M.
@bildigini_okur
Ankara
1992
84 okur puanı
Nisan 2026 tarihinde katıldı
“Mutlu muyum? Aslında küçüklüğümden beri insanlar sürekli şanslı biri olduğumu söylüyor ama bana sorarsanız cehennemde gibi hissediyorum, bana şanslı olduğumu söyleyenlerse benimkiyle kıyaslanamayacak ve ölçülemeyecek kadar mutlu görünüyorlar..”
İç dünyamızın derinliğini bazen en yakınımızdakiler bile fark edemiyor. Şanslı görünmek, mutlu hissetmeye yetmiyor maalesef.
Şans dedikleri, dışarıdan görünen bir gölge.. İçerideki fırtınayı kimse ölçemez. İnsan, kalabalıkların imrendiği yerde de yalnız olabilir. Çünkü asıl mesele kader değil, insanın kendi içinde nerede durduğu bana kalırsa.
1 yanıtı göster
Sabırla OkuyanlaraAlıntı
“Kitaplar okuduğunu gördüm, kimi çok uzun, kimi çok ağırdı; sıkıcı olanlar da vardı ve onları da buna rağmen sonuna kadar okurdun. Cesaretine hep imrenmişimdir. Ben, kitaptan sıkıldım mı bırakırım. Benim komodinim başlanmış ama asla sonuna kadar okunmayacak kitaplarla dolu. Sen, yazara sonuna kadar bir şans vermekten yana olduğunu söylerdin. Dört yüz elli sıkıcı sayfadan sonra, son sayfaların sürükleyici geçeceğini düşünürdün. Yazarlar senin gibi bir okurları olduğu için şanslıydılar..”
sonunda tüm sıkılmalara değecek bir şeyler olduğunu umarım hep ama genelde olmaz
Haklısın, çoğu zaman o son sayfalar beklediğimiz kadar büyülü çıkmıyor. Ama insanın içinde inatçı bir ses kalıyor yine de; “ya bu kez gerçekten değerse?” diye usulca omzuna dokunan. Belki de sayfaları çevirmeye devam etmemizin sebebi o küçük umut değil, ona duyduğumuz zaaf.