• Gelme diyorsun
    Bu gel demektir
    Birazdan güneş doğacak
    Dolu dizgin atlılar geçecek yüreğimden
    Seni düşüneceğim
    Gümüş mahmuzların parlaklığında
    Yağmur nal izlerini örtmeden
    Sana geleceğim
    Bekle beni
    Hindistan‘da Banaras şehrinde seni aradım
    Ganj‘ın sularında lanetlenmiş insanlar yıkanıyordu
    Ganj‘ın suları pisti bulanıktı
    İçtim

    Bir kadın tanıdım Haydarabat‘da
    Cüzamlıydı güzeldi üstelik
    Sana benziyordu
    Etli dudakları vardı
    Brahman mabetlerinde seviştik üç gün üç gece
    Taşların üstünde yattık
    Bir hayvan tarafımız vardı alımlı
    Bir Tanrı tarafımız vardı iğrenç
    Bir insan tarafımız olacaktı
    Aradık üç gün üç gece
    Bulamadık
    Bir Tanrı tarafımız vardı korkunç
    Sevemedik

    Sonra Nijerya‘da Mozambik‘te Altınsahillerinde
    Kulaklarımda ulu ormanların uğultusu
    Vahşetin musikisini dinledim yeşil yeşil
    Zifir gibi bir yalnızlıktı içimde yokluğun
    İri bir memeydin kalçaydın avuçlarımda
    Belki bir tutam tuzdun kirli
    Seni düşündükçe susuyordum
    Nehirler göller kandırmıyordu beni
    O kadınlara gidiyordum
    O bakır tenli kadınlara
    O kadınlarla da yattım
    Adam boyu yaprakların üzerinde
    Boyanıp boyanıp yeryüzüne çıkıyorduk derinlerden
    Yorgundum
    Kuşkuluydum
    İliklerime kadar bendim
    Bir yeşildim
    Bir beyazdım
    Karanlıktım
    İnsan eti yiyenler anladı beni

    Kanarya adalarında
    Bir kamış kulübede iki ayna buldum
    Birinde ellerim vardı kemik kemik
    Parmaklarım beni çağırıyordu sana
    Birinde gözlerim vardı
    Ağlıyordum
    Çiğnenmiş otlara döndüm
    Ağlamaklı denizlere
    Köpek balıklarının azı dişleri avutmaz beni

    Bir gemiydim
    Battım
    Santa – İsabelle adasının önünde
    Şimdi 3200 metre derindeyim
    Sana ahtapot gözleri topluyorum
    Sana mürekkep balıklarının gözyaşlarını getireceğim
    Bırak beni
    Yosunlarla bir çeşmeden su içiyorum
    O derinliklerde bir mağarada buldum kendimi
    Önce garipsedim çıplaklığımı
    Utandım
    Sonraları alıştım güzelliğime
    Bir elim sendin
    Bir elim ben
    Ayaklarımı göremezdin
    Öyle uzaktaydı
    Sağ kolumu Mekke‘de kestiler şafak vakti
    Utanmaz yalnızlığımla kaldım çaresiz

    Bitmez
    Haçlı seferleri boyunca anlatsam maceramı
    Yakına gel
    Dört yanımız iri ıstakozlarla dolu
    Yalnız değiliz
    Tuk ki bu tuzlu balıklarda benim yüreklerim çarpıyor
    Tut ki gözümün yarısı elmada yarısı kapanık
    Tut ki ben beyaz peynirim ben zeytinim
    Al
    Ekmeğine katık et beni

    Dufy‘nin bir sokağı vardı bilir misin
    İlkin seni o mor sokakta gördüm
    Temmuzun ondördüydü
    Bütün itliği üzerindeydi güneşin
    Bir yeşil elbisen vardı
    Bir siyah ayakkabın vardı
    Bir gözlerin vardı
    Bir dudakların vardı
    Ama ben yoktum o sokakta
    Tahiti adalarında
    Gaugin‘le seni düşünüyordum
    Absent kadehlerinde ellerini içiyordum yudum yudum
    Dufy‘nin sokağı aklıma nereden geldi

    Bir çift zar aldım
    Attım gökyüzüne
    Adis-Ababa şehrine düştü
    Adis-Ababa şehrinde kadınlar
    Hepyek bakıyordu yüzüme
    Yüzümde cinayetler işleniyordu her gece
    Kadmiyum kırmızısından kanlar akıyordu nehir nehir
    Sen baksan görürdün
    Her gözüme bir düşeş oturmuştu
    Sen görsen anlardın
    Titanyum beyazı yalnızlığımı
    Budapeşte köprüsünün üzerinde
    Bir çingene falıma baktı
    Dedi üç günde öleceksin
    Ben üçbin yıldır seni arıyorum
    Kapılara sığmıyor umutsuzluğum
    Lağım kokuları gibi çirkef gibi kederliyim
    İçimden dünyayı ipe çekmek geliyor
    Cümle yıldızlar şahidim olsun
    Yapmazsam adam değilim

    Şanghay‘da orospular benimle yatmadı
    Çirkinsin dediler
    Pissin dediler
    Yıkandım arındım
    Afyon yüklü mavnalar geçiyordu Çin denizinden
    Birisi geçmişime küfretti
    Tuttum öldürdüm
    Geçmişim seninle güzeldi temizdi aktı
    Kirlettim
    Affet beni

    Hamamatsu‘da bir geyşa kızı yüzüme tükürdü
    Pyong-Yang‘da kurşuna dizdiler beni
    Tiz bir boru sesi üç defa ti çekti
    Trampetler başımda zonkluyordu
    Kederliydim
    Çaresizdim
    Canım Tchaikovski‘yi dinlemek istiyordu
    Ah o keman konçertoları öldürdü beni

    Dinsizdim İstanbul‘da minareler üstüme yıkıldı
    Yoksuldum Kudüs‘te kiliseler kabul etmedi beni
    Gelme diyorsun
    Bu gel demektir
    Birazdan akşam olacak
    Rachmaninof‘la bir meyhanede içmeliyim bu gece
    Sonra sana gelmeliyim
    Rachmaninof nereye giderse gitsin

    Şimdi bir derin mavide akşam oluyor
    Gök mavi deniz mavi
    Mor dağlar yeşil ağaçlar mavi
    Bozuk düzen mavi gecelerden sesleniyorum sana
    Ne opera aryaları
    Ne beşinci senfonisi Beethoven‘in
    Bir yalnızlık marşıdır çalınıyor uzakta
    Gün ışığı arkamızda kaldı bak
    Tanyerinde unuttuk gözlerimizi
    Gel artık
    Hayata yeniden başlayalım
    Gel artık
    Bu mavilerde kimseler görmez bizi

    Solfej anahtarlarını kaldıralım
    Do‘ların mi‘lerin önünden
    Bırakalım bu dünyayı alabildiğine dönsün
    Ölmekse daha kolay ne var
    Yaşamaksa sensiz mümkün değil
    İskender adam edemedi bu dünyayı
    Biz mi edeceğiz
    Eflatun çözemedi yaşamanın sırrını
    Biz mi çözeceğiz
    Bütün yataklar bir kişilik
    Git diyorsun
    Nereye gideyim
    Birazdan gece olacak
    Ağır kılıçlar parçalayacak yüreğimi
    Pis bir koku gibi çökecek üstüme yalnızlığım
    Seni düşüneceğim stepler ortasında yorgun kimsesiz
    Dolu dizgin atlılar geçmeyecek yüreğimden
    Bir gözümde gümüş mahmuzların pırıltısı hazin
    Bir gözümde bozulmuş nal izleri
    Durup durup ağlayacağım

    Sen bu ayrılıklar için mi yaratıldın söyle
    Bu zehir zemberek kederler için mi
    Bak bütün orkestralar sustu
    Bütün ışıkları söndü dünyanın
    Korkma
    Haydi uzat ellerini
    Geçmiş yılları yeniden yaşayalım bir bir
    Bak dinle
    Bir seslenen var uzaklardan
    Bak dinle
    Kader kapıyı çalıyor
    Gelme diyorsun
    Gelme diyorsun
    Bu gel demektir.

    Tanrının bıraktığı yerden biz başlıyalım
    Üç milyar insanın yarısını sen öldür yarısını ben
    Üç kişi kalsak yetişir yeryüzünde
    Yaklaş bana
    Seninle kardeş değiliz

    Hüzünle karışık sevinçlerden kurtul artık
    Arzuların o belli belirsiz sıcaklığını sev
    Biliyorsun
    Önce Tanrı insanı yarattı
    Sonra insan sevgiyi
    Ne yapsak boş
    Ne kadar çabalasak faydasız
    Geriye dönemeyiz
    Olanlar oldu iş işten geçti
    Çamurumuza sevgi katılmış bir kere

    Kim bu şarkıları söyleyen
    Karcığar faslından düm tek üzere
    Aklım bir yere erişti durdu
    Susun
    Şimdi üçgenlerle oynuyorum
    Kaldırın bu daireleri
    Bir model kız geldi soyundu karşımda
    Saçlarından üç fırça yaptım
    Üç tüp boyan vardı
    Verenoz yeşili zümrüt yeşili krom yeşili
    Hepsini kattım birbirine
    Senin yeşilini buldum
    Senin yeşilinde orkestralar Debussy ‘den çalıyordu
    Senin yeşilinde unuttum siyahlığımı

    Bu deli eden uğultu nerden geliyor
    Kim kırdı bu aynaları
    Toplayın yüzümüzü görelim
    Çirkin değiliz artık
    Bir kapı açılda önümüzde ölümsüzlüğe
    Güzeliz
    Sabahlar bizimle dolu
    Işık diyordun al işte
    Kör kıyılara kadar ışıdı yeryüzü
    Renk diyordun işte bak
    Buram buram mavi
    Çarşılar dolusu kırmızı
    Süt beyazından geceler
    Sarı güneşler ortasında turuncu bir gün
    Yitirilmiş saadetlerin bahçesinde mor çiçekler

    Kardeş değiliz diyorum inanmıyorsun
    Yalan bunca faziletler yalan
    Bizi bu ciğeri beş para etmez insanlar mahvediyor
    Aldırma diyorum sana
    Dünya ikimiz için yaratıldı
    Üç milyar insan iş olsun diye geldi yeryüzüne

    Verdiğin her kederin yüreğimde yeri var
    Hangi kitabı açtıysam seni okudum yıllardır
    Hangi aynaya baktıysam seni gördüm
    Gel desen gelemem
    Git desen gidemem
    Öl desen kanım akmaz
    Anladım artık seni sevmek yüce bir şey
    Anladım seni sevmek Tanrı‘ya yaklaşmak gibi

    İnsanlar içinde bir sana inandım
    Bir seni sevdim kendimden başka
    Uykularımın bölündüğü saatlerde
    Sendin düşündüğüm soluk soluk
    Sivri bıçaklar gibiydin karanlığımda
    Gözümü yumsam seni görüyordum
    Oynak türkülere benzeyen yürüyüşünle
    Sen çıkıyordun karşıma
    Karanlığımda
    İki yıldızdı ellerin görülmedik
    Karanlığımda
    Bir orman yangınıydı dudakların

    İstesen hayat verirdim bu karanlıklara
    İstersen gökyüzünü bir mendil gibi yırtardım
    Denizlerden göllerden nehirlerden
    Sana görmediğin renkler yaratırdım
    Zamanın ötesinde
    Yeni bir dünya kurardım sana
    İnsansız Tanrısız kedersiz
    Severdin
    Dağ rüzgarlarının serinliğince
    Yaşardın
    Bu sefil dünyamızdan uzak

    Bir yanıp bir sönen ışıklar gibiyim
    Yumruk kadar yüreğimde sen varsın
    Kutsal kederler içinde seninleyim artık
    Sarı badanalı evlerde başbaşayız
    Bütün duvarlara gölgen kazınmış
    Kokun sinmiş bütün perdelere
    Kapılarda parmakların beyaz beyaz
    Sokaklarda ayaklarının izi
    Ben bu sokaklarda ölsem
    Kaldırımlar çekmez ağırlığımı
    Söylesem aşkımı asırlar boyunca
    Bu iki yüzlü insanlar anlamaz beni

    Desem ki yeryüzüne beş peygamber geldi
    Beşincisi sensin
    Desem ki iki kişi kaldık dünyada
    İkincisi sensin
    Desem ki biri var yeri göğü var eden
    O da sen olurdun
    Sana tapmak için
    Kilden bir heykel yapardım güzelliğince
    Bilsem ki sen Tanrı‘dan iyisin
    Bilsem ki Tanrı senden güzel değil

    Senin o kocaman kocaman gözlerin yok mu
    Nasıl duruyor boşluğunda arzuların anlamıyorum
    Nasıl nasıl bakıyor bana
    Böyle merhametten uzak
    Git diyorsun
    Nereye gideyim
    Ümitlerim ne olacak
    Bunca şiirleri kim söyleyecek sana
    Kim anlatacak dünyaya sığmayan güzelliğini

    Gitmek mümkün olsa da gitsem uzaklara
    Sevmesem seni bir daha
    Paramparça etsem yüreğimi cam gibi
    Sonra yaksam
    Savursam küllerini karlı dağlardan açık denizlerden
    Yine seni severdim toz toz
    Yine sana tapardım küllerimin ağırlığınca

    Bu oksijen gazı olmasa da olurdu
    Ama Beethoven gelmeseydi dünyaya
    Seni bu kadar sevemezdim
    İkimizin ortasında o duruyor
    Sağımızda birinci keman
    Solumuzda ikinci keman
    Karşımızda üçüncü keman
    Sonra orglar flütler kontrbaslar
    Sustur şu orkestrayı Beethoven
    Şimdi dokuzuncu senfoninin sırası mı

    Bunca yalnızlıklar bunca yokluklar benim işim değil
    Bu çirkinliği ben yaratmadım
    Ne de bu kahpe güzellikleri
    Bende sevmediğin ne varsa senden türedi
    Şu karanlık bakışlar
    Şu ellerimin pisliği
    Şu dudaklarımdan çıkan iğrenç sözler
    Besbelli senin eserin
    Ne buldumsa sende buldum kötülükten yana
    Ne öğrendimse senden öğrendim
    Seni sevdikten sonra başladım yaşamağa

    Seni Tanrı yarattıysa beni kim yarattı
    Bu azabı kim verdi bana
    Çıngıraklı yılanların zehirini içtim
    Balinaların kusmuklarını
    Kükürt kokulu imkansızlıklar içindeyim
    Oysa güzeldim tarihin ilk çağlarında
    Görsen şaşardın
    Öyle aydınlıktım
    Öyle iyiydim
    Kobalt mavileriyle doluydu yüreğim
    Kurşun beyazlarıyla
    Severdin beni
    Midye kabuklarının yeşilliğince

    Sonunda dediğim çıktı işte
    Samanyolundan bir yıldız düştü dünyaya
    Sinekler gibi eziliverdi insanlar
    Her şey bir anda olup bitti
    Yapayalnız kaldık
    Ne radyo aktivite ne mantar şeklinde bulutlar
    Ne yaşamak sevinci ne ölüm korkusu
    Sonunda üç kişi kaldık dünyada
    Sen
    Ben
    Bir de Jiro‘nun Manon Lesko‘su

    Yine bana bakarken yüzün kızarıyor
    Toplum kurallarından kurtulamadın daha
    Bütün çayırlar bomboş
    Görmüyor musun
    Al başını dağlara çık
    Avaz avaz şarkı söyle sokaklarda
    Bir kibrit çak
    Bütün evler yansın
    Yüzbin yılın öcünü al bu şerefsiz dünyadan
    Sonra kaldır kendini denize at
    Biraz serinle
    Sevebildiğim kadar insanım ben
    On gram arsenik yeter canıma
    Beni düşünme

    Uzun mistral rüzgarlarının üzerine
    Nimbüs bulutları geliyor kaç
    Uykumuz bölündü çırıl çıplağız
    Kum fırtınaları başladı
    Çin seddinin ötesinde
    Gölgemizi bir Asya şehrinde unuttuk
    Taklamakan çöllerinde kaldı rüyalarımız
    Haydi git
    Yok olduk iki olduğumuz yerde
    Haydi git
    Bir kalırsak yine var olacağız.

    Beş yüz borazan birden çalıyor
    Bin davul birden vuruyor başımda
    Gök gürültüleri
    Çekiç sesleri makine sesleri
    Dağlardan kopan kocaman çığlar
    Taşlar
    Kayalar
    Ey üstüme üstüme gelen deniz
    Ey cam kırıklarından kader
    Yeter artık
    Nerdeyse çıldıracağım
    Bir yeşil ötesine geldim durdum işte
    Merdivenin son basamağındayım
    Bir adım daha atsam
    Kimseler tutamaz beni
    Bir adım daha atsam karanlıktayım

    Kaç kere söyledik
    Şu potpuriyi çalmayın diye
    Anlamıyor musunuz
    Fa diyez bemol çaresizlikler içindeyiz
    Bir duvar yıkılıyor altında kalıyoruz
    Bir adam ölüyor bizi gömüyorlar
    Susturun şu kemanları
    Biraz da ilahlar ağlasın yokluğumuza
    Kirli gözyaşları kırık iskemleler
    Başı bozuk Çigan havaları
    Yeminler notalar akortsuz teller
    Ve sakat çocukları Nagazaki‘nin
    Biz bunun için mi geldik yeryüzüne
    Devirin şu putları
    Mukaddes kitaplar bize göre değil artık

    Sinemaskop rezaletler içindeyiz
    Café Chantant‘larda dua ediyoruz
    Mabetlerde çiftleşiyoruz artık
    Mesuduz
    Dokunmayın keyfimize
    Saint Pierre‘in doksandokuzuncu göbekten torunu
    Strip tease yapıyor
    Foli Bergere revüsünde her gece
    Gelsin arkasından şampanya şişeleri
    Kauçuk göğüslü kızlarda bir naz bir çalım
    On derste aşk
    On derste güzellik
    On derste cinsiyet
    Ve tam onbin yıldır arayıp bulamadığımız fazilet
    Sonra mezarlıklar dolusu günah
    Genelevler dolusu namus
    Velhasıl ailece rock‘n roll dansı öğrendik
    Tepinip duruyoruz

    Pirinç tanelerine çizdiğimiz kral resimleri bizi kurtarmadı
    Ne de Babil‘in asma bahçeleri
    Hakkını veremedik alın terimizin suçluyuz
    Har vurup harman savurduk ömrümüzü
    Akıllı bir maymun olmaktan öteye gidemedik
    Şimdi bu kördöğüşünde yenildikse suç bizim
    Geç anladık zavallılığımızı
    Her şeyi bu sağır göklerden bekledik yıllardır
    Bizi kimseler inandıramadı ölüme
    Bize kimseler öğretmedi insanlığımızı

    Kim kurdu bu düzeni nerdeyiz
    Bu tekerlekler nasıl dönüyor boşlukta
    Bu umutlar bu dualar bu kahrolası hayaller
    Nasıl bunca yıldır barındırdı bizi
    Bu katı yürekli topraklar
    Bu gülünç mezartaşları
    Ölümler ölümler ölümler
    Ölümlerden beter yalnızlığımız
    Bu macera ne zaman bitecek söyleyin
    Söyleyin ne zaman aydınlanacak
    Bu karanlık alın yazımız

    Harun-er Reşidin gazabına uğradık cümlemiz
    Başparmaklarımızın birinci boğumundan vurdular bizi
    Bir düşüş düştük Eiffel kulesinden
    Sersefil oldu ölümüz caddelerde
    Nice evlerin nice apartmanların bütün ağırlığı üzerimize kurşun gibi çöktü
    Sokak köpekleri işedi kanlı gömleğimize
    Yedi yıldız senesi bağırdık ağladık
    Kimseler duymadı sesimizi Lili Marlen
    Beşyüz sene sonra anlaşıldı yokluğumuz
    İşte biz böyle yitirdik inancımızı Tanrıya
    Keyfimize dokunmayın
    Adamakıllı sarhoşuz

    Ya bir gül koparın bahçenizden
    Koklayalım
    Ya bir yudum su doldurun taslarımıza
    İçelim
    Ya da bir dilim ekmek verin
    Şükredelim yaşadığımız
    Karanlıklar içinde
    Çamurlar içindeyiz
    Tutun kaldırın bizi
    O yalancı sevginiz sizin olsun
    Biz yaşamak için geldik yeryüzüne
    Alın başınıza çalın merhametinizi

    Körsünüz ya da sağırsınız
    Beyaz çorap giydi diye
    Ku Klux Klan derneğinin adamları
    Bir zenciyi linç ettiler
    Görmediniz
    İbni Mansurun beşinci karısını toprağa gömdüler beline kadar
    Sabahtan akşama dek yedibin kişi taşladı
    Yedibin kişi tükürdü yüzüne görmediniz
    Şu gökkubbenin altında
    Boşa gitti nice bonjour‘larımız
    Sonra üç kere good night dedik
    Duyan olmadı

    Ya savaş meydanlarında yitirip bulamadığımız gerçek
    Engizisyon işkenceleri yirminci yüzyılın
    Fırınlar
    Gaz odaları
    Kitle halinde ölümler
    Kara sineklerin konduğu çürümüş et yığınları
    Yaylım ateşlerile delik deşik olmuş insanlığımız
    O azgın atların çiğnediği kollar bacaklar
    O kan çanağı gözler
    O süngü uçlarında yükselen kesik başlarımız

    Bizi alçaltan bu kanlı zafer taçları işte
    Öptüğümüz o pis eller
    O maymun maskara soytarılar
    Küçük orospular
    Kirli zevklerimiz
    Yatağımıza giren frengili kadınlar
    Aldığını geri vermez bir karanlık dört yanımızda
    Hangi perdeyi aralasak gece
    Hangi taşı kaldırsak çaresizlik
    Ölüm isli bir fener ışığı bu karanlıklarda
    Ölüm yorgun askerlerin tek umudu sıcak
    Biz bu ölümlerle yakınız ölümsüzlüğe
    Bu karanlıklarla uzak

    Siz dilediğiniz şarkıyı söyleyin yine
    Yine karamelalarla kandırın küçük kızları
    Irzına geçin torunlarınızın
    O sapık arzularınız yükseltecek sizi
    O karanlık odaların başıboş rahatlığı
    Varın dilediğiniz gibi yaşayın artık
    Bir gün bütün günahlarınız bağışlanacak Tanrı katında
    Ne cehennem ateşleri ne o köprüler kıldan ince
    Sizin için değil
    Siz öyle Tanrıların böyle kullarısınız işte

    Şimdi de oturmuş tuz biber ekiyorsunuz yaramıza
    Kiliselerde camilerde öğütler veriyorsunuz Tanrı adına
    Sonra her gece bir cinayet işliyorsunuz
    Temiz çarşaflarda pis kanınız
    Uykularımızda gölgeniz korkunç belalı
    Sizi sayıyla mı verdiler bize
    Defolun karşımızdan
    Bize kendi derdimiz yeter
    Kanınızı bulaştırmayın ellerimize

    Yüzsüzlüğün bu kadarına pes doğrusu
    Haydi biraz eğin başınızı
    Bizden af dileyin
    Kederimizi anlayın artık
    Saygı gösterin sevgimize
    Belki sizi affedebiliriz
    Ne de olsa insanız biz de
    Bir zayıf tarafımız vardır

    Nasıl aldandık bunca zamandır
    Nasıl inandık güzelliğine hayatın
    Bize ne doğan güneşten
    Büyüyen buğdaydan akan sudan bize ne
    Alabildiğine kederliyiz yorgunuz
    Bize dostluğu öğrettiniz
    Bize sevmesini öğrettiniz böyle delicesine
    Sevdikse günahlarımız Tanrı‘nın boynuna
    Sevilmedikse insanlar utansın kederimizden
    Ne aradık ne bulduk dünyanızda söyleyin
    Bir sevgiyi bile çok gördünüz bize
    Öpüştük uykularımızda ayıpladınız
    Kara kara yengeçleri saldınız üstümüze
    Şimdi de bir yaşamaktır tutturmuşsunuz
    Rahat bırakın bizi
    Göğüyle deniziyle
    Taşıyla toprağıyla
    O yoktan var ettiğiniz Tanrı‘sıyla
    Dünyanız sizin olsun.

    Boğaz tokluğuna yaşamalar bizi kurtarmaz artık
    Biz oldum olası kör doğmuşuz
    Brakisefal kafalarımız bir işe yaramıyor
    Hele şu bizimsiz ayaklarımızın haline bakın
    Aptallığımız yüzümüzden belli
    Aynaya bakıp gülüyoruz
    Oysa bütün çirkinliğimiz aşikar ayna gibi
    Söyleyin bir Shakespeare mi akıllıydı içimizde
    To be or not to be

    To be or not to be bir şey değil yine
    Sen olmasan benim varlığımdan ne çıkar
    Ama sen yoksun işte
    Bense bütün insanlar gibi ha varım ha yoğum
    Yine sana çıkıyor bütün yollar
    Yine bütün iki kere ikiler dört ediyor
    Dönüp dolaşıp aynı yere geliyorum.

    Hani o iki kişilik dünyalar bizimdi
    Hani sen iyiydin
    Halden anlardın
    Hani sen git demeyecektin bana
    Ve ben her şeye rağman gelecektim
    İçimde bir umut
    Ellerimde olgun meyvalar
    Dünya nimetleri
    Gözlerimde yanıp yanıp sönen bir pırıltı
    Ama ne sen gel dedin
    Ne de ben gelebildim her şeye rağmen
    Aşkımız ayrılıklarla başladı

    Deli dolu akan nehirlerden tas tas sular içtik
    Öyle ateşlerle doluydu yüreklerimiz öyle tutkundu
    Karlı dağların serinliğinde uyurduk geceleri
    Deniz fenerlerinin ışığında yıkanırdık
    Köpükten bir çalkantıydı içimizde zaman
    Ne yana baksak denizdi maviydi ışıktı
    Sonra bir çaresizlikti zifir
    Akıntıya kapılmış gemiler gibiydik

    Bir org çalınır gibi yanıbaşımızda
    Öyle kendinden geçmiş öyle başıboş
    Öyle derin duygular içindeydik anlatılmaz
    Sarhoş rüzgarlara bıraktık kendimizi
    Aldığını geri vermez dalgalara
    Görmediğimiz ülkeler gördük gün doğusunda
    Tatmadığımız yemişlerden tattık günahkar olduk
    Alevden bir tasta eridi günler
    Bir cehennem ateşiydi aşk içimizde
    Hiç sönmiyecekmiş gibi yanıyorduk

    Tutsaklığımız nasıl başladı bilinmez
    Paslı demir kapılar kapandı üstümüze
    Taş duvarlarda kayboldu boğuk seslerimiz
    Çaresizliğimizi bize aynalar söyledi inanmadık
    Kuşatıldık ansızın kederle ayrılıkla
    Aman vermez karanlıklar sardı dört yanımızı
    Yalnızlık bir ağrı gibi çöktü başımıza
    Uyuduk bir daha uyanamadık

    Şimdi bir kutup var sana çeker beni
    Bir kutup var senden öteye
    Ben onun için böyle ortalıkta kaldım
    Dağ yollarında caddelerde sokaklarda
    Onun için bulup bulup yitirdim seni
    Hangi kapıyı çaldıysam sen açtın bana
    Hangi gözümü yumduysam seni gördüm
    Zamandın zamandan öte bir şeydin
    Yıllarca bir meşale gibi yandın uzaklarda

    Bu manyetik alanda boğulmam senin yüzünden
    Bu zincirleri sen vurdun ellerime
    Sen getirdin bunca karanlıkları
    Al şunu mumu yak
    Korkuyorum
    Bir taş aldım attım denize
    Günahlarımdan kurtuldum
    Alfabenin yirmisekizinci harfindeyim
    Öteye gidemem
    İtme beni

    Benim de bir insan tarafım vardı
    Bakma böyle kötü olduğuma
    Benim de dileklerim vardı
    Benim de bir beklediğim vardı yaşamaktan
    Yeter artık vurma yüzüme çirkinliğimi
    Her gün bir kadın ağlar benim yüzümde
    Büyük dertler içinde benim ellerim
    Anlamıyor musun
    Sen sevildiğin için güzelsin bu kadar
    Ben sevilmediğimden böyle çirkinim

    Bütün kötü yerlerde ben kokarım
    Biliyorum
    Bir hayvan leşiyim öleli kırk gün olmuş
    Fabrika bacalarında bir kara dumanım
    Zehirim akrep kuyruklarında
    Kötüyüm sevemediğin kadar
    Öyle fenayım
    Kapanmamış bıçak yaralarında
    Bu pis çöp tenekelerinde unut beni
    Unut artık
    Bayat bir ekmek gibi
    Çürümüş bir elma gibi

    Sarın badanalı evlerde kazanlar kaynar
    Sarı badanalı evlerde günah işlenir her gece
    Sarı badanalı evlerde ölüler yıkanır
    Sarı badanalı evleri sev biraz
    Bu evlerde zaman benim akşamlarımdır yitirilmiş
    Bu kazanlarda benim gözbebeklerimdir kaynayan
    Bu sarılarda benim yüreğim bir ölür bir dirilir
    Anladım
    Bu dünyada benden başka kimse yok beni anlayan

    Tosca‘dan bir arya hatırlıyorum şimdi
    Sus biraz
    Ensemde bir akrep yürüyor
    Bırak yürüsün
    Sabaha asacaklar beni
    Dokunma
    Yedi canım vardı ikisi gitsin
    Bunca ölümler az gelir bana

    Kalbimi yardım
    Bir damla kan aktı
    Kutuplara kar yağıyordu
    Üşüdüm
    Failatun vezniyle seni çağırıyorum
    Bana inbiklenmiş yeşilliğini getir
    Dur gitme
    Beş kuruşum vardı kaybettim
    Dur gitme
    Isırgan otlarından kurtar beni

    Deniz analarının gözlerini çaldım
    Sana bakmak için
    Güneşi üçe böldüm
    Al biri senin olsun
    Yüzümde beş bıçak yarası var
    Bir de sen vur
    Barut kokusunu severim
    Bir portakalı dilim dilim soy
    Acıktım
    Tut ki ben yoğum artık yeryüzünde
    Tut ki bir marul yaprağıydım
    Öldüm

    Al şu serçe parmağım sende kalsın
    Ben kötüyüm
    Allahsızım
    Korkunç çirkinim
    Ben seksensekizinci tul dairesiyim
    Sağ gözümün üç kirpiğini kestim
    Al
    Ben lanetlendim

    Chopin‘in cenaze marşı çalınıyor
    Ölüler ayağa kalktı
    Görüyor musun
    Şu soldan ikinci benim
    Senin yüzünden öldüm
    Şimdi seni getiriyorlar karanlığıma
    Ağlıyorum
    Biraz sev beni
    Yaklaş biraz
    Gül biraz
    Seni affediyorum

    Kuşkonmaz dallarına astım kendimi
    Sedir ağaçlarına gül yapraklarına
    Başımı taşlara vurdum
    Gözbebeklerimde büyük camlar parçalandı
    Tanrısal duygular içindeydim
    Bütün Tanrısızlığımdan uzakta
    Bir kemiklerinin sertliğini aldım
    Bir teninin aklığını
    Sonra sıcaklığını dudaklarının
    Gel bak
    Sana bir Tanrı getirdim
    Gel bak
    Bir Tanrı yarattım senden
  • Verse 1: Fuat] (Doğa)
    Cengiz Han zamanı akan nehirde
    Elini yıkamanın bedeli ölümdü
    Göç edip çürüdük
    Çöp kusarak üç denize sıçan bi’ hale büründük
    Egzoz gazı soluyan
    Sağı solu belli olmayan
    Mangala gitti maganda!
    Orman yanar
    Tabiatın gözleri kan ağlar
    Kibir yaptı tavan
    Fabrika bacası basar
    Atom reaktörü, çöpü hasar
    “Electro smoke” ile her an atakta
    İnsan en büyük parazit
    Gezegene bak lan!
    Hayvan kadar olamadı beşer
    Ortama uyamadı revize eden
    Faturasını gelecek nesil öder
    Kıyamet şur’da “mal” gibi izle!

    [Verse 2: Ados] (Kuraklık)
    Abi yapma!
    Atma şu izmaritini denize
    Geri alamazsın
    Gün gelir o pisliğini attığın denize hasret kalırsın, bakamazsın!
    Kurak Afrika görüntüleri uzak değil
    Çocuğun büyüdüğü yer sulak değil
    Çünkü yok ettik gölleri, nehirleri, ırmakları, HEPSİNİ!
    Nasıl acımadık?
    İnanamıyorum
    Elimizde varken hiç değerini bilmedik
    Plastikle dolmuş mideleri hayvanların buna hiç mi üzülmedin?
    Nette paylaşmaksa yetmez
    Bi’ şeyler yapmalı
    SUYU KİRLETMEYİN!
    Su gibi aziz olsun ülkem
    Onun can damarlarına
    Bu zehri vermeyin!

    [Nakarat: Şanışer]
    Gel, gün olur hapsolur bu suçlu cümleler!
    Yenilir hiç olurum fark etmezler!
    Susma, susamam!
    Korkma yanıma gel!

    Gel, gün olur hapsolur bu suçlu cümleler!
    Yenilir hiç olurum fark etmezler!
    Susma
    SUSAMAM!

    [Verse 3: Şanışer] (Hukuk)
    Ben bi’ beyaz Türk’üm
    Yasalarım Anglosakson ama kafam Ortadoğulu
    Apolitik büyüdüm, hiç oy vermedim
    Kafamı tatile, gezmeye, borca yordum
    Adalet öldü, ucu bana dokunana dek sustum ve ortak oldum
    Şimdi tweet atmaya bile çekiniyorum
    Kendi ülkemin polisinden korkar oldum
    Üzgünüm ama senin eserin ülkedeki umutsuz nesil
    Senin eserin bu mutsuz kesim ve bu kurşun sesi!
    Sebebi nedir bilmeden hapiste çürüyen o suçsuz sefil
    Seni, senin eserin, senin eserin bu korkunç resim
    Bu yorgun sesim
    Fakirin vergisiyle yatına, katına katana salak
    Haşere geri yolsuz vekil seni, senin eserin!
    Sen hiç yıkanmadın
    Ölümle bi’ kez bile tıkanmadın
    Elinde 3. dalga karton bardak kahve
    Tek derdin o özenti “Start-Up”ın
    Şimdi kapını kollaması gereken adalet gelir acımaz
    Vurur kırar kapını
    Çünkü çocuk öldü vuran memurdu diye “Haklıdır” dedin
    Sesini çıkarmadın, yani suçlusun!
    Çünkü iki gün üzülüp sonra gözündeki nehri kuruttun
    Tuğçe ve Büşra’nın katilini serbest bırakan hakimin adı neydi unuttun!
    Şimdi başına bi’ şey gelse şeh’rin hukuk mu?
    Bi’ gece haksızca alsalar içeri seni
    Bunu haber yapıcak gazeteci bile bulamazsın
    HEPSİ TUTUKLU!
    Salınan katillerin aldığı canlar (Geri gelmeyecekler!)
    Haksız yere hapiste geçen yıllar (Geri gelmeyecekler!)
    Sen sustun, ses etmediğinden bindiler tepene
    Haklarını elinden aldılar ve güzellikle geri vermicekler

    [Verse 4: Hayki] (Adalet)
    “Adalet” sözde mülkün temeli
    Tıkamış kulağını duymaz ne dediğini
    Adeti, töresi, geleneği söyle
    Giden kötüydü de gelen iyi mi?
    Bu medeni mi?
    Biz yiyemiyo’ken senin kürkünün bile yemediğini
    Sizin polisiniz silahını çekip güpegündüz ortalıkta vuramaz dilediğini
    Medya, basın, hukuk, asker hepsi sizin için çalışırken
    Aslen güneş bile üzerine doğuyo bu çocukların
    İşe gidip geliyolar canlarına kasten
    Silahınızı kin!
    Bu çektiğimiz bizim günahımız değil
    Planınız iyi!
    Ben bilmem bunun inananı kim?
    Ama bilirim, gel
    Silahımız dil!

    [Verse 5: Server Uraz] (Hukuk)
    (Bu Server Uraz)
    Ben sesiyim kayıp neslin
    Sansürü olamam ayıp resmin
    Ekibimi bu mezardan çıkarabilmek için hep gözlerim açık, uyanık ayık gezdim
    Sopa, bıçak ne yazar ki? Zayıf hepsi!
    Öncelikle olmalı akıl keskin
    Sabır bey’nimi yiyip bitirirken yağmur gibi yağanları yakıp geçtim!
    Müzik yapmak dışında bi’ bok yemedim!
    Polis bi’ şeyleri problem edip
    Yine duruşmadayım sen konsere git
    Ben aynı takım elbisemle 10 senedir
    Biri dönüp desin bana “Çaban boş yere değil”
    O gün kalbimi, ruhumu komple veriyim ama
    Yargı gelip arıyor bedeli
    Yaşıyorum cehennemi, yanıyor bedenim

    [Verse 6: Beta] (Türkiye)
    Merhaba Türkiye
    Bende var hüviyet
    Yaşamaya çalışıyoruz hasbelkader gitmeden katakulliye
    Ekrana süs diye çıkan şarlatan, hep fanatik biri!
    Fesatlık, kötü niyet salgın gibi
    Eder daha manipüle!
    Bu bir temsil ya da piyes!
    Bu uçaksa bu türbülans!
    Komşumuzdu Suriye
    Şimdi bu gemideki vatandaş mı? (Yurttaş mı?)
    Huzurda değil ölü bile topraktakilerin ahı var
    Sadece gazeteydi “Hürriyet”
    Sen olabildiğince özgür ol!

    [Verse 7: Asil Slang & Zen-G] (İstanbul)
    Hepimizi bi’ lokmada yutuveriyo’
    Pis boğazlı İstanbul!
    En iyi zamanları törpülüyo’
    Çözülemeyen gizemli esrar bu!
    Taşı toprağı altın (altın)
    Eli verdim, kolu kaptı (saldır)
    Ulaşım, eğitim, yargı (yardım)
    Şeytan zehrini saldı (saldı)
    Paranız olmalı, ya da birileriyle aranız olmalı
    Kodamanlarda numaranız olmalı
    Aksaray’da bir adamınız olmalı
    Bizim yatımız katımız bi’ de yalımız olmadı
    Kumbaramız dolmadı da bununla doğmadım
    Ki metropolde biraz amacın olmalı
    Yapıcı olmadın, yakıcam ormanı
    Beton ormanda hayvan olman normal
    Tutsak göz altların yine morlar
    Yönetenler çağ dışı dinozorlar
    Bu ormanda herkese göre rol var
    Sustukça sıra sana gelecek
    Aydın beyinleri bekliyor karanlık gelecek

    [Verse 8: Sokrat St] (Eğitim)
    Mezun olucam
    Cash para, diploma ver bana
    Para yoksa ter dökmeliyim
    Eğitimde fırsat eşitliğini fırsata çeviren bi’ üniversiteliyim
    Ben mezun oldum
    Yarattığınız sistem yüzünden bi’ serseriyim
    Ben mezun oldum
    Ya kasiyer olayım, ya da sinemada sana yer göstereyim
    Sokak başı üniversite ama köy okulları çok terste
    Başa gelenin ideolojisi neyse o anlatılır her derste
    Zengin, fakir ayrı
    Torpile ya da parasına göre kayırır
    Eğitim endüstridir
    İnşaattan rant sağlamaka aynı!
    Kiminin kitap alıcak bi’ parası yok
    Öğretmen atanıcak ama “arası” yok!
    Milletvekili bi’ tanıdık mı, wow
    Beni anlaman da bu mantıkla zor
    Bari bi’ köy okulunun yardımına koş
    Her tarafı kaos
    Sen de biraz boğuş
    Bu gece uyudu zorla çocuk
    Okula gidecek
    YOL YAP!

    [Verse 9: Ozbi] (Sorgulamak)
    Neden bu gök, bu yıldızlar, bu galaksiler, gezegenler
    Neden, neyden bu evren?
    Neyden bu dünya?
    Neden ben, neden sen, neden biz?
    Sorgula, hele bi’ sor lan bi’ “Neden ben varım?
    Nereden geldim ve neden bi’ insanım?
    Nasıl oldum? Nasıl olduk? Nası’ oluyo’?
    Nası’ anlam kattık? Nası’ doluyo’ bu kafa?
    Neye tapınıyo’ hayat kimi kayırıyo’?”
    Hasat ne doyuruyo’ hesap
    Anlasak, anlatıp her şeyi kavrasak da len
    Anlamak mı yasak olabilir
    Ama sadece bi’ yanıtı yok bi’ sürü cevap var koş git yanıt ara
    Peşine düş mutlaka kanıt ara
    Ruhunu demle hep yakıt ara lan
    Kalbini tut ve de buna tanık ara
    Hadi nefesini gör ve git sanat ara
    Sorgula sorgula atomları
    Işık hızını düşün ve de git kanat ara sonra
    Uç uçabildiğin kadar
    Uçabildiğin kadar
    Uçabildiğin kadar uç
    Uçabildiğin kadar uç
    Bırak kendini

    [Verse 10: Deniz Tekin] (Kadın Hakları)
    Ben bilmem hiç kendimi korumak zorunda kalmadım
    Bilmem ben bi’ çocuğu düşünmek zorunda olmadım
    Hiç evlendirilmedim
    Evde dayak görmedim
    Kendi evimde kendi odama zorla hapsedilmedim
    Sözlerinizi kusmadım
    Yurdumdan edilmedim
    Nefretinizle yanmadım
    Yakılarak can vermedim
    Hiç kardeşim olmadı
    Hiç abimden korkmadım
    Okuldan alınmadım
    Ben hiç öldürülmedim

    [Verse 11: Yeis Sensura & Sehabe] (Kadına Şiddet)
    Kadına el kalkmaz ulan beyinsiz
    Erkeksin ama insan değilsin
    Aslında o en iyiye layık
    Kadına şiddete hayır
    Ülkede erkek neden en üstte minibüste, evde ya da metrobüste
    Taciz şiddeti hiç bitmiyo’
    Kınamakla falan iş bitmiyo’
    Uh, Ah, adam olamadınız bu kalıbının adamı mı para babalarınız?
    Beşiktaş’ta beş tokat, leş hareketler
    Cebi dolu ciğerin beş para etmez
    Yaşadığın kafa ne? İnsan mısın?
    Biz utandık ulan! İnsan mısın?
    İnsan mısın?
    Bu hale nasıl gelir insan? Nasıl?

    [Bridge: Aspova] (Dünya)
    Düşerim derinlere
    Dünya, dönsün başım gibi
    Aklımı kaybederek rüya
    Nefesim, iç sesim
    Düşerim derinlere

    Dünya, dönsün başım gibi
    Aklımı kaybederek rüya
    Nefesim, iç sesim
    Düşerim derinlere

    [Verse 13: Defkhan] (Gurbet)
    Kaptı kafamı çarptı duvara
    Beni koruması gereken tenime bastı cigara
    Kaldırdı geri bütün derileri kattı dumana
    Yattım falaka motherfucker bu mu yargı burada
    Hangi kurala denk? (denk)
    Cenk için hazırım, karışır her yer
    Öğretilen bu işte
    Şiddeti sevmek ve ipleri germek
    Bak Almanya buz gibi morg
    Bana sor sana diyim
    Gençlerin çoğunda amfetamin, tilidin ya da weed, kokain ya da speed, crack
    Sana göre güzel ama bana göre değil
    Bana göre değil, kafana göre yürü bas mayına geber
    Ederi kaç? Kaç? Kaç?
    Kaç paraya bedel?
    Yeter artık dönme teker gibi
    Dost ol yeter bana
    Geliyorsan dosdoğru gel

    [Verse 14: Şanışer] (Hayvan Hakları)
    Bi’ kap su ver çok mu zor
    Vicdanlı ol be lanet
    Anlamak istemiyo’sun ama bütün bu canlar sana bana emanet
    Lan bi’ düşün:
    “Soğukta kışta dışarda tek başına yaşıyo’sun
    Dilini anlayan kimse yok hep tehlike, hep felaket, hep afet”
    Ademe bir türlü yaranamazlar
    Vicdana bakar paraya bakmaz
    Toplayıp ormana atmak çözüm değil
    Bunlar kurt değil, ormanda kendi başlarına yaşayamazlar
    Onları sen savun, onlar kendi haklarını arayamazlar
    Barınaklar dolu
    Memleket acı
    Seması kara
    Sokak hayvanlarına tecavüz etmenin, işkence etmenin cezası para
    “Büyük ahlaksızlıklar için büyük aptallar lazımdır”
    Bütün insanlar suçlu değildir ama
    Bütün hayvanlar masumdur

    [Nakarat: Şanışer]
    Gel, gül olur hapsolur bu suçlu cümleler!
    Yenilir hiç olurum fark etmezler!
    Susmam, susamam!
    Korkma yanıma gel!

    Gel, gül olur hapsolur bu suçlu cümleler!
    Yenilir hiç olurum fark etmezler!
    Susmam
    SUSAMAM!

    [Verse 15: Sokrat St] (İntihar)
    Gitme, Gitme, Gitme, Gitme
    Daha çok şeyi değiştirebiliriz bu hayatta
    İnat etme
    Hepimiz pes ettik vaktiyle
    Şimdi sık yumruğunu
    Sustur şu suskunluğunu
    Unutma kafan atınca nasıl da dimdik durduğunu
    İçin dışın nefret
    Gel
    Hiçbir şeyi yaşamak kadar sevme
    Sana bi dünya yaratamam da elini tutarım elbette
    Varsın herkes terk etsin seni
    Sen dünyayı terk etme
    Seni yargılamıyorum
    Acını tam olarak anlamam mümkün değil biliyorum
    Kaldıramadığım yükleri bırakıp kendi yolumdan gidiyorum ben
    Sen de aynaya bak lütfen
    “Seni seviyorum” de

    [Verse 16: Aga B] (Faşizm)
    Ey! Faşizm ne mi?
    En amiyane deyimiyle faka basacağız
    Beynelmilel el birliğiyle
    Tek bildiğiniz siz
    Ve de pek çok kazanın asıl sebebi aşırı hırs
    Bu hırs bi’ ebedi his
    Evde eşine kız
    Sokakta kriz
    Fıss, tokakla köpeği
    Cins ise değil de miks ise tabii
    Akılsız, ey
    Kendinden çalan hırsız
    Polisten tırs, ey
    Ol ister sistem
    Hiç çiğ sığ birey
    Bir neyin ne olduğunu
    Bi’ de bizi bil
    Biz façası pis de eli temiz bir nesiliz
    Bu işin selesi siz de
    Tekeri gidonu biz
    Ey, e bi tabi biz de biz gibi bir nes’lin peşindeyiz
    Ey, bu tek emelimiz saygı, tohum
    Torun, ayna ol
    Kaygı bol da yol
    Ey, tam da bu
    Ya boğul ya doğ
    Tonla yanlışa, gırla doğru
    Olsun torun, saygı tohum

    [Verse 17: Mirac] (Sokak)
    Yüzüne bakamam yüzüm düşer o yerlere
    Ayakları çıplakken gözleri dalar düşlere
    Başı önünde ama beden çıkıyor sefere
    Yok mecal dizinde
    Bak, her bi’ günü sürgüne
    Kaçamıyo’ kovalıyo’ zalimler
    Ele güne, ele bakıyor o gözler
    Kodamanın parasını ateşe ver
    Ve de koyduğumun egosunu bi’ yere ser
    Sokağa bakanın adını değil
    Yoksulumun, yetimimin adını ver
    Zabıtaları seyyara değil
    Gökdelenlere gönder

    [Bridge 2: Mert Şenel]
    Fırtınadan kopup giden dalların bi’ tanesiyim
    Fazla yol almış ve yıpranmış
    İçimde neler dönüp durur anlatsam tarifi yok
    Bazen evsiz bi’ çocuğun hikayesiyim

    Fırtınadan kopup giden dalların bi’ tanesiyim
    Fazla yol almış ve yıpranmış
    İçimde neler dönüp durur anlatsam tarifi yok
    Bazen evsiz bi’ çocuğun hikayesiyim

    [Verse 19: Kamufle] (Trafik)
    Can pazarı, otobanlar can pazarı
    365 günün riskli
    Bitmiyo’ gamsız magandası
    Öde kan parası
    Bi’ kaza bayrama matem düşürür
    Yürek dağlar acılar cabası
    Bir sela çınlar kulaklarında
    Hiç dinmez yarası
    Trafik terörüne eşlik eder alkol, şiddet, hız tutkusu
    25 yaşında yüz binlik arabaya binen gençlerin yok korkusu
    Önce emniyet sonra hoşgörü
    Sabır, selamet gerekiyor insan
    Ufacık bir hata her şeyi karartır inan yok dönüşü.
  • Günler koşuşturmakla geçip giderken

    Neden var olduğunu unuttun

    Neden olduğun sorunlarınsa farkında değilsin

    Gülmek eğlenmek istiyorsun

    Sorunlara çözüm bulmak gibi bir derdin yok

    Hayat zaten çok zor

    O yüzden müzik seni eğlendirsin

    Gerçeklikten uzaklaştırsın istiyorsun

    Ama biz müziğin bir şeyler değiştirebileceğine inanıyoruz

    Bizimle gel

    Başlayalım mı?

    [Verse 1: Fuat] (Doğa)

    Cengiz Han zamanı akan nehirde

    Elini yıkamanın bedeli ölümdü

    Göç edip çürüdük

    Egzoz gazı soluyan

    Sağı solu belli olmayan

    Mangala gitti maganda!

    Orman yanar

    Tabiatın gözleri kan ağlar

    Kibir yaptı tavan

    Fabrika bacası basar

    Atom reaktörü, çöpü hasar

    "Electro smoke" ile her an atakta

    İnsan en büyük parazit

    Gezegene bak lan!

    Hayvan kadar olamadı beşer

    Ortama uyamadı revize eden

    Faturasını gelecek nesil öder

    Kıyamet şur'da "mal" gibi izle!

    [Verse 2: Ados] (Kuraklık)

    Abi yapma!

    Atma şu izmaritini denize

    Geri alamazsın

    Gün gelir o pisliğini attığın denize hasret kalırsın, bakamazsın!

    Kurak Afrika görüntüleri uzak değil

    Çocuğun büyüdüğü yer sulak değil

    Çünkü yok ettik gölleri, nehirleri, ırmakları, HEPSİNİ!

    Nasıl acımadık?

    İnanamıyorum

    Elimizde varken hiç değerini bilmedik

    Plastikle dolmuş mideleri hayvanların buna hiç mi üzülmedin?

    Nette paylaşmaksa yetmez

    Bi' şeyler yapmalı

    SUYU KİRLETMEYİN!

    Su gibi aziz olsun ülkem

    Onun can damarlarına

    Bu zehri vermeyin!

    [Nakarat: Şanışer]

    Gel, gün olur hapsolur bu suçlu cümleler!

    Yenilir hiç olurum fark etmezler!

    Susma, susamam!

    Korkma yanıma gel!

    Gel, gün olur hapsolur bu suçlu cümleler!

    Yenilir hiç olurum fark etmezler!

    Susma

    SUSAMAM!

    [Verse 3: Şanışer] (Hukuk)

    Ben bi' beyaz Türk'üm

    Yasalarım Anglosakson ama kafam Ortadoğulu

    Apolitik büyüdüm, hiç oy vermedim

    Kafamı tatile, gezmeye, borca yordum

    Adalet öldü, ucu bana dokunana dek sustum ve ortak oldum

    Şimdi tweet atmaya bile çekiniyorum

    Kendi ülkemin polisinden korkar oldum

    Üzgünüm ama senin eserin ülkedeki umutsuz nesil

    Senin eserin bu mutsuz kesim ve bu kurşun sesi!

    Sebebi nedir bilmeden hapiste çürüyen o suçsuz sefil

    Seni, senin eserin, senin eserin bu korkunç resim

    Bu yorgun sesim

    Fakirin vergisiyle yatına, katına katana salak

    Haşere geri yolsuz vekil seni, senin eserin!

    Sen hiç yıkanmadın

    Ölümle bi' kez bile tıkanmadın

    Elinde 3. dalga karton bardak kahve

    Tek derdin o özenti "Start-Up"ın

    Şimdi kapını kollaması gereken adalet gelir acımaz

    Vurur kırar kapını

    Çünkü çocuk öldü vuran memurdu diye "Haklıdır" dedin

    Sesini çıkarmadın, yani suçlusun!

    Çünkü iki gün üzülüp sonra gözündeki nehri kuruttun

    Tuğçe ve Büşra'nın katilini serbest bırakan hakimin adı neydi unuttun!

    Şimdi başına bi' şey gelse şeh'rin hukuk mu?

    Bi' gece haksızca alsalar içeri seni

    Bunu haber yapıcak gazeteci bile bulamazsın

    HEPSİ TUTUKLU!

    Salınan katillerin aldığı canlar (Geri gelmeyecekler!)

    Haksız yere hapiste geçen yıllar (Geri gelmeyecekler!)

    Sen sustun, ses etmediğinden bindiler tepene

    Haklarını elinden aldılar ve güzellikle geri vermicekler

    [Verse 4: Hayki] (Adalet)

    "Adalet" sözde mülkün temeli

    Tıkamış kulağını duymaz ne dediğini

    Adeti, töresi, geleneği söyle

    Giden kötüydü de gelen iyi mi?

    Bu medeni mi?

    Biz yiyemiyorken senin kürkünün bile yemediğini

    Sizin polisiniz silahını çekip güpegündüz ortalıkta vuramaz dilediğini

    Medya, basın, hukuk, asker hepsi sizin için çalışırken

    Aslen güneş bile üzerine doğuyo bu çocukların

    İşe gidip geliyolar canlarına kasten

    Silahınızı kin!

    Bu çektiğimiz bizim günahımız değil

    Planınız iyi!

    Ben bilmem bunun inananı kim?

    Ama bilirim, gel

    Silahımız dil!

    [Verse 5: Server Uraz] (Hukuk)

    (Bu Server Uraz)

    Ben sesiyim kayıp neslin

    Sansürü olamam ayıp resmin

    Ekibimi bu mezardan çıkarabilmek için hep gözlerim açık, uyanık ayık gezdim

    Sopa, bıçak ne yazar ki? Zayıf hepsi!

    Öncelikle olmalı akıl keskin

    Sabır beynimi yiyip bitirirken yağmur gibi yağanları yakıp geçtim!

    Müzik yapmak dışında bi' bok yemedim!

    Polis bi' şeyleri problem edip

    Yine duruşmadayım sen konsere git

    Ben aynı takım elbisemle 10 senedir

    Biri dönüp desin bana "Çaban boş yere değil"

    O gün kalbimi, ruhumu komple veriyim ama

    Yargı gelip arıyor bedeli

    Yaşıyorum cehennemi, yanıyor bedenim

    [Verse 6: Beta] (Türkiye)

    Merhaba Türkiye

    Bende var hüviyet

    Yaşamaya çalışıyoruz hasbelkader gitmeden katakulliye

    Ekrana süs diye çıkan şarlatan, hep fanatik biri!

    Fesatlık, kötü niyet salgın gibi

    Eder daha manipüle!

    Bu bir temsil ya da piyes!

    Bu uçaksa bu türbülans!

    Komşumuzdu Suriye

    Şimdi bu gemideki vatandaş mı? (Yurttaş mı?)

    Huzurda değil ölü bile topraktakilerin ahı var

    Sadece gazeteydi "Hürriyet"

    Sen olabildiğince özgür ol!

    [Verse 7: Asil Slang & Zen-G] (İstanbul)

    Hepimizi bi' lokmada yutuveriyo'

    Pis boğazlı İstanbul!

    En iyi zamanları törpülüyo'

    Çözülemeyen gizemli esrar bu!

    Taşı toprağı altın (altın)

    Eli verdim, kolu kaptı (saldır)

    Ulaşım, eğitim, yargı (yardım)

    Şeytan zehrini saldı (saldı)

    Paranız olmalı, ya da birileriyle aranız olmalı

    Kodamanlarda numaranız olmalı

    Aksaray'da bir adamınız olmalı

    Bizim yatımız katımız bi' de yalımız olmadı

    Kumbaramız dolmadı da bununla doğmadım

    Ki metropolde biraz amacın olmalı

    Yapıcı olmadın, yakıcam ormanı

    Beton ormanda hayvan olman normal

    Tutsak göz altların yine morlar

    Yönetenler çağ dışı dinozorlar

    Bu ormanda herkese göre rol var

    Sustukça sıra sana gelecek

    Aydın beyinleri bekliyor karanlık gelecek

    [Verse 8: Sokrat St] (Eğitim)

    Mezun olucam

    Cash para, diploma ver bana

    Para yoksa ter dökmeliyim

    Eğitimde fırsat eşitliğini fırsata çeviren bi' üniversiteliyim

    Ben mezun oldum

    Yarattığınız sistem yüzünden bi' serseriyim

    Ben mezun oldum

    Ya kasiyer olayım, ya da sinemada sana yer göstereyim

    Sokak başı üniversite ama köy okulları çok terste

    Başa gelenin ideolojisi neyse o anlatılır her derste

    Zengin, fakir ayrı

    Torpile ya da parasına göre kayırır

    Eğitim endüstridir

    İnşaattan rant sağlamaka aynı!

    Kiminin kitap alıcak bi' parası yok

    Öğretmen atanıcak ama "arası" yok!

    Milletvekili bi' tanıdık mı, wow

    Beni anlaman da bu mantıkla zor

    Bari bi' köy okulunun yardımına koş

    Her tarafı kaos

    Sen de biraz boğuş

    Bu gece uyudu zorla çocuk

    Okula gidecek

    YOL YAP!

    [Verse 9: Ozbi] (Sorgulamak)

    Neden bu gök, bu yıldızlar, bu galaksiler, gezegenler

    Neden, neyden bu evren?

    Neyden bu dünya?

    Neden ben, neden sen, neden biz?

    Sorgula, hele bi' sor lan bi' "Neden ben varım?

    Nereden geldim ve neden bi' insanım?

    Nasıl oldum? Nasıl olduk? Nası' oluyo'?

    Nası' anlam kattık? Nası' doluyo' bu kafa?

    Neye tapınıyo' hayat kimi kayırıyo'?"

    Hasat ne doyuruyo' hesap

    Anlasak, anlatıp her şeyi kavrasak da len

    Anlamak mı yasak olabilir

    Ama sadece bi' yanıtı yok bi' sürü cevap var koş git yanıt ara

    Peşine düş mutlaka kanıt ara

    Ruhunu demle hep yakıt ara lan

    Kalbini tut ve de buna tanık ara

    Hadi nefesini gör ve git sanat ara

    Sorgula sorgula atomları

    Işık hızını düşün ve de git kanat ara sonra

    Uç uçabildiğin kadar

    Uçabildiğin kadar

    Uçabildiğin kadar uç

    Uçabildiğin kadar uç

    Bırak kendini

    [Verse 10: Deniz Tekin] (Kadın Hakları)

    Ben bilmem hiç kendimi korumak zorunda kalmadım

    Bilmem ben bi' çocuğu düşünmek zorunda olmadım

    Hiç evlendirilmedim

    Evde dayak görmedim

    Kendi evimde kendi odama zorla hapsedilmedim

    Sözlerinizi kusmadım

    Yurdumdan edilmedim

    Nefretinizle yanmadım

    Yakılarak can vermedim

    Hiç kardeşim olmadı

    Hiç abimden korkmadım

    Okuldan alınmadım

    Ben hiç öldürülmedim

    [Verse 11: Yeis Sensura & Sehabe] (Kadına Şiddet)

    Kadına el kalkmaz ulan beyinsiz

    Erkeksin ama insan değilsin

    Aslında o en iyiye layık

    Kadına şiddete hayır

    Ülkede erkek neden en üstte minibüste, evde ya da metrobüste

    Taciz şiddeti hiç bitmiyo'

    Kınamakla falan iş bitmiyo'

    Uh, Ah, adam olamadınız bu kalıbının adamı mı para babalarınız?

    Beşiktaş'ta beş tokat, leş hareketler

    Cebi dolu ciğerin beş para etmez

    Yaşadığın kafa ne? İnsan mısın?

    Biz utandık ulan! İnsan mısın?

    İnsan mısın?

    Bu hale nasıl gelir insan? Nasıl?

    [Bridge: Aspova] (Dünya)

    Düşerim derinlere

    Dünya, dönsün başım gibi

    Aklımı kaybederek rüya

    Nefesim, iç sesim

    Düşerim derinlere

    Dünya, dönsün başım gibi

    Aklımı kaybederek rüya

    Nefesim, iç sesim

    Düşerim derinlere

    [Verse 13: Defkhan] (Gurbet)

    Kaptı kafamı çarptı duvara

    Beni koruması gereken tenime bastı cigara

    Kaldırdı geri bütün derileri kattı dumana

    Yattım falaka motherfucker bu mu yargı burada

    Hangi kurala denk? (denk)

    Cenk için hazırım, karışır her yer

    Öğretilen bu işte

    Şiddeti sevmek ve ipleri germek

    Bak Almanya buz gibi morg

    Bana sor sana diyim

    Gençlerin çoğunda amfetamin, tilidin ya da weed, kokain ya da speed, crack

    Sana göre güzel ama bana göre değil

    Bana göre değil, kafana göre yürü bas mayına geber

    Ederi kaç? Kaç? Kaç?

    Kaç paraya bedel?

    Yeter artık dönme teker gibi

    Dost ol yeter bana

    Geliyorsan dosdoğru gel

    [Verse 14: Şanışer] (Hayvan Hakları)

    Bi' kap su ver çok mu zor

    Vicdanlı ol be lanet

    Anlamak istemiyosun ama bütün bu canlar sana bana emanet

    Lan bi' düşün:

    "Soğukta kışta dışarda tek başına yaşıyosun

    Dilini anlayan kimse yok hep tehlike, hep felaket, hep afet"

    Ademe bir türlü yaranamazlar

    Vicdana bakar paraya bakmaz

    Toplayıp ormana atmak çözüm değil

    Bunlar kurt değil, ormanda kendi başlarına yaşayamazlar

    Onları sen savun, onlar kendi haklarını arayamazlar

    Barınaklar dolu

    Memleket acı

    Seması kara

    Sokak hayvanlarına tecavüz etmenin, işkence etmenin cezası para

    "Büyük ahlaksızlıklar için büyük aptallar lazımdır"

    Bütün insanlar suçlu değildir ama

    Bütün hayvanlar masumdur

    [Nakarat: Şanışer]

    Gel, gül olur hapsolur bu suçlu cümleler!

    Yenilir hiç olurum fark etmezler!

    Susmam, susamam!

    Korkma yanıma gel!

    Gel, gül olur hapsolur bu suçlu cümleler!

    Yenilir hiç olurum fark etmezler!

    Susmam

    SUSAMAM!

    [Verse 15: Sokrat St] (İntihar)

    Gitme, Gitme, Gitme, Gitme

    Daha çok şeyi değiştirebiliriz bu hayatta

    İnat etme

    Hepimiz pes ettik vaktiyle

    Şimdi sık yumruğunu

    Sustur şu suskunluğunu

    Unutma kafan atınca nasıl da dimdik durduğunu

    İçin dışın nefret

    Gel

    Hiçbir şeyi yaşamak kadar sevme

    Sana bi dünya yaratamam da elini tutarım elbette

    Varsın herkes terk etsin seni

    Sen dünyayı terk etme

    Seni yargılamıyorum

    Acını tam olarak anlamam mümkün değil biliyorum

    Kaldıramadığım yükleri bırakıp kendi yolumdan gidiyorum ben

    Sen de aynaya bak lütfen

    "Seni seviyorum" de

    [Verse 16: Aga B] (Faşizm)

    Ey! Faşizm ne mi?

    En amiyane deyimiyle faka basacağız

    Beynelmilel el birliğiyle

    Tek bildiğiniz siz

    Ve de pek çok kazanın asıl sebebi aşırı hırs

    Bu hırs bi' ebedi his

    Evde eşine kız

    Sokakta kriz

    Fıss, tokakla köpeği

    Cins ise değil de miks ise tabii

    Akılsız, ey

    Kendinden çalan hırsız

    Polisten tırs, ey

    Ol ister sistem

    Hiç çiğ sığ birey

    Bir neyin ne olduğunu

    Bi' de bizi bil

    Biz façası pis de eli temiz bir nesiliz

    Bu işin selesi siz de

    Tekeri gidonu biz

    Ey, e bi tabi biz de biz gibi bir nes'lin peşindeyiz

    Ey, bu tek emelimiz saygı, tohum

    Torun, ayna ol

    Kaygı bol da yol

    Ey, tam da bu

    Ya boğul ya doğ

    Tonla yanlışa, gırla doğru

    Olsun torun, saygı tohum

    [Verse 17: Mirac] (Sokak)

    Yüzüne bakamam yüzüm düşer o yerlere

    Ayakları çıplakken gözleri dalar düşlere

    Başı önünde ama beden çıkıyor sefere

    Yok mecal dizinde

    Bak, her bi' günü sürgüne

    Kaçamıyo' kovalıyo' zalimler

    Ele güne, ele bakıyor o gözler

    Kodamanın parasını ateşe ver

    Ve de koyduğumun egosunu bi' yere ser

    Sokağa bakanın adını değil

    Yoksulumun, yetimimin adını ver

    Zabıtaları seyyara değil

    Gökdelenlere gönder

    [Bridge 2: Mert Şenel]

    Fırtınadan kopup giden dalların bi' tanesiyim

    Fazla yol almış ve yıpranmış

    İçimde neler dönüp durur anlatsam tarifi yok

    Bazen evsiz bi' çocuğun hikayesiyim

    Fırtınadan kopup giden dalların bi' tanesiyim

    Fazla yol almış ve yıpranmış

    İçimde neler dönüp durur anlatsam tarifi yok

    Bazen evsiz bi' çocuğun hikayesiyim

    [Verse 19: Kamufle] (Trafik)

    Can pazarı, otobanlar can pazarı

    365 günün riskli

    Bitmiyo' gamsız magandası

    Öde kan parası

    Bi' kaza bayrama matem düşürür

    Yürek dağlar acılar cabası

    Bir sela çınlar kulaklarında

    Hiç dinmez yarası

    Trafik terörüne eşlik eder alkol, şiddet, hız tutkusu

    25 yaşında yüz binlik arabaya binen gençlerin yok korkusu

    Önce emniyet sonra hoşgörü

    Sabır, selamet gerekiyor insan

    Ufacık bir hata her şeyi karartır inan yok dönüşü
  • Günler koşuşturmakla geçip giderken
    Neden var olduğunu unuttun
    Neden olduğun sorunlarınsa farkında değilsin
    Gülmek eğlenmek istiyorsun
    Sorunlara çözüm bulmak gibi bir derdin yok
    Hayat zaten çok zor
    O yüzden müzik seni eğlendirsin
    Gerçeklikten uzaklaştırsın istiyorsun
    Ama biz müziğin bir şeyler değiştirebileceğine inanıyoruz
    Bizimle gel
    Başlayalım mı?

    https://www.youtube.com/watch?v=L5K3IxINr7A
    [Verse 1: Fuat] (Doğa)
    Cengiz Han zamanı akan nehirde
    Elini yıkamanın bedeli ölümdü
    Göç edip çürüdük
    Çöp kusarak üç denize sıçan bi' hale büründük
    Egzoz gazı soluyan
    Sağı solu belli olmayan
    Mangala gitti maganda!
    Orman yanar
    Tabiatın gözleri kan ağlar
    Kibir yaptı tavan
    Fabrika bacası basar
    Atom reaktörü, çöpü hasar
    "Electro smoke" ile her an atakta
    İnsan en büyük parazit
    Gezegene bak lan!
    Hayvan kadar olamadı beşer
    Ortama uyamadı revize eden
    Faturasını gelecek nesil öder
    Kıyamet şur'da "mal" gibi izle!

    [Verse 2: Ados] (Kuraklık)
    Abi yapma!
    Atma şu izmaritini denize
    Geri alamazsın
    Gün gelir o pisliğini attığın denize hasret kalırsın, bakamazsın!
    Kurak Afrika görüntüleri uzak değil
    Çocuğun büyüdüğü yer sulak değil
    Çünkü yok ettik gölleri, nehirleri, ırmakları, HEPSİNİ!
    Nasıl acımadık?
    İnanamıyorum
    Elimizde varken hiç değerini bilmedik
    Plastikle dolmuş mideleri hayvanların buna hiç mi üzülmedin?
    Nette paylaşmaksa yetmez
    Bi' şeyler yapmalı
    SUYU KİRLETMEYİN!
    Su gibi aziz olsun ülkem
    Onun can damarlarına
    Bu zehri vermeyin!

    [Nakarat: Şanışer]
    Gel, gün olur hapsolur bu suçlu cümleler!
    Yenilir hiç olurum fark etmezler!
    Susma, susamam!
    Korkma yanıma gel!

    Gel, gün olur hapsolur bu suçlu cümleler!
    Yenilir hiç olurum fark etmezler!
    Susma
    SUSAMAM!

    [Verse 3: Şanışer] (Hukuk)
    Ben bi' beyaz Türk'üm Yasalarım Anglosakson ama kafam Ortadoğulu
    Apolitik büyüdüm, hiç oy vermedim
    Kafamı tatile, gezmeye, borca yordum
    Adalet öldü, ucu bana dokunana dek sustum ve ortak oldum
    Şimdi tweet atmaya bile çekiniyorum
    Kendi ülkemin polisinden korkar oldum
    Üzgünüm ama senin eserin ülkedeki umutsuz nesil
    Senin eserin bu mutsuz kesim ve bu kurşun sesi!
    Sebebi nedir bilmeden hapiste çürüyen o suçsuz sefil
    Senin, senin eserin, senin eserin bu korkunç resim
    Bu yorgun sesim
    Fakirin vergisiyle yatına, katına katana salak
    Haşere geri yolsuz vekil seni, senin eserin!
    Sen hiç yıkanmadın
    Ölümle bi' kez bile tıkanmadın
    Elinde 3. dalga karton bardak kahve
    Tek derdin o özenti "Start-Up"ın
    Şimdi kapını kollaması gereken adalet gelir acımaz
    Vurur kırar kapını
    Çünkü çocuk öldü vuran memurdu diye "Haklıdır" dedin
    Sesini çıkarmadın, yani suçlusun!
    Çünkü iki gün üzülüp sonra gözündeki nehri kuruttun
    Tuğçe ve Büşra'nın katilini serbest bırakan hakimin adı neydi unuttun!
    Şimdi başına bi' şey gelse şeh'rin hukuk mu?
    Bi' gece haksızca alsalar içeri seni
    Bunu haber yapıcak gazeteci bile bulamazsın
    HEPSİ TUTUKLU!
    Salınan katillerin aldığı canlar (Geri gelmeyecekler!)
    Haksız yere hapiste geçen yıllar (Geri gelmeyecekler!)
    Sen sustun, ses etmediğinden bindiler tepene
    Haklarını elinden aldılar ve güzellikle geri vermicekler

    [Verse 4: Hayki] (Adalet)
    "Adalet" sözde mülkün temeli
    Tıkamış kulağını duymaz ne dediğini
    Âdeti, töresi, geleneği söyle
    Giden kötüydü de gelen iyi mi?
    Bu medeni mi?
    Biz yiyemiyo'ken senin kürkünün bile yemediğini
    Sizin polisiniz silahını çekip güpegündüz ortalıkta vuramaz dilediğini
    Medya, basın, hukuk, asker hepsi sizin için çalışırken
    Aslen güneş bile üzerine doğuyo bu çocukların
    İşe gidip geliyolar canlarına kasten
    Silahınızı kin!
    Bu çektiğimiz bizim günahımız değil
    Planınız iyi!
    Ben bilmem bunun inananı kim?
    Ama bilirim, gel
    Silahımız dil!

    [Verse 5: Server Uraz] (Hukuk)
    (Bu Server Uraz)
    Ben sesiyim kayıp neslin
    Sansürü olamam ayıp resmin
    Ekibimi bu mezardan çıkarabilmek için hep gözlerim açık, uyanık ayık gezdim
    Sopa, bıçak ne yazar ki? Zayıf hepsi!
    Öncelikle olmalı akıl keskin
    Sabır bey'nimi yiyip bitirirken yağmur gibi yağanları yakıp geçtim!
    Müzik yapmak dışında bi' bok yemedim!
    Polis tutukladı bi' şeyleri problem edip
    Yine duruşmadayım sen konsere git
    Ben aynı takım elbisemle 10 senedir
    Biri dönüp desin bana "Çaban boş yere değil"
    O gün kalbimi, ruhumu komple veriyim ama
    Yargı gelip arıyor bedeli
    Yaşıyorum cehennemi, yanıyor bedenim

    [Verse 6: Beta] (Türkiye)
    Merhaba Türkiye
    Bende var hüviyet
    Yaşamaya çalışıyoruz hasbelkader gitmeden katakulliye
    Ekrana süs diye çıkan şarlatan, hep fanatik biri!
    Fesatlık, kötü niyet salgın gibi
    Eder daha manipüle!
    Bu bir temsil ya da piyes!
    Bu uçaksa bu türbülans!
    Komşumuzdu Suriye
    Şimdi bu gemideki vatandaş mı? (Yurttaş mı?)
    Huzurda değil ölü bile topraktakilerin ahı var
    Sadece gazeteydi "Hürriyet"
    Sen olabildiğince özgür ol!

    [Verse 7: Asil Slang & Zen-G] (İstanbul)
    Hepimizi bi' lokmada yutuveriyo'
    Pis boğazlı İstanbul!
    En iyi zamanları törpülüyo'
    Çözülemeyen gizemli esrar bu!
    Taşı toprağı altın (altın)
    Eli verdim, kolu kaptı (saldır)
    Ulaşım, eğitim, yargı (yardım)
    Şeytan zehrini saldı (saldı)
    Paranız olmalı, ya da birileriyle aranız olmalı
    Kodamanlarda numaranız olmalı
    Aksaray'da bir adamınız olmalı
    Bizim yatımız katımız bi' de yalımız olmadı
    Kumbaramız dolmadı da bununla doğmadım
    Ki metropolde biraz amacın olmalı
    Yapıcı olmadın, yakıcam ormanı
    Beton ormanda hayvan olman normal
    Tutsak göz altların yine morlar
    Yönetenler çağ dışı dinozorlar
    Bu ormanda herkese göre rol var
    Sustukça sıra sana gelecek
    Aydın beyinleri bekliyor karanlık gelecek

    [Verse 8: Sokrat St] (Eğitim)
    Mezun olucam
    Cash para, diploma ver bana
    Para yoksa ter dökmeliyim
    Eğitimde fırsat eşitliğini fırsata çeviren bi' üniversiteliyim
    Ben mezun oldum
    Yarattığınız sistem yüzünden bi' serseriyim
    Ben mezun oldum
    Ya kasiyer olayım, ya da sinemada sana yer göstereyim
    Sokak başı üniversite ama köy okulları çok terste
    Başa gelenin ideolojisi neyse o anlatılır her derste
    Zengin, fakir ayrı
    Torpile ya da parasına göre kayırır
    Eğitim endüstridir
    İnşaattan rant sağlamaka aynı!
    Kiminin kitap alıcak bi' parası yok
    Öğretmen atanıcak ama "arası" yok!
    Milletvekili bi' tanıdık mı, wow
    Beni anlaman da bu mantıkla zor
    Bari bi' köy okulunun yardımına koş
    Her tarafı kaos
    Sen de biraz boğuş
    Bu gece uyudu zorla çocuk
    Okula gidecek
    YOL YAP!

    [Verse 9: Ozbi] (Sorgulamak)
    Neden bu gök, bu yıldızlar, bu galaksiler, gezegenler
    Neden, neyden bu evren?
    Neyden bu dünya?
    Neden ben, neden sen, neden biz?
    Sorgula, hele bi' sor lan bi' "Neden ben varım?
    Nereden geldim ve neden bi' insanım?
    Nasıl oldum? Nasıl olduk? Nası' oluyo'?
    Nası' anlam kattık? Nası' doluyo' bu kafa?
    Neye tapınıyo' hayat kimi kayırıyo'?"
    Hasat ne doyuruyo' hesap
    Anlasak, anlatıp her şeyi kavrasak da len
    Anlamak mı yasak olabilir
    Ama sadece bi' yanıtı yok bi' sürü cevap var koş git yanıt ara
    Peşine düş mutlaka kanıt ara
    Ruhunu demle hep yakıt ara lan
    Kalbini tut ve de buna tanık ara
    Hadi nefesini gör ve git sanat ara
    Sorgula sorgula atomları
    Işık hızını düşün ve de git kanat ara sonra
    Uç uçabildiğin kadar
    Uçabildiğin kadar
    Uçabildiğin kadar uç
    Uçabildiğin kadar uç
    Bırak kendini

    [Verse 10: Deniz Tekin] (Kadın Hakları)
    Ben bilmem hiç kendimi korumak zorunda kalmadım
    Bilmem ben bi' çocuğu düşünmek zorunda olmadım
    Hiç evlendirilmedim
    Evde dayak görmedim
    Kendi evimde kendi odama zorla hapsedilmedim
    Sözlerinizi kusmadım
    Yurdumdan edilmedim
    Nefretinizle yanmadım
    Yakılarak can vermedim
    Hiç kardeşim olmadı
    Hiç abimden korkmadım
    Okuldan alınmadım
    Ben hiç öldürülmedim

    [Verse 11: Yeis Sensura & Sehabe] (Kadına Şiddet)
    Kadına el kalkmaz ulan beyinsiz
    Erkeksin ama insan değilsin
    Aslında o en iyiye layık
    Kadına şiddete hayır
    Ülkede erkek neden en üstte minibüste, evde ya da metrobüste
    Taciz şiddeti hiç bitmiyo'
    Kınamakla falan iş bitmiyo'
    Uh, ah, adam olamadınız bu kalıbının adamı mı para babalarınız?
    Beşiktaş'ta beş tokat, leş hareketler
    Cebi dolu ciğerin beş para etmez
    Yaşadığın kafa ne? İnsan mısın?
    Biz utandık ulan! İnsan mısın?
    İnsan mısın?
    Bu hale nasıl gelir insan? Nasıl?

    [Bridge: Aspova] (Dünya)
    Düşerim derinlere
    Dünya, dönsün başım gibi
    Aklımı kaybederek rüya
    Nefesim, iç sesim
    Düşerim derinlere

    Dünya, dönsün başım gibi
    Aklımı kaybederek rüya
    Nefesim, iç sesim
    Düşerim derinlere

    [Verse 13: Defkhan] (Gurbet)
    Kaptı kafamı çarptı duvara
    Beni koruması gereken tenime bastı cigara
    Kaldırdı geri bütün derileri kattı dumana
    Yattım falaka motherfucker bu mu yargı burada
    Hangi kurala denk? (denk)
    Cenk için hazırım, karışır her yer
    Öğretilen bu işte
    Şiddeti sevmek ve ipleri germek
    Bak Almanya buz gibi morg
    Bana sor sana diyim
    Gençlerin çoğunda amfetamin, tilidin ya da weed, kokain ya da speed, crack
    Sana göre güzel ama bana göre değil
    Bana göre değil, kafana göre yürü bas mayına geber
    Ederi kaç? Kaç? Kaç?
    Kaç paraya bedel?
    Yeter artık dönme teker gibi
    Dost ol yeter bana
    Geliyorsan dosdoğru gel

    [Verse 14: Şanışer] (Hayvan Hakları)
    Bi' kap su ver çok mu zor
    Vicdanlı ol be lanet
    Anlamak istemiyo'sun ama bütün bu canlar sana bana emanet
    Lan bi' düşün:
    "Soğukta kışta dışarda tek başına yaşıyo'sun
    Dilini anlayan kimse yok hep tehlike, hep felaket, hep afet"
    Âdeme bir türlü yaranamazlar
    Vicdana bakar paraya bakmaz
    Toplayıp ormana atmak çözüm değil
    Bunlar kurt değil, ormanda kendi başlarına yaşayamazlar
    Onları sen savun, onlar kendi haklarını arayamazlar
    Barınaklar dolu
    Memleket acı
    Seması kara
    Sokak hayvanlarına tecavüz etmenin, işkence etmenin cezası para
    "Büyük ahlaksızlıklar için büyük aptallar lazımdır"
    Bütün insanlar suçlu değildir ama
    Bütün hayvanlar masumdur

    [Nakarat: Şanışer]
    Gel, gül olur hapsolur bu suçlu cümleler!
    Yenilir hiç olurum fark etmezler!
    Susmam, susamam!
    Korkma yanıma gel!

    Gel, gül olur hapsolur bu suçlu cümleler!
    Yenilir hiç olurum fark etmezler!
    Susmam
    SUSAMAM!

    [Verse 15: Sokrat St] (İntihar)
    Gitme, Gitme, Gitme, Gitme
    Daha çok şeyi değiştirebiliriz bu hayatta
    İnat etme
    Hepimiz pes ettik vaktiyle
    Şimdi sık yumruğunu
    Sustur şu suskunluğunu
    Unutma kafan atınca nasıl da dimdik durduğunu
    İçin dışın nefret
    Gel
    Hiçbir şeyi yaşamak kadar sevme
    Sana bi dünya yaratamam da elini tutarım elbette
    Varsın herkes terk etsin seni
    Sen dünyayı terk etme
    Seni yargılamıyorum
    Acını tam olarak anlamam mümkün değil biliyorum
    Kaldıramadığım yükleri bırakıp kendi yolumdan gidiyorum ben
    Sen de aynaya bak lütfen
    "Seni seviyorum" de

    [Verse 16: Aga B] (Faşizm)
    Ey! Faşizm ne mi?
    En amiyane deyimiyle faka basacağız
    Beynelmilel el birliğiyle
    Tek bildiğiniz siz
    Ve de pek çok kazanın asıl sebebi aşırı hırs
    Bu hırs bi' ebedi his
    Evde eşine kız
    Sokakta kriz
    Fıss, tokakla köpeği
    Cins ise değil de miks ise tabii
    Akılsız, ey
    Kendinden çalan hırsız
    Polisten tırs, ey
    Ol ister sistem
    Hiç çiğ sığ birey
    Bir neyin ne olduğunu
    Bi' de bizi bil
    Biz façası pis de eli temiz bir nesiliz
    Bu işin selesi siz de
    Tekeri gidonu biz
    Ey, e bi tabi biz de biz gibi bir nes'lin peşindeyiz
    Ey, bu tek emelimiz saygı, tohum
    Torun, ayna ol
    Kaygı bol da yol
    Ey, tam da bu
    Ya boğul ya doğ
    Tonla yanlışa, gırla doğru
    Olsun torun, saygı tohum

    [Verse 17: Mirac] (Sokak)
    Yüzüne bakamam yüzüm düşer o yerlere
    Ayakları çıplakken gözleri dalar düşlere
    Başı önünde ama beden çıkıyor sefere
    Yok mecal dizinde
    Bak, her bi' günü sürgüne
    Kaçamıyo' kovalıyo' zalimler
    Ele güne, ele bakıyor o gözler
    Kodamanın parasını ateşe ver
    Ve de koyduğumun egosunu bi' yere ser
    Sokağa bakanın adını değil
    Yoksulumun, yetimimin adını ver
    Zabıtaları seyyara değil
    Gökdelenlere gönder

    [Bridge 2: Mert Şenel]
    Fırtınadan kopup giden dalların bi' tanesiyim
    Fazla yol almış ve yıpranmış
    İçimde neler dönüp durur anlatsam tarifi yok
    Bazen evsiz bi' çocuğun hikayesiyim

    Fırtınadan kopup giden dalların bi' tanesiyim
    Fazla yol almış ve yıpranmış
    İçimde neler dönüp durur anlatsam tarifi yok
    Bazen evsiz bi' çocuğun hikayesiyim

    [Verse 19: Kamufle] (Trafik)
    Can pazarı, otobanlar can pazarı
    365 günün riskli
    Bitmiyo' gamsız magandası
    Öde kan parası
    Bi' kaza bayrama matem düşürür
    Yürek dağlar acılar cabası
    Bir sela çınlar kulaklarında
    Hiç dinmez yarası
    Trafik terörüne eşlik eder alkol, şiddet, hız tutkusu
    25 yaşında yüz binlik arabaya binen gençlerin yok korkusu
    Önce emniyet sonra hoşgörü
    Sabır, selamet gerekiyor insan
    Ufacık bir hata her şeyi karartır inan yok dönüşü

    Kaynak: https://genius.com/Sanser-susamam-lyrics