmiş,onlar da kitabı telaffuz etmişlerdir.Kitabın bilgisi onlardadır.Onlar kitap ile bilgiye erişmişlerdir.Eriştikleri ile beraber bir nimet ,umduklarından başka bir güven,sakındıklarından başka bir korku bilmezler ve tanımazlar"demiştir.
Ahmed b hanbel
Kitabü-z Zühd