Puan vermedi
Samuel Beckett'in ortaya koyduğu, çağdaş, trajedi ağırlıklı ve kara mizahtan epey nasibini almış bir oyunudur. Okuması oldukça zor bir oyundur. ikinci dünya savaşında çığlıklara kulaklarını tıkayan
Reklam
ESTRAGON: İkimiz fena geçinmiyoruz, di mi Didi?
VLAMİNDİR: Öyle öyle!
ESTRAGON: Her zaman kendimize varoluduğumuz izlenimini verecek bir şeyler buluyoruz, di mi Didi?
Pozzo: Yeryüzünün göz yaşları hep sabit kalır. Biri ağlamaya başlamışsa, başka bir yerde bir başkasının göz yaşları dinmiştir. Aynı şey gülmek içinde geçerlidir. Kuşağımız için kötü söz etmeyelim, önceki kuşaklardan daha mutsuz değil çünkü. İyi söz de etmeyelim. İyisi mi hiç söz etmeyelim.
Benim sert ve fırtınalı hayatım gençliğimin pervasız tahammülü...
Her âdemoğlu kadar değil belki, fakat en peygamber, en fedai, en kendini aşanlar kadar bende de bencillik, çıkar içgüdüsü var elbet.
Reklam