Büşranur

Koşmayı anlatamam ayakları olmayana. İşte o vakit kelimelere olan kırgınlığım başlar..
Reklam
Açlığını Rabbinden bilen Rabbine doyacaktır..
Yusufun adı "Ya Esefa" feryadı, düşenlerin kalbine umut tohumları düşürüyor. Sen de Yusuf'un feryadını düşür yüreğine..
"Nerede değilsem orada iyi olacakmışım gibi gelir. " cümlesi her aklımı çeldiğinde, bu cümleyi silen başka bir cümleyle karşı karşıya kalıyorum. "Uzaklara gitme, gerçeklik senin içindedir.. "
Yusufu kuyudan kurtaran, kölelikten çekip alan, zindandan çıkaran Rabbin, seni bu yokluk varlık sahnesine alarak uyandırmak istiyor. Görünen hiçbir şeyin asıl olmadığını görmeni istiyor. Gördüklerine göre yaptığın hesapların tutmayacağını öğretiyor. Bulduklarına dayandırdığın hesaplarının boşa çıkacağını söylüyor. Yeter ki Yusuf ol sen, seni kuyuya itenlerin kendilerini düşürdüğü kuyuya el uzatacak olan yine sen olacaksın. Yeter ki Yusuf ol.. Kuyuyu utandırır, zindanı sevindirir, Mısırı aziz edersin.