Kim kırdıysa seni, affet onu içinde. İçinde affedemediğini aklından silemezsin kızım. Sonra böyle izbe köşelere gelip denizi izlerkem bulursun kendini.
İnsan bazen birini sevmekten sıkıldığında bahaneleri sıralar arka arkaya. Bahaneleriyle ilgileniyormuş gibi yapar ama sen her şeyin farkındasındır, onun bahane ürettiği yalnızca sensindir. Ne acı, günü geldiğinde ona karşı bahane üretemeyecek kadar yorulursun sen de. Sadece susar ve gülümsersin. Seviyor musun, diyr soramassın artık. Çünkü ona ne kadar seni özledim dersen de, o bahaneleriyle ilgileniyormuş gibi gözükmeye devam eder. Bu bahane kişiden kişiye değişir ama zamanı geldiğinde aynı şeyleri yaşayacaklarından bihaberdirler.