Mısra
@booksinfinity
“Une dernière chance, avant de m'assassiner.”
299 okur puanı
Temmuz 2019 tarihinde katıldı
29 Ekim gece yarısı haberi alıp girdiğim yas sürecini hala çok net hatırlıyorum. Soğuk kanlı yaklaştığım pek çok ölümden sonra tamamen zıt bir reaksiyon vermem çevremdeki herkesi endişelendirdi. Ben
Reklam
Kitap hakkında buradaki incelemeleri gözden geçirdiğimde şaşırdım... İncelemelerin bir kısmı Madam Prie gibi olmaktan dem vuran insanlarla dolu, kalan kısmı ise hayatının ilerleyen bir döneminde Madam Prie olmaktan korkuyor. Ancak atladığımız bir şey var: Bu hikaye yaşamla iç içe.
Kitabı yalnızca genel hatlarıyla ele alırsak ilgi görme, göz önünde olma, sevilme, takdir edilme ve hatta tapılma ihtiyacı duyan bu kadının bir tür histrionik kişilik bozukluğuna sahip olduğunu düşünebiliriz. Oysa öze indiğimizde hepimizin tek derdi arkamızda bir iz bırakmak.
Madam de Prie'nin gerçekle özdeşleştirdiğim yönlerinin yanı sıra aciz tarafları da vardı. Acizliği yüzünden bir "çöküş"ün mahkumu oldu ve hayatını ölümle sonlandırdı. Hikayeyi gerçekten ayıran tek yanı da buydu.
Bir Çöküşün Öyküsü 
Stefan Zweig
Bugüne kadar okuduğum aforizmalar arasında, tartışmasız en iyisiydi. Pessoa da hepimiz gibi toslayıp durduğu anlam karmaşaları ile boğuşuyor, ancak tek bir farkla: Müthiş bir birikimle tevazu gösterdiği muhteşem satırlar ortaya çıkıyor.
"Eğer ben öldükten sonra insanlar biyografimi yazmak isterlerse, işleri çok kolay."
Yanılıyorsun Pessoa, kelimeler yetmez.
Fernando Pessoa 
Anlamaktan Yoruldum
Shakespeare okumayı hep ertelerdim. Hamlet başlangıç için iyi bir basamak oldu. Kitap bütünüyle bir intikamın çevresinde yaşanan olayları anlatıyor. Bir insan iyiyse iyi biri olarak doğar, sonradan iyi birine evrilemez; Hamlet bunun somut bir ispatı. Yaşanan tüm olaylara rağmen intikam için bile iyilikten vazgeçmiyor. O; aşık, filozof, deli, akılcı ama en çok da insan... 
Hamlet 
William Shakespeare
Dönüşüm1000Kitap
Dönüşüm, benim için oldukça zor bir kitaptı. Kafka'nın her kelimesinin altında bir anlam kırıntısı aradım. Ve içimde bastırılamaz birçok duygu uyandırdı.
Öncelikle dönüşümün Gregor için gerçekleşmiş olması... Adalet bunun neresinde? Bunun yanı sıra aile bağlarını oldukça sorgulatan bir süreçti. Ailesini ona bağlayan tüm ipler, Gregor'un bile yabancısı olduğu bir felaket sonucunda koptu. Hikayenin ortasında Kafka; bir babanın, kırılmaz denen kabukta bile nasıl derin yaralar açtığını gösteriyor.
Kafka'nın söyleşilerinden birinde Grete'nin kitabın ilk bölümünde mükemmel olduğuna ilişkin görüşüne denk geldim. Bir ölçüde hak verdim. Ama ilerleyen süreçte Grete'nin bencilliği sadece nefret uyandırıyordu.
Kafka sevgilisi Felice Bauer'e yazmış olduğu mektuplardan birinde Dönüşüm'den söz ederken; "Adı Dönüşüm, seni iyice korkutacak bir öykü ve belki de bu öykünün bütününden ötürü teşekkür edeceksin, çünkü her günkü mektuplarımla sana kaçınılmaz olarak verdiğim duygu da korkudan başka bir şey değil." diyor. Aslında çözümlenmesi gereken her karakter Kafka'nın hayatından birer iz taşıyor, özellikle baba figürü.
Son olarak Kafka'nın Gustav Janouch'la söyleşisinden bir cümleyle öyküyü özetlemek mümkün: "Dönüşüm, bir itiraf değil. Ama -belli anlamda- bir mahremiyetin açığa vurulması."
Franz Kafka 
Dönüşüm