Uzun bir birliktelik oldu David Copperfield ile... kitabı okurken aklıma bazı öğrencilerim gelmedi değil. Aslına bakarsanız etrafımızda o kadar David Copperfied varki.. sadece onlarda görülmeyi bekliyor, birinin ellerinden tutmasını bekliyor, belki de sadece “sevgi” bekliyor. Çünkü bir çocuğua verilecek en güzel şey olan “sevgiden” yoksun yaşıyorlar... Gelelim kitaba. Oldukça duygu yüklü bir romandı. Ne yoktu ki içinde...
Açlık
sefalet
Sevgi
Aşk
Nefret
İhanet
Arkadaşlık
Bağlılık
...... ve daha bir çok duygu. Kitapta küçük Copperfield’in doğumundan başlayıp yetişkinliğine kadar yaşamış olduğu olaylar ve gelişme süreci (kişilik olarak) yoğun bir duygu ile anlatılıyor. Kalınlığı kesinlikle sizi korkutmasın, zira Karamazov Kardeşler gibi din felsefe siyaset vb konulara girmediği için ( çok nadir ) kitap hızla bitiveriyor. Yalnız parantez içi cümlelere bazı yerlerde okadar ağırlık vermiş ki oraları anlamakta zorluk çıkarırken okuma zevkini azaltmış. Ama genele bakacak olduğumda harika bir eserdi son sayfalarda gözlerim doldu desem yeridir. İnsanın sevdiği için dileyebileceği ne güzel bir söz değil mi “Ah Agnes, ah ruhum, hayatım son bulurken de yüzün yanımda olsun hep”.
Keyifli okumalar...