El, taşı olabildiğince sıkı tutar. Ama sadece daha uzağa fırlatabilmek için kavrar taşı. Ancak bu yöntem gidilmesi gereken daha uzak mesafelere yol açar.
Bu dünyadan ayrılanların birçoğunun gölgeleri, ölüm nehrinin dalgalarına dokunmakla meşguldür, çünkü nehir bizim bulunduğumuz yerden gelir ve hâlâ bizim denizlerimizin tuzlu tadına sahiptir. Sonra iğrenmeyle aniden kabarır nehir, geriye doğru akmaya başlar ve ölüleri yeniden hayata döndürür. Fakat ölüler mutludur; şükran türküleri söyleyip, öfkeden kabarmış nehri okşayıp severler.