Ben, ailesinin karnını doyurmak, üstlerini başlarını giydirmek gibi sorumluluklarla yolu tıkanmış, ahlaklı, hatta faziletli zannedilen tavırlar ve geleneklerle kafese girmiş bir insanım. " İyi insan" dediğim bir sıfatı da kabullenerek kendimi beğenmiş bir tarafım bile var.
Ben çok iyi, çok nazik, çok adil bir kişi miyim? Hiç sanmam. Gururlu muyum?... Bir parça doğru olabilir. Tembel miyim? Hiçbir şeye karışmak istemeyecek kadar tembel miyim? Ben de hiç bir karışıklık, gayret ve üzüntü isteyen, aslında temellikten başka bir şey olmayan bir hareketsizlik var.