booksofbet
@booksofbet
instagram.com/booksofbet /Instagram
Astrolog
İstanbul Üniversitesi
İstanbul
null, 21 Mart
438 okur puanı
Ocak 2018 tarihinde katıldı
50'li yaşlarda, orta halli, bir şeylere sahip olduğunu düşünen (düşünmek ve inanmak isteyen) Sadık Bey ile tanıştım. Bu tanılıklığı dostluğa çevirmek birtakım sebeplerim nedeniyle geç olsa da kendisiyle bağ kurmam hiç zor olmadı. Hatta hikayemde belirttiğim üzere bir ara kitabı bitirmemeyi bile düşündüm. Ona acıdım mı üzüldüm mü bilmiyorum. Ama bir şeyi biliyorum: Kendimi gördüm onda. Belki de bu yüzden sonunu öğrenmek istemedim. Gidişatı durdurmak istedim. Ancak merakıma da engel olamadım. Ve bir kitabı daha dostça rafa kaldırdım.
.
Kitabı okurken Sadık Bey'in yaşamı ile birlikte bir dönem Türkiye'sinin şartlarını, ortamını, siyasi ve ekonomik halini, gençlerin fikirlerini vb. kısaca bir gözden geçiriyoruz. Ancak bunlar elbette sadece hikayenin arka planları. Önemli olan Sadık Bey ve yaptığı ya da kendisinin yaptığını sandığı seçimler. Önemli olan onun hayallerini başka başka sebeplerle terk etmiş olması ve günü geldiğinde aniden ciddi bir arayış içine giriyor olması. Önemli olan Sadık Bey'in esasen bildiği ama her zaman bastırdığı gerçekler. Önemli olan Sadık Bey'in iç acıtan yüzleşmesi. Peki Sadık Bey, heba ettiği zamanlarının yüzleşmesinden sonra selamete erecek mi? Acaba Sadık Bey sizlere ne katacak? Acaba siz de onda bir parça kendinizi ve hayallerinizi görecek misiniz? Hadi açın ilk sayfayı.
"Bilgisayar karşısında hala rahat değildi. Ne kadar olmuştu büronun baştan sona bilgisayarla donatılmasına karar verileli? On yıl mı, daha mı çok? Daha çok tabi... Doksanlı yılların başlarındaydı herhalde... Neredeyse yirmi yıl... Yılların böyle çabuk gitmesine akıl erdiremiyor, daha doğrusu... " (...)
Reklam
Faşizmin inleyen sesleri altında masumiyetlerini kaybetmiş bir nesle öğretmenlik yapan kahramanımız vicdanının sesiyle ve adaletle hareket etmeye çalışırken kendini ihanet suçlamaları karşısında bulur. Radyodan sürekli yükselen seslere kulak veren yeni nesil, içlerindeki iyi niyeti kaybederken Tanrı'yı da kaybeder. Nazi döneminin insanları tek tip hale getirmeye çalıştığı ve kendilerinden olmayanları insan yerine koymadıkları propaganda dönemini cesurca gözler önüne seren bir eser olan Tanrısız Gençliği okurken insanoğlunun bir hamur olduğunu ve ona yanlış eller sekil verirse meydana gelebilecek olumsuz sonuçları görüyoruz. Kitabı okudukça radyodan yükselen o malum seslerin çocukların dudaklarından dökülen yansımaları gerçekten sizi de ürpertecek. Stefan Zweig'ın neslinin en yetenekli yazarı dediği Horvath'ı mutlaka zihninizde ve kütüphanenizde ağırlayın.
Önemli gazetecilerden biri olarak gördüğüm Orwell'ın yaşadığı zamanlar boyunca edindiği deneyimlerini ve çıkarımlarını yazıya döktüğü eserlerinden biridir Hayvan Çiftliği. Herkesin bildiği üzere Stalin'i yerden yere vurduğu bu eserde her ne kadar sadece komünizm eleştiriliyor gibi görünse de çift başlı bir eleştiri rüzgarı esiyor. Stalin'i tasvir ettiği Napolyon isimli domuz insanlardan daha baskıcı ve daha zalim bir yönetim kursa da ikna etme ve gündem belirleme gibi (Orwell da bir iletişimci ve eserde bunları çok iyi dikte etmiş) kuramların gayet iyi uygulanması nedeniyle eskisinden daha kötü yaşayan hayvanlar eskiden daha iyi yaşadıklarına inanmaya başlıyorlar. Yaşadıkları kötü dönemin, daha çok çalışıp daha az karşılık görmenin, insanların yönetiminden daha iyi olduğuna inandırılıyorlar. " Bütün hayvanlar eşittir." ilkesi "Bütün hayvanlar eşittir ama bazı hayvanlar öbürlerden daha eşittir." ilkesine döndüğü ve domuzlar insanlara, insanlara domuzlara benzemeye başladığı zaman artık çok geç olsa da gerçekleri görmeye başlıyorlar. Okudukça düşüneceğiniz güzel bir tasvir arıyorsanız Hayvan Çiftliği mutlaka zihninizde ve kütüphanenizde yer etmeli.
