Yeryüzüne sınır koyarak kendini korumayı düşünen insan, kendi nefsine sınır koyarak yeryüzünü kendinden korumalıdır . Bu da ancak, kudemânın deyişiyle, tîne din donu giydirilerek mümkündür. Bu nedenle denmiştir ki, sûfi/âşık, yeryüzünü/mâşûkunu kendinden koruyan kişidir.