"Kaderin kırmızı ipliği, birbirlerinin kaderleri olanları gözle görülmesi imkânsız bir şekilde birbirlerine bağlıyor ve sonunda alnında yazan sevda yaşanmaya başlıyordu. Başta karmaşık bir şekilde birbirine dolanmış olan bu ipliği takip ederken başka sokaklara sapıp, yanlış yerlerde arayarak nihayetinde onu yakalardın."
"Kimi zaman sessiz bir çığlıktı ölü bedenin üstünü örten toprağın bedene çarparken çıkardığı sesler...Kimi zaman bir ruhun sonsuzluğa çırptığı kanat sesiydi."
" 'Ölen ölür kalan sağlar bizimdir,' diye basitçe tamamladığımız şey yalnızca dile kolaydı. Ölenin arkasında kalan hiçbir zaman sağ kalmıyordu aslında."