Elif, Koku'yu inceledi.
07 May 11:25 · Kitabı okudu · 10 günde · Beğendi · 7/10 puan

Her şeyin/herkesin koktuğu bir devirde -1738 Paris'inde- kokusuz olarak dünyaya gelen bir çocuk; Jean-Baptiste Grenouille. Kendisi kokusuz olmasına rağmen koku duyusu öyle güçlü ki canlı-cansız her nesneyi kokusundan tanıyabiliyor. Gözlerini kapattığı takdirde sırf koklayarak yol alabiliyor. Adeta burnuyla görüyor.
Kitap, karakterimizin doğumundan başlıyor. Açıkçası o kısımlar üzücüydü ama okudukça, karakteri tanıdıkça pek üzülesiniz gelmiyor inanın. Çok kötü bir karakter kurgulamış yazar.
Grenouille, kendi kokusu olmadığı için güzel kokuların peşine düşüyor ve istediğini elde etmeden asla durmuyor, ne pahasına olursa olsun... Peşinde olduğu da öyle çiçek böcek kokusu falan değil, insan kokusu!
Gerçekten ürkütücü, okuyanı dehşete düşüren bir kurgu ve karakter. Böyle kitapları okuduğumda yazarının hayal gücüne, kurgulama yeteneğine hayran kalıyorum. Kırk yıl düşünsem aklıma gelmez. Öyle bağrımıza basacağımız cinsten bir ana karaktere sahip olmasa da kitabı sevdim. En başta adaptasyonda biraz zorlanmış olabilirim ama ilk 40-50 sayfadan sonra bir açıldı, elimden bırakamaz oldum. Kitapta betimlemelere çok yer verilmiş, bu durum normalde sıkıcı olabiliyor ama Koku'da hiç öyle hissetmedim. Hatta öyle ki betimlemeler kitaptaki kişileri, mekanları ve kokuları okura adeta hissettiriyor. Bir kokuyu nasıl anlatırsınız? Şahsen ben kelimelerle anlatmakta güçlük çekerim. Hele Süskind kadar güzel anlatmam olanaksız gibi görünüyor. Çeşit çeşit kokuları elle tutulacak, gözle görülecek hale getiriyor yazar betimlemeleriyle.
Gelin görün ki kitabın genel güzelliğine göre final beni pek tatmin etmedi. Ne bekliyordum ya da bir şey bekliyor muydum bilmiyorum çünkü olaylar hep olağan dışı seyrettiği için her şeyin olabilitesi vardı. Ama yine de sonu pek içime sinmedi. Kitabın akabinde filmini de izledim ve başarılı bir uyarlama olmuş, tavsiye ederim; Perfume: Teh Story Of A Murderer

Bria, Dönüşüm'ü inceledi.
22 Nis 20:21 · Kitabı okudu · 4 günde · Beğendi · 10/10 puan

Herkese merhaba. Bayadır derslerden dolayı ve kütüphaneye giden o uzun yokuşu çıkmaya üşendiğim ve yine derslerden istesem de çıkmaya vakit bulamadığım için kitap okuyamıyordum (kitap sınavı için okuduklarım hariç) ve dolayısıyla aktif de olamıyordum. Muhtemelen bu notu EFSANE kitabının incelemesinde yazmam gerekirdi ama ben ilk öncelikle DÖNÜŞÜM’e inceleme yazmak istedim.

Dönüşüm, benim okumaya teşebbüs ettiğim üçüncü klasik kitaptı, klasik kitap okumakta gerçekten iyi olduğum söylenmez. Heyecanla ve çok fazla merak ederek başladığım Demian’ın yarısına bile gelememiştim. Ama Dönüşüm benim açımdan farklıydı. İlk sayfasından itibaren onu bırakamadım. Bunun nedeni ise, diğer klasiklerde daha çok sanki o karakteri değil de onun düşüncelerini yaşıyor gibiyken (en azından benim) bu kitapta sadece düşünceleri değil o karakteri de yaşıyordum.
Yani sadece onun ne hissettiğini okumuyordum, tıpkı olay hikayelerindeki gibi ya bunu yaşayan ben olsaydım? Diye de düşünüyordum aynı zamanda. Çünkü gerçekten benim için, sanırım uyandığımda kendimi bir böcek olarak görmek dehşet verici bir şey olurdu.

Ancak Gregor kendini böyle bulduğunda bırakın endişelenmeyi, korkmayı, çığlık atmayı, tek derdi yataktan nasıl çıkıpta saat yedi trenine ve işine yetişeceğiydi. Açıkçası gerçekten bir insan nasıl bu kadar soğukkanlı olabilir, bu durumu nasıl bu kadar sakin karşılayabilir diye düşünmekten kendimi alamadım.
Ve Gregor, nedense bu adam için ağlayacaktım az kalsın. Bu kadar düşünceli, bu kadar sevgisini ne olursa olsun asla kaybetmeyen birisi nasıl olabilir diye gerçekten düşündüm.

Çevresindeki herkes tarafından dışlanmasına, ailesinin bile, hatta bu ‘aile’nin ondan iğrenmesine ve odasına girmemesine karşın bu adamın tek düşündüğü hala daha ailesinin o işten çıkınca kaybettiği refahı, ve o refahı nasıl geri getirebileceğiydi. Kendisi böyle bir durumdayken tek düşündüğü ailesini işten çıkarak nasıl zorda bıraktığıydı. Kardeşini konservatuara gönderme hayalinin yerle bir olmasıydı.
Tüm bunlara karşın Gregor’un asla ailesini suçlamaması…

Bilmiyorum ama bu cümleyi yazarken bile içime bir ağlama isteği doluyor.

“Ailesini düşündüğünde içi sevgiyle doluyor ve duygulanıyordu. Kız kardeşinden daha da kararlı bir şekilde, yok olması gerektiğine inanıyordu.”

Ve özellikle şu alıntının başına ‘Gerçek Dönüşüm’ yazmamın nedeni, Gregor başta kendini sanırım gerçek mana da bir böcek gibi hissetmiyordu. Çünkü hala daha duyguları vardı, tüm bu olanlara rağmen iyileşip işine devam edebileceğine inanıyordu, inancı vardı, inancıyla ve hayalleriyle mutluydu. Ailesini yeniden eski refahına kavuşturabileceğini düşünüyordu. Bunu nereden mi anladım? Bunu Gregor söyledi.
Dedi ki: Eğer müziğe bu denli ilgiliysem o zaman bir böcek olabilir miyim?

Ama ailesi, düşüncelerinden iğrendiğim ailesi Gregor’a bunu yaptı. Ondan müziğini aldılar bir nevi. Gregor’un onları duyduğunu, anladığını bilmeden konuştular, onun kalbini kırdılar.

Ve Gregor sonunda, tüm bunlara rağmen yine ailesinden nefret etmedi, onları sevmeye devam etti ama artık değişmişti. Artık sanırım kendini iğrenç bir böcek olarak görüyordu. Çünkü kendisinin yok olması gerektiğine inanıyordu. Bir insanı böyle düşünmeye itmek benim nezlimde yapılabilecek en iğrenç ve tiksindirici davranış.

İşte Gregor için bu yüzden üzüldüm. Bu kadar sevgi dolu bir insanın kendini yok olması gereken iğrenç bir şey olarak görmesine. Bu kadar kalbi kırık olmasına karşın ailesini suçlamamasına. Ve son nefesini bu düşüncelerle doluyken vermesine.

Çok yazıktı.

Ve Franz Kafka’nın bu duyguları bu denli güzel tasvirlemesine. İçimdeki duyduğum öfke ve üzüntü. Sanırım bu duyguları çok şiddetli hissettiğim için bu kitabı bu kadar sevdim.

Çoğu kişinin okuduğunu düşünüyorum ama yine de okumayanlara tavsiye ederim.

Her şeyiyle çok güzel bir kitaptı. Teşekkürler Kafka.

Tivtiv, Dönüşüm'ü inceledi.
27 Şub 21:47 · Kitabı okudu · 5 günde · Beğendi · 9/10 puan

Franz Kafka'nın eserleri arasından okuduğum ilk kitap oldu. Bazı yerleri böcek fobisi olan bir insan için zorlayıcıydı .d Ama okurken düşündüren birçok tarafı vardı. Sevdim.

Sfenks, Dönüşüm'ü inceledi.
 19 Ara 2017 · Kitabı okudu · 4 günde · 9/10 puan

Uzun süre önce okumak isteyipte elime geçmeyen bir kitaptı :D Sonunda elime geçirip okudum :D Kitabın dili çok akıcıydı ve zihnimde canlandırırken keyif duydum :D Okurken bir böcek olmak istemiş olabilirim :D kitabın sonuna geldiğimde bu insanlardaki umursamazlık ne ya dedim :D bazı insanların bazı insanlara yaptığı kötülüğü farklı bir dille anlatan kitabı sevdim.

"4.48 Psikoz" Sarah Kane
(Çok uzun bir sessizlik)

Ama senin dostların var.

(Uzun bir sessizlik)

Çok dostun var.
Onların sana bu kadar koltuk çıkmaları için ne veriyorsun onlara?

(Uzun bir sessizlik)

Onların sana bu kadar koltuk çıkmaları için ne sunuyorsun onlara?

(Uzun bir sessizlik)

Ne sunuyorsun?

(sessizlik)







Bir zihnin zemini, bir ışık huzmesi altında binlerce hamam böceği bir anda tek bir gövde halinde birleştiğinde ve hiç birinin dile getirmeye cesaret edemediği gerçeği kapsadığında artık hiçbir şeye karşı çıkmadan yer değiştiriyor ve o zihnin üst tabakalarındaki karartılmış bir şölen salonununda yoğunlaşmış bir bilinçlilik hüküm sürüyor


Her şeyin benim için açığa çıktığı bir gece geçirdim.
Nasıl tekrar konuşabilirim?


Kendinden başka kimseye güvenmeyen kırgın hünsa gerçekte odayı bereketli buluyor ve kabustan hiçbir zaman uyanmamak için yalvarıyor.


Ve hepsi oradaydılar.
Herbiri.
Ve ben sandalyelerinin arkalıklarında bir böcek gibi ordan oraya seyirtirken
adımı biliyorlardı.

Işığı anımsa ve ona inan

Ebedi ışıktan önce bir anlık netlik.


Unutmama izin verme


--------------------------------------



Üzgünüm

Geleceğin umutsuz olduğunu ve hiçbir şeyin iyiye gitmeyeceğini hissediyorum.

Sıkıldım ve hiçbir şey beni tatmin etmiyor

Bütünüyle yenilgiye uğramış biriyim.

Suçluyum, cezalandırılıyorum

Kendimi öldürmek istiyorum

Daha önce ağlayabiliyordum ana şimdi gözyaşlarının ötesine geçtim

Başka insanlara karşı ilgimi yitirdim

Karar veremiyorum

Yiyemiyorum

Uyuyamıyorum

Düşünemiyorum

Yalnızlığımı, korkumu ve tiksintimi yenemiyorum

Şişmanım

Yazamıyorum

Sevemiyorum

Erkek kardeşim ölüyor, sevgilim ölüyor, İkisini de öldürüyorum

Ölümüme doğru doluyorum.

İlaç almaktan dehşetli korkuyorum.

Sevişemiyorum

Sikişemiyorum

Yalnız kalamıyorum

Başkaları ile birlikte olamıyorum

Kalçalarım çok büyük

Cinsel organlarımı sevmiyorum


+.48’de
çaresizlik ziyaretime geldiğinde
kendimi asacağım
sevgilimin nefes alıp verişiyle birlikte

Ölmek istemiyorum

Ölümlülüğüm olgusu ile öyle çaresizliğe düştüm ki, intihar etmeye karar verdim

Yaşamak istemiyorum

Uyuyan sevgilimi kıskanıyorum ve onun teskin edilmiş bilinçsizliğine imreniyorum.



Uyandığında benim sakinleştiriciler tarafından kesintiye uğratılmış uykusuz gecemin düşüncelerini ve konuşmalarını kıskanacak

Kendimi bu yıl ölüme teslim ettim.

Bazıları bunu kendine düşkünlük olarak adlandıracak
(Bunun gerçekliğini bilmedikleri için şanslılar)
Bazıları da basit bir olgu olarak acı çekmeyi bilecekler.

Bu benim normalliğim haline geliyor.

-------------------------------------------------------


100

91
84
81

72
69
58
44
37 38
42
21 28
12
7


----------------------------------------------------------




Uzun sürmedi. Orada uzun süre kalmadım. Ama siyah acı kahve içerek bir antik tütün
dumanı içinde o ilaç kokusunu yakaladım. Ve o hala hıçkıran yerde bir şey bana dokunuyor iki yıl önceden gelen bir yara bir kadavra gibi açılıyor ve uzun süredir gömülü duran utanç, çürümekte olan iğrenç ıstırabını ortaya döküyor.

Bir oda dolusu İfadesiz donuk yüz acımı seyrediyor, o kadar anlamdan yoksunlar ki, burada bir ard niyet olmalı.

Dr Bu ve Dr. Şu ve o anda oradan geçmekte olan Dr Nevar bir uğrayıp kafa bulayım diye düşündü. Çaresizliğin sıcak tünelinde yanmakta olan ben, bir de nedensiz sarsılmalarla iyice resil olmuş durumdaki ben , bir de sözcükler ağzımdan kekeleyerek dökülürken, “hastalığım” hakkında söylecek hiçbir şey bulamıyordum, Zaten o da ölecek olduğum için hiçbir şeyin anlamı olmadığını bilmekten ibaretti. Bana bedenin ve zihnin bütünlüğünün nesnel bir gerçeklik olduğunu söyleyen o düzgün, akılcı psikiyatrik sesle ben tamamiyle çıkmaza girdim. Ama ben burada değilim ve hiç olmadım. Dr Bu bunu yazıyor ve Dr. Şu sempatik bir bir biçimde mırıldanmaya çalışıyor. Beni seyrederek, beni yargılayarak, tenimden sızan sakatlayıcı yenilginin kokusunu alarak, bana pençelerini geçirmiş ve her şeyi yutan çaresizliğimi, beni baştan aşağı saran dünyaya dehşetle ağzı açık bakar ve neden herkesin gülümsediğini merak ettiren, ve herkesi içimde sancıyan utancın gizli bilgisiyle bana bakar hale getiren paniğimi ...
Utan utan utan
Boktan utancın içinde boğul

Sırrına erişilmez doktorlar, duyarlı doktorlar, sıradışı doktorlar, size kanıt gösterilmedikçe hasta olduklarını sanacağınız doktorlar, aynı soruları sorararak, ağzıma kendi sözcüklerini yerleştirerek, doğuştan gelen acılar için kimyasal tedaviler önerirler, Ben senin için avaz avaz bağırmak isteyene kadar da birbirlerinin kusurlarını örterler: Sen; , bana isteyerek dokunan, gözlerimin içine bakan, yeni kazılmış mezarımından gelen sesle yaptığım darağacı esprilerine gülen, saçımı kazıdığımda benimle dalga geçen , ve beni görmenin onu memnun ettiğini söyleyerek yalan söyleyen tek doktor. Yalan söyleyen. Ve beni görmenin onu memnun ettiğini söyleyen. Sana güvendim. Seni sevdim, ve canımı yakan seni kaybetmek değil, tıbbi görüşlermiş gibi maskelediğin boktan yalanlarınız.

Senin gerçekliğin, senin yalanların, benim değil.

Ve ben senin farklı olduğuna inanırken ve hatta zaman zaman yüzünde yanıp sönen ve patlama tehdidi içeren ızdırabı belki gerçekten hissettiğin sanısına kapılırken, sen de ayıbını örtmeye çalışıyordun. Bütün öbür aptal ölümlü amcıklar gibi.

Benim düşünceme göre bu ihanettir. Ve benim asıl düşüncem, bu sersemce düşünce kırıntılarının temelinde yatandır.

Hiçbir şey benim öfkemi dindiremez.

Ve hiçbir şey yeniden inançlı olmamı sağlayamaz.

Bu benim içinde yaşamak istediğim bir dünya değil.


-----------------------------------------------

-Herhangi bir planın var mı?

-Aşırı doz alıp, bileklerimi kesmek ve kendimi asmak.

-Hepsini birden mi yapacaksın?

-Hiçbir biçimde bir yardım çağrısı gibi algılanamaz böylece.

(sessizlik)

-İşe yaramaz.

-Tabii ki yarar.

-Yaramaz. Aşırı dozdan dolayı üzerine bir uyuşukluk gelecek. O yüzden de bileklerini kesebilecek gücün olmayacak.

(sessizlik)

-Eğer yalnız kalırsan, kendine zarar verebileceğini düşünüyor musun?

-Yapabileceğimden korkuyorum.

-Bu koruyucu oabilir mi?

-Evet. Beni tren raylarından uzakta tutan şey korku. Tanrıya ölümün boktan bir son olması için dua ediyorum. Kendimi seksen yaşında hissediyorum. Hayattan yoruldum ve zihnim ölmek istiyor.

-Bu bir mecaz, gerçek değil;

-Bu bir teşbih.

-O da gerçek değil.

-Bu bir mecaz değil, teşbih; öyle olsa bile bir mecazı tanımlayan özellik, onun gerçek oluşudur.

(Uzun bir sessizlik)

- Sen seksen yaşında değilsin .

(sessizlik)

Öyle misin?

(bir sessizlik)

Öyle misin?

(Bir sessizlik)

-Mutsuz insanların hepsini mi horgörüyorsun? Yoksa özellikle beni mi?

-Seni hor görmüyorum. Bu senin suçun değil. Hastasın.

-Ben öyle düşünmüyorum.

-Öyle değil mi?

-Hayır. Depresyondayım. Depresyon öfkedir. Ne yaptığın, burada kimin olduğu ve kimi suçladığındır.

-Peki sen kimi suçluyorsun?

-Kendimi.


---------------------------------------------


Beden ve ruh arasında hiçbir zaman bir evlilik olamaz.

Benim daha önce olduğum kişi olmaya ihtiyacım var. Ve kendimi cehenneme adamama neden olan bu uyuşmazlığa ebediyen lanet okuyacağım.

Çözümsüzce umudetme beni ayakta tutamaz.

mutsuzluk ve elem içinde boğulacağım.
benliğimin soğuk siyah gölcüğünde
cisimsiz zihnimin derinliğinde

Benim düşüncemin biçimi artık yokolduğuna göre nasıl
Biçime dönebilirim.

Benim tasvip edebileceğim bir hayat değil.


Beni yokeden şey için beni sevecekler
Düşlerimdeki yıkıcılık
Düşüncelerimin karışıklığı
Zihinimin kıvrımlarından üreyen hastalık

Her övgü ruhumun bir parçasını alıp götürüyor

Hiçbir şey bilmeyen
İki aptalın arasında salpalayan
Dışavurumcu bir geveze
Ben her zaman özgürce yürüdüm

Edebi kleptomanlar dizisinin son sırasında yeralan
zaman içinde değer kazanan bir gelenektir.

kendini ifade etmenin zigzaklı yollarında
hırsızlık kutsal bir eylemdir

Ünlem işaretlerinin bolluğu bir sinirsel çöküntünün yakın olduğunu işaret ediyor
Sayfanın üzerinde tek bir sözcük ve işte drama orada.

Ben ölüleriçin yazıyorum
Doğmamışlar için

4.48’den sonra bir daha hiç konuşmayacağım.

Yabancı bir kadavranın içine kapatılmış bir şuura, çoğunluğun maneviyatının kötücül ruhunca tahammül edildiği bu iç karartıcı ve tiksindirici öykünün sonuna vardım.

Uzun bir süredir ölüyüm

Köklerime kadar


Hç umut olmadan sınırda şarkı söylüyorum.

-------------------------------




RSVP ASAP

---------------------------------------------


Bazen dönüp senin kokunu yakalıyorum ve sana karşı hissettiğim allah kahretsin o korkunç siktiri boktan özlemin korkunç fiziksel acısını, o allahın belası korkunç acıyı ifade etmeden yapamıyorum allah kahretsin. Sana karşı bunu hissetiğime ve senin de hiçbir şey hissetmiyor oluşuna inanamıyorum. Hiçbir şey hissetmiyor musun?

(sessizlik)

Hiçbir şey hissetmiyor musun?

(sessizlik)

Ve sabahın altısında dışarı çıkıp seni aramaya başlıyorum. Düşümde Bir sokak, bir pub, ya da bir istasyon görmüşsem, bunu bir mesaj olarak alıp oraya gidiyorum. Orada seni bekliyorum.

(sessizlik)

Biliyor musun, gerçekten birinin beni yönettiğini hissediyorum.

(sessizlik)

Hayatımda hiçbir zaman başka insanların istediklerini verememe gibi bir sorunum olmadı.
Ama hiç kimse bana bunu yapamadı. Hiç kimse bana dokunmuyor. Hiçkimse yanıma gelmiyor. Ama şimdi sen bende öyle boktan, öyle amına koyduğum bir derinliğe dokundun ki, inanamıyorum ve ben senin için bu olamam. Çünkü seni bulamıyorum.

(sessizlik)

Neye benziyor?
Ve onu gördüğümde onu nasıl tanıyacağım.
Ölecek, ölecek, yalnızca boktan bir şekilde ölecek

(sessizlik)

Sence bir insanın yanlış bir bedende doğması mümkün mü?

(sessizlik)

Has siktir. siktir. Hiçbir zaman olman gerektiği yerde olmayıp beni reddetiğin için has siktir. Kendimi bok gibi hissetmeme neden olduğun için hassiktir. İçimdeki aşkı ve hayatı kanatarak emdiğin için has siktir. Babamı hayata gelmeme neden olduğu için sikeyim.Anamı onu terketmediği için sikeyim , ama en çok da varoluşuma sikeyim, varolmayan bir insanı sevmeme neden olduğu için.
Has siktir. Hassik tir hepinize, her şeye .



-Ah canım, ne oldu koluna?

-Kestim.

-Bu çok çocukça birşey. İlgi toplamaya çalışıyorsun. Bu seni rahatlattı mı?

-Hayır.

-Gerginliğini azalttı mı?

-Hayır.

-Seni rahatlattı mı?

(sessizlik)

-Seni rahatlattı mı?

-Hayır.

-Bunu neden yaptığını anlamıyorum.

-O zaman sor.

-Gerginliğini azalttı mı?

(Uzun bir sessizlik)


Bakabilir miyim?

-Hayır.

-İltihap kapıp kapmadığını görmek için bakmalıyım.

-Hayır.

(sessizlik)

-Bunu yapabileceğini düşündüm. Çoğu insan bunu yapıyor. Gerginliği azaltıyor.

-Sen hiç yaptın mı?

-......

-Hayır. Fazlasıyla aklı başına ve mantıklı. Bunu nerede okudun bilmiyorum ama gerginliği azaltmıyor.


(sessizlik)

Neden bana niçin diye sormuyorsun?
Niçin kolumu kestim?

-Bana anlatmak ister misin?

-Evet.

-Anlat o zaman.

-BANA
NİÇİN YAPTIĞIMI
SOR.

(Uzun bir sessizlik)

-Niçin kolunu kestin?

-Çünkü allahın belası çok iyi hissettirdi bana. Çünkü müthiş şaşırtıcı.

-Bakabilir miyim?

-Bakabilirsin. Ama dokunma.

-(bakar) Hasta olmadığını düşünüyorsun değil mi?

-Hayır.

-Ben hasta olduğunu düşünüyorum. Bu senin suçun değil. Ama kendi davranışlarının sorumluluğunu almalısın. Lütfen tekrar yapma.

-------------------------------------------


Onuı kaybetmekten ödüm kopuyor. Ona hiç dokunmadım Aşk beni gözyaşları ile dolu bir mağaranın kölesi yapıyor.
Onunla ona hiç konuşamadığım dilimi ısırıyorum.

Hiç doğmamış bir kadını özlüyorum.

Hiç buluşamayacağımızı söyleyen bir kadını yılların ötesinden öpüyorum.

Her şey geçiyor
Herşey yokoluyor.
Her şey yavanlaşıyor.

Düşüncelerim kahreden bir gülümseme ile uzaklaşıyor.
Ruhumda böğüren
uyumsuz bir kaygıyı ardında bırakarak

Umut yok umut yok umut yok umut yok umut yok umut yok umut yok umut yok

Sevdiğim için bir şarkı, onun yokluğuna değen
Yüreğinin akışı, gülüşünün heyecanı

On yıl içinde o hala ölü olacak. Onunla yaşarken onunla uğraşırken, bir kaç gün geçince onu düşünmezken bile, o hala ölü olacak. Ben kendi adımı unutmuş sokakta gezinen yaşlı bir kadın olduğumda o hala ölü olacak, o hala ölü olacak, Allah
Kahretsin
bitti

Ve yalnız başıma dayanmalıyım.


Sevgilim, aşkım, beni neden yüzüstü bıraktın?

O, içinde hiç bir zaman yatmayacağım bir sığınak
Benim kaybımın yanında hayatın hiçbir anlamı yok

Yalnız olmak için büyüdüm
Yok olanı sevmek için

Bul beni
Bundan
Kurtar beni


Çürüten kuşku
Boşuna keder

Sükunetin yarattığı dehşet


Mekanımı doldurabilirim.
Zamanımı doldurabilirim
Ama yüreğimdeki boşluğu hiçbir şey dolduramaz


Uğruna öleceğim hayati ihtiyacım


Sinirsel Çöküntü

-----------------------------------------------



-Eğe r’ler, ama’lar yok.

-Ben eğer ya da ama demedim. Ben hayır dedim.


-Yapamam yapmalıyım hiç yapmak zorunda kalmamak her zaman, yapmayacağım, yapmalı, yapmayacağım.
Tartışılamaz olanlar.
Bugün değil.

(sessizlik)


Lütfen. Beni düzeltmeye çalışarak zihnimi durdurma. Dinle ve anla. Ve küçümsediğinde
bunu bana gösterme, en azından bunu söze dökme, en azında bana söyleme.

(sessizlik)

-Ben seni horgörmüyorum.

-Öyle mi?


-Hayır. Bu senin suçun değil.

-Bu senin suçun değil. Bütün duyduğum bu. Bu bir hastalık. Bu senin suçun değil. Benim suçum olmadığını biliyorum. Bunu bana o kadar çok söylediniz ki, artık benim suçum olduğunu düşünmeğe başladım.

-Senin suçun değil.

-BİLİYORUM.

--Ama izin veriyorsun.

(sessizlik)

Öyle değil mi?

-Hayatı anlamlı kılacak bir ilaç yok yeryüzünde.

-Bu korkunç anlamsızlık haline izin veriyorsun.

(sessizlik)

Buna izin veriyorsun.

(sessizlik)

-Düşünemeyeceğim. Çalışamayacağım.

-Çalışmanı hiçbir şey intihar kadar sekteye uğratmayacaktır.

(sessizlik)

-Doktora gittiğimi gördüm düşümde. O da bana yaşamak için sekiz dakika verdi. O siktiğimin bekleme odasında yarım saattir bekliyordum.

(Uzun bir sessizlik)

Tamam, hadi yapalım. İlaçları alayım, kimyasal lobotomi yapalım, beynimin daha yüksek işlevlerini durduralım. Belki de böylece biraz daha yaşamayı başarırım. .

Hadi yapalım.



---------------------------------------



nahoş olma durumuna
kabul edilemez duruma
sönük olma durumuna
ve anlaşılamaz olma durumuna kadar soyutlama

alakasız
saygısız
dinsiz
tövbe etmeyen

hoşlanma
yerinden et
bedensizleştir
boz

açıkça
hiç kimsenin
yapabileceğini
yapacağını
yapması gerektiğini
düşünemiyorum




öyle olsa bile yapsalar bile
bana benzer
bir başkasının
yapabileceğini
yapacağını
yapması gerektiğini sanmıyorum

ayrıca bütün bunların dışında

Ne yaptığımı biliyorum
Çok iyi biliyorum




Mantıksız
küçültülemez
ıslah edilemez
tanınamaz
rotası şaşmış
düzeni bozulmuş
deforme olmuş
biçimini yitirmiş

anadilini konuşan hiç kimse


Gerçek Doğru haklı
noktasına kadar anlaşılamaz olamaz


Herhangi biri ya da her biri ya da herkes

Bir mantık denizinde boğuluyor
Bu korkunç felç halinde



Hala hastayım


-------------------------




Belirtiler: yemiyor, uyumuyor, kıonuşmuyor, cinsel isteği yok, kederli, ölmek istiyor.

Teşhis: patolojik ızdırap

Sertraline, 50 mg. İleri derecede uykusuzluk, yüksek derecede gerginlik- ansiyete, anoxeria, (17 kg luk ağırlık kaybı) intihar etme düşüncesi, planları ve eğiliminde artış. Hastaneye yattıktan sonra devam etmedi.

Zopiclone, 7.5 mg. Uyudu. Derideki döküntülerden sonra devam etmedi. Tıbbi önerilere karşı çıkan hasta hastaneyi terketmeye çalıştı. Kendisinin iki katı cüssesinde üç erkek hastabakıcı tarafından zaptedildi. Hasta tehditkar ve işbirliğine yanaşmıyor. Paranoyak düşüncelere sahip.-hastane personelinin kendisini zehirlemeye çalıştığına inanıyor.

Melleril, 50mg. İşbirliğine açık durumda.

Lofepramine, 70 mg, doz 140 mg’ye yükseltildi, daha sonra da 210 mg.’ye. 12 kg aldı. Kısa süreli bellek kaybı yaşadı. Başka reaksiyon gözlemlenmedi.

Hainlikle suçladığı genç bir doktorla tartıştı ve bu tartışmadan sonra saçlarını kazıdı ve kollarını jiletle kesti.

Hastane yatağına daha fazla ihtiyacı olan ağır psikotik bir hastanın acil servise gelişi ile,
Hasta cemiyetin bakımına bırakıldı.

Citalopram, 20 mg. Sabah titremeleri. Başka reaksiyon gözlemlenmedi.

Hasta yan etkileri ile öfke nöbetleri geçirdikten sonra ve belirgin bir iyileşme kaydedilmediği için Lofepramine ve Citalopramı bıraktı. İlacı bıraktıktan sonraki belirtiler: Sersemlik ve akıl karışıklığı. Hasta düşmeye, bayılmaya ve arabaların üzerine yürümeye başladı.
Kuruntulara sahip- Rehberinin deccal olduğunu sanıyor.

Fluoxetine hydrocholeride, ticari adı Prozac, 20 mg, doz 40 mg’a yükseltildi. Uykusuzluk, düzensiz iştah (14 kg kaybetti), şiddetli anksiyete, orgazm olamama hali, çeşitli doktorlara ve ilaç üreticilerini öldürme yönünde düşünceler. İlacı bıraktı.

Ruh hali: Çok öfkeli.
Etkisi: Çok öfkeli



Thorizine, 100 mg. Uyudu. Daha sakin.

Venlafaxine, 75 mg, Doz 150 gr. yükseltildi, daha sonra 225mg.verildi. Sersemlik, düşük tansiyon, başağrıları. Başka reaksiyon gözlenmedi. İlacı bıraktı.

Hasta Sepxat’ı bıraktı hastalık kuruntusu- spazm halinde göz kırpma ve ağır ilerleyen dyskinesia ve yine ağır ilerleyen demansın belirtisi olarak şiddetli bellek kaybından şikayet ediyor.

Tüm tedavi önerilerini reddetti.

100 aspirin ve bir şişe Bulgar Cabernet Sauvignion, 1986. Hasta bir kusmuk havuzunda uyandı ve “köpekle uyuyan pirelerle uyanır” dedi. Şiddetli karın ağrısı. Başka reaksiyon gözlenmedi.


-------------------------------------


Kapak açılır.
Çıplak ışık



Televizyon konuşmaları
gözlerle dolu
görebilmenin güçleri

Ve şimdi o kadar korkuyorum ki


Bir şeyler görüyorum
Bir şeyler duyuyorum
Kim olduğumu bilmiyorum


Dilim dışarda
-------? okunamıyor

Zihnimin parça parça buruşup örselenmesi



Nereden başlayacağım?
Nerede duracağım?
Nasıl başlayacağım?
(Devam etmek için demek istiyorum)

Nasıl duracağım? Nasıl duracağım?
Nasıl duracağım?
Nasıl duracağım?
Nasıl duracağım? Bir sancı burgu gibi
Nasıl duracağım? Ciğerlerime saplanıyor
Nasıl duracağım? Bir ölüm burgu gibi
Nasıl duracağım? Yüreğimi sıkıştırıyor


Öleceğim
Ama daha değil
Ama burada


Lütfen...
Para....
Karı....

Her eylem,
ağırlığı beni ezen bir simge

Boğazımda noktalı bir çizgi
BURADAN KESİN

BUNUN BENİ ÖLDÜRMESİNE İZİN VERMEYİN
BU BENİ ÖLDÜRECEK VE EZECEK VE BENİ
CEHENENNEME GÖNDERECEK


Beni yiyip bitiren bu çılgınlıktan beni kurtarman için yalvarıyorum
Yarı istemli bir ölüm


Artık hiç konuşmamam gerektiğini sanıyordum.
Ama şimdi arzudan daha kara bir şey olduğunu biliyorum
Belki de o beni kurtaracaktır.
Belki de o beni öldürecektir.


Zihnimin tepesindeki cehennemi tasın çevresindeki yürek kırgınlığının çığlığı olan kederli ıslık


Hamamböceklerinden oluşan bir battaniye


Bu savaşı bitirin


Benim bacaklarım boş
Söylenecek bir şey yok
Ve bu da deliliğin ritmi



----------------------------




-Yahudilere gaz verdim. Kürtleri öldürdüm, arapları bombaladım,merhamet için yalvardıklarında küçük çocukları siktim, ölüm tarlaları benim, herkes partiyi benim yüzümden terketti, senin siktiğim gözlerini emip çıkaracağım, ve annene bir kutu içinde yollayacağım. Öldüğümde çocuğun olarak yeniden doğacağım, en az elli kez daha kötü, ve delice bir şey yaşadığın sürece hayatını bir cehenneme çevireceğim Reddediyorum REDDEDİYORUM REDDEDİYORUM BANA SAKIN BAKMA

-Tamam tamam
-BANA SAKIN BAKMA
-Tamam tamam ben buradayım.


---------------------------


Biz lanetliyiz
Sağduyunun dışladıklarıyız.

Neden yaralıyım ben?
Tanrının hayallerini gördüm ben

Ve hepsi geçecek

Kendinizi emniyete alın
Çünkü paramparça olacaksınız
Çünkü her şey geçecek


Çaresizliğin ışığına bakın
Acının göz kamaştırıcı parlaklığına
Ve karanlığa doğru sürüklenceksiniz

Eğer bir patlama olursa
(ki bir patlama olacak)
Suçluların isimleri çatılardan seslenilecek

Tanrıdan korkun
Ve onun zalim meclisinden

Derimin üzerindeki ekzema, yüreğimdeki kızışma
üzerinde dansettiğimizi, böceklerden oluşan bir örtü
Kuşatmanın cehennemi evresi

Bütün bunlar geçecek

---okunamıyor

Işığı hatırla ve ışığa inan

İsa öldü

Rahipler vecd içinde

Biz liderlerimizi görevden alan
sefilleriz
ve Baal ‘a (sahte tanrı) bir tütsü yaktık


Hadi birlikte mantık yürütelim
Aklı selim, ebedi olarak gerileyen ruhun ufkunda, Tanrının evinin olduğu dağda bulunur
Kafa hastadır, yüreği saran zar yırtılmış
Bilgeliğin üzerinde yürüdüğü zemine basarak ilerle
Güzel yalanları kucakla-
Aklın kronik deliliğini

kıvranma başlıyor


---------------------------

4.48’de
Akıl bir saat oniki dakika kadar ziyaret ettiğinde zihnim yerli yerinde.
Geçip gittiğinde, ben de gideceğim.,
Parçalanmış bir kukla ,grotesk bir budala.
Şimdi buradayım, kendimi görebiliyorum .
Ama mutluluğun kötücül yanılsamaları aklımı çeldiğinde
Bu büyücülük mekanizmasının çirkin gözbağcılığı,
Benliğimin özüne dokunamıyorum.

Neden bana o zaman inanıyorsunuz da şimdi inanmıyorsunuz?


Işığı anımsayın ve ona inanın.
Bundan daha önemli hiçbir şey yok.
Görüntülere göre yargılamayı bırakın ve doğru bir karar verin

-Tamam tamam daha iyi olacaksın.

-Senin inançsızlığın hiçbir şeyi iyileştirmez.

Bana bakma sakın.


------------------------------


kapak açılır
çıplak ışık


Bir masa iki iskemle var hiç pencere yok


Buradayım
Bu da benim bedenim .



Cam üstünde danseden bedenim .

Hiç kaza olmayan bir yerde kaza anında

Başka seçeneğin yok
Seçim daha sonra gelir


Dilimi kes
Saçlarımı yol
Kollarımı bacaklarımı kes
Yeter ki bana sevgimi ver
Keşke ayaklarımı kaybetsem
Dişlerim sökülse
Gözlerim oyulsa
Sevdiğimi yitirmektense

Parla,kamçıla, yak, bur,bük, bastır,vur, kamçıla, Parla,kamçıla, yak, bur,bük, bastır,vur, kamçıla, Parla,kamçıla, yak, bur, bük, bastır, vur, kamçıla, Parla,kamçıla, yak, bur,bük, bastır,vur, kamçıla, Parla,kamçıla, yak, bur,bük, bastır,vur, kamçıla, Parla,kamçıla, yak, bur,bük, bastır,vur, kamçıla, Parla,kamçıla, yak, bur,bük, bastır,vur, kamçıla,

Hiç geçmeyecek.

Vur, parla,yumrukla,kamçıla,bur, kamçıla, yumrukla, kamçıla, ak, titre,parla, yumrukla, bur,bastır,parla, bastır,vur,titre,bur,yak,titre,vur,parla,vur,ak, yak, bastır,yak, titre, yak, parla

Hiçbir şey sonsuza kadar sürmez
(ama hiçbir şey)

kamçıla,bur, , yumrukla, yak, titre, vur, vur, titre, parla, yak, yumrukla, yak, parla, vur, bastır,vur,titre, bur,, titre, ak,kamçıla, yak, titre,vur,parla,vur,ak, yak, bastır,yak, titre, yak, parla





Kurban Fail.. Seyirci.

Yumrukla, yak, ak, titre, yak, kamçıla kamçıla,bur, , yumrukla, yak, titre, vur, vur, titre, parla, yak, yumrukla, yak, parla, vur, bastır,vur,titre, bur,, titre, ak,kamçıla, yak, titre,vur,parla,vur,ak, yak, bastır,yak, titre, yak, kamçıla,bur, , yumrukla, yak, titre, vur, vur, titre, parla, yak, yumrukla, yak, parla, vur, bastır,vur,titre, bur,, titre, ak,kamçıla, yak, titre,vur,parla,vur,ak, yak, bastır,yak, titre, yak,


Bana varolduğumu hatırlatan acı
ne güzel

Yumrukla, yak, ak, titre, yak, kamçıla kamçıla,bur, , yumrukla, yak, titre, vur, vur, titre, parla, yak, yumrukla, yak, parla, vur, bastır,vur,titre, bur,, titre, ak,kamçıla, yak, titre,vur,parla,vur,ak, yak, bastır,yak, titre, yak, kamçıla,bur, , yumrukla, yak, titre, vur, vur, titre, parla, yak, yumrukla, yak, parla, vur, bastır,vur,titre, bur,, titre, ak,kamçıla, yak, titre,vur,parla,vur,ak, yak, bastır,yak, titre, yak,




yarın daha aklı başında bir hayata doğru

100
93
86
79
72
65
58
51
44
37
30
23
16
9
2
----------------------------------


Deliliğin ikiye bölünmüş benliğin içinden kavrularak fırladığı karışıklığın merkezinde yatar akıl.


Kendimi biliyorum.

Kendimi görüyorum.

Bendeki sağduyuyu çoğaltmak için bir doktorun okuduğu martavallarla

hayatım bir mantık ağı içine yakalanmış


4.48’de

uyuyacağım.

Sana iyileşmeyi umarak geldim.

Sen benim doktorumsun, kurtarıcım, herşeye gücü yeten yargıcım, rahibim, tanrım, ruhumun yöneticisi

Ben de senin sağduyunun mürüdi.


-------------------------------

Hedeflere ve tutkulara ulaşmak
Engelleri aşmak ve yüksek bir standardı tutturmak
Yeteneğin başarılı bir biçimde kullanılması ile kendi özsaygını arttırmak
----Altetmek
başkalarını kontrol etmek ve üzerlerinde bir etki yaratabilmek
kendimi savunmak
psikolojik alanımı korumak
egoyu kollamak
dikkat çekmek
görülmek ve duyulmak

başkalarını heyecanlandırmak, şaşırtmak, büyülemek, şok etmek, aklını karıştırmak, eğlendirmek, ya da ayartmak
sosyal kısıtlamalardan kurtulmak
baskı zorlama ve kısıtlamaya karşı direnmek
bağımsız olmak ve istediği gibi hareket edebilmek
geleneğe karşı meydan okumak
acıdan kaçınmak
utançtan kaçınmak
yeniden eyleme geçerek geçmişteki aşağılanma hissini yoketmek
özsaygıyı sağlamak
korkuyu bastırmak
zayıflıkları yenmek
ait olmak
kabul görmek
birbirine yakın olmak neşe içinde birbirinin yerini almak
dostça bir havada sohbet etmek, öyküler anlatmak, duyarlılıklar, fikirleri, sırları paylaşmak,
iletişim kurmak ya da konuşmak
gülmek ve şaka yapmak
arzu edilen öbür kişinin muhabbetini kazanmak
Öbür kişiye bağlanmak
Öbür kişi ile karşılıklı duygusal bir şeyler yaşamak
yedirmek, yardım etmek, korumak, teselli etmek, şefkat göstermek, desteklemek, bakmak ya da iyileştirmek

yedirilmek, yardım almak, korunmak, teselli edilmek, şefkat görmek, desteklenmek, bakılmak ve iyileştirilmek

eşit olan Öbürü ile karşılıklı neşeli, kalıcı, işbirliğine dayalı, karşılıklı bir ilişki kurmak
affedilmek
sevilmek
özgür olmak

-Sen benim en kötü halimi gördün
-Evet
-Senin hakkında hiçbir şey bilmiyorum.
-Hayır
-Ama senden hoşlanıyorum.
-Senden hoşlanıyorum.

(sessizlik)

-Sen benim son umudumsun.

(Uzun bir sessizlik)

-Senin bir dosta değil bir doktora ihtiyacın var.

-(Uzun bir sessizlik)

-Öyle haksızsın ki.

(Çok uzun bir sessizlik)

-Ama dostların var.

(Uzun bir sessizlik)

Bir sürü arkadaşın var.
Hepsi senin arkanda. Onlara ne verdin ki bu kadar çok destekliyorlar seni?

(Uzun bir sessizlik)

.-Onlara ne verdin ki bu kadar çok destekliyorlar seni?

(Uzun bir sessizlik)

Ne veriyorsun?

(sessizlik)

Bizim profesyonel bir ilişkimiz var. İyi bir ilişkimiz olduğunu sanıyorum. Ama profesyonel bir ilişki bu.

(sessizlik)

Acını hissediyorum. Ama hayatını kendi ellerimin arasında tutamam.

(sessizlik)

İyi olacaksın. Güçlüsün. İyi olacağını biliyorum çünkü senden hoşlanıyorum. Kendinden hoşlanmayan birini sevemez insan. Benim korktuklarım, kendilerinden çok fazla nefret ettikleri için başka insanların onları sevmelerine de engel olanlar. Onlardan hoşlanmıyorum. Onlar için korkuyorum. Ama senden gerçekten hoşlanıyorum. Seni özleyeceğim. İyi olacaksın biliyorum

(sessizlik)

Hastalarımdan çoğu beni öldürmek ister. Günün sonunda buradan çıktığımda, eve gidip sevgilimle birlikte olmak ve gevşemeye ihtiyacım oluyor. Arkadaşlarımın gerçekten birarada olmasına ihtiyacım var.

(sessizlik)

Bu allahın belası işten nefret ediyorum. Arkadaşlarımın aklı başında insanlar olmalarını istiyorum.

(sessizlik)

Affedersin.

-Bu benim suçum değil.

-Affedersin bu bir hataydı.

-Benim suçum değil bu.

-Hayır, tabii senin suçun değil. .Affedersin.

(sessizlik)

-Açıklamaya çalışıyordum---

-Biliyorum. Anladığım için öfkeliyim anlamadığım için değil.


------------------------------


şişmanladı
desteklerle ayakta duruyor
itildi

bedenim iflas etti
bedenim dağılıyor

tutunacak hiçbir şey yok
tutunmanın ötesinde, daha şimdiden bittim ben.

her zaman benden bir parça olacak sende
çünkü benim hayatımı ellerine aldın

O kaba merhametsiz ellerine
Bu beni bitirecek

Sessiz olana kadar
Sessiz olduğunu sanıyordum
Bu acıyı nasıl telkin ettin?


hissetmemem gereken şeyin ne olduğunu
hiç anlayamadım
kabarmış bir gökyüzündebir kanadın üzerindeki bir kuş gibi
aşağıdaki fırtınadan uçarak gelen
zihnim çakan şimşekle paramparça oldu.

Ambar kapısı açılıyor.
Çıplak ışık
Ve hiçbir şey
Hiçbir şey görünmüyor.

Neye benziyorum?

yokluğun çocuğu

Bir işkence odasından öbürüne
affedilmeyen aşağılık bir hatalar alayı
boyunca attığım her adımda düştüm

Çaresizlik beni intihara doğru itiyor
doktorların hiçbir çare bulamadıkları
ya da anlamaya çalışmadıkları
ızdırap
umarım hiç anlamak zorunda kalmazsın
çünkü senden hoşlanıyorum

senden hoşlanıyorum,
seni seviyorum


hala kapkara su.
hep aynı derinlikte
gökyüzü kadar soğuk
sesin duyulmaz olduğunda yüreğim kadar hareketsiz
cehennemde donacağım

Ttbii seni seviyorum
hayatımı kurtardın sen

keşke yapmasaydın
keşke yapmasaydın
keşke beni yalnız bıraksaydın

evet ve hayır ve evet ve hayır ve evet ve hayır ve evet ve hayır ve evet ve hayır ve evet ve hayır ‘ın siyah beyaz filmi

Senden nefret ettiğimde bile
seni her zaman sevdim

Neye benziyorum ben?
tıpkı babam gibi

Ah hayır, hayır, hayır, hayır,

Ambar kapısı açılıyor
Çıplak ışık

kopma başlıyor

nereye bakacağımı bilmiyorum artık

kalabalıkları aramaktan bıktım
telepati
Ve umut


yıldızları seyretmek
geçmişi tahmin etmek
ve dünyayı gümüş bir ay tutulması ile değiştirmek

kalıcı olan tek şey yokoluştur
hepimiz yokolacağız.
kendimden daha kalıcı bir işaret bırakmaya çalışarak

daha önce kendimi öldürmedim o yüzden emsal arama.
Önceden olanlar yalnızca bir başlangıçtı.

Korkunun devri daimi
ay değil bu yeryüzü
bir devrim

Aman tanrım aman tanrım ne yapacağım ben?

Bütün bildiğim
Kar
Ve kapkara çaresizlik

Dönecek hiçbir yer kalmadı
Faydasız ahlaki bir spazm
Cinayetin tek alternatifi

Nolur nasıl öldüğümü anlamak için beni kesmeyin
Nasıl öldüğümü anlatırım ben size

Yüz lofepramine, kırkbeş zopiclone, yirmibeş temazepam, ve yirmi Melleril

Aldığım her şey

Yuttuğum

Bitti

hadım edilmiş düşüncenin
harem ağasına bakın

çözülmüş kafatası
bir ruhun yakalanması
kopma
kopma

bir solo senfoni

4.48
netliğin berraklığın ziyarete geldiği o heppi hour

gözlerimi ıslatan
ılık karanlık

hiç günah bilmiyorum

büyük olmanın hastalığı da bu.

ığruna öleceğim o hayati ihtiyaç

sevilmek

buna aldırış atmeyen biri için ölüyorum
bunu bilmeyen biri için ölüyorum

beni kırıyorsun

konuş
konuş
konuş

yenilginin on metrelik arenası
bana bakma

vardığım son durak
Hiç kimse konuşmuyor

beni onaylayın
bana tanıklık edin
beni görün
beni sevin

Son teslimiyetim
Son yenilgim


tavuk hala dans ediyor
tavuk hiç durmayacak
galiba benim sizin beni düşünmenizi istediğim gibi düşünüyorsunuz beni

Son nokta
Son nokta.

annene bakımını üstlen şimdi
annene bak


siyah kar yağıyor


beni ölümde tutuyorsun

hiç bırakmadan


ölüm için bir arzum yok
ne de intihar hiç olmadı

yokoluşumu seyredin
seyredin
yokoluşumu

seyredin

seyredin beni


seyredin


hiç karşılaşmadığım kendim, yüzü zihnimin iç yüzüne yapıştırılmış













lütfen perdeleri açın

-----------------------------------------------------------

Okuduğum ikinci kitabıyla birlikte yazarla biraz daha tanıştım, kaynaştım sanki. Çok zor olmadı bu kaynaşma. Benim gibi doğa, ağaç, çiçek, böcek, kuş âşığı biri için; hikâyelerinde okurlarını ormana, dağa, doğaya yolculuğa çıkaran bir yazar vardı çünkü karşımda.

Sanki rüyadaydım öykülerin birçoğunda. O; rüyaların her şeyi mümkün kılan sınırsızlığı vardı. Bu kitapla ilgili istesem de içeriğe dair bilgi (spoiler) veremem. Hani bir rüya görürsünüz; dağlar, ormanlar, denizlerde maceradan maceraya koşarsınız. Sorsalar, “Ne gördün rüyanda?’’ diye, söyleyecek bir şey bulamazsınız. Duman’ın öyküleri de öyle biraz.

Bir araya gelmiş öykülerle ortak bir geçmişe, hatıralarla, düşlerle bir yolculuk sanki. Bu yolculukta yazar, kendi hayallerinin içinde sizin de hayal kurarak yol almanızı istiyor. Oyunlara başvuruyor. Okuyanın hayallerine bırakıyor öykülerinin sınırını. Kendinizi kaptırmış giderken birden. Evet, aynen böyle yapıyor.:) Şaşkınlıkla ne olduğunu anlamaya çalışıp baştan okuyorsunuz cümleyi, paragrafı; ne demek istemiş yazar, diye. Sonra alışıyorsunuz buna da, artık hiç duraklamıyorsunuz, yazarın sizi getirip bıraktığı o yerde. Gülümsüyorsunuz artık yarım bırakılmış o cümlelerde.

“Canlılar kaça ayrılır?’’ diye sorsalar; çoğumuz “bitkiler, hayvanlar, insanlar’’ deriz. Hah işte o, öyle değilmiş. Bu kitapla birlikte kışın, soğuğun, karın, havanın, taşın, kuru ağaç dalının, sandığın en çok da sobanın bir canlı olduğunu düşünmeye başlıyorsunuz.

Farklı bir üslûpla yazılmış olmasını çok sevdim kitabın; diğer kitapları da böyle midir çok merak ediyorum ve sabırsızlanıyorum okumak için. Saramago, Oğuz Atay gibi imlâda oyunlara başvurmasıyla kendine has bir yazar kimliği oluşturmuş Duman. Sanki okuyucuyla oyun oynamış, eğlenmiş, eğlendirmiş. Vermek istediği duyguyu, hikâyeyi asla direkt ve net bir şekilde anlatmamış; ki ben bunu çok severim. Böylece kitabı yeniden ve farklı hislerle okunmasını mümkün kılmış.