Her insanın sureti, bir kâseye benzer. Göz de suretinin manasına ait bir duygu âletidir. Herkesin yüzünden bir şey yemekte, her buluştuğundan bir şey almaktasın.
Velilerin sözlerinden, yumuşak olsun, sert olsun, vücudunu örtme. Çünkü o sözler dininin zahiridir. Sıcak da söylese, soğuk da söylese, hoş gör ki sıcaktan, soğuktan (hayatın hâdiselerinden) ve cehennem azabından kurtulasın. Onun sıcağı (iltifat etmesi) ve soğuğu ( azarlaması); manevi hayatın baharıdır.
Ar dediğimiz şey ki bu dağılmanın en aşağıdaki setlerinden biridir, o bile yerinden kalktıysa ve artık hiçbir şey tutmuyorsa, aslında dağılma değil, saçılmadır söz konusu olan.
Böyle bir insan her şeyi konuşur. Herkesle konuşur. Her konuştuğu, konuştuğu yerde kalır. Hiçbiri kendisini bağlamaz. Tek derdi konuşmaktır. İster ki hep kendisi konuşsun ve hep kendisinden konuşulsun. Dinlemeye tahammülü yoktur, dinlenmeye aldırdığı da.