Birsen Kurtuldu
@brsnkrtld
Bir varmışım bir yokmuşum...
584 okur puanı
Ocak 2019 tarihinde katıldı
Tekrardan herkese merhaba,
Uzun zamandır burada kitap yorumlamamıştım ama bu kitabı es geçemedim.
Kısaca konusuna değinmek gerekirse; Maelle, yakın arkadaşı Romane'nin bir ricası üzerine zor bir karar vererek Paris'ten Nepal'e gitmek zorunda kalır ve böylece yolculuğu başlamış olur.
Öncelikle kitap beklentimin çok üzerindeydi. Bir yandan çabuk çabuk okumak isterken bir yandan da hemen bitmesin diye kendimi dizginlemeye çalıştım. Sayfaları hızlı hızlı geçerken Maelle'nin yolculuğuna bende katıldım. Kendimi kolayca baş karakterimizin yerine koyabildim. En sevdiğim karakter Shanti oldu. Gerek bilgece konuşmaları, gerek Maelle ile arkadaşlıkları beni kitaba bağlayan en önemli unsurlardan biriydi. Buraya yazmadığım, altını çizdiğim, post-itler yapıştırdığım o kadar yer vardı ki... Yani daha fazla ne anlatabilirim bilmiyorum. O yüzden siz kitap severlerin de bu kitabı edinip mutlaka okumanızı tavsiye ediyorum. Son olarak kitabın sonundaki yazarın notunu da eklemek istiyorum;
"Sizinle bir hayalimi paylaşmak istedim.
Ben bir gün yan yana yürümeyi öğreneceğimize inanmak istiyorum. Düşündüm ki eğer her birimiz, diğerine elini uzatırsa bu dünyayı, huzur dolu bir ahenk içinde yaşadığımız daha güzel bir yer haline getirebiliriz.
Birine elinizi uzatın ve ona sevgiyi öğretin, onun "Shanti"si olun, yolunu bulmasına yardım edin ve tuttuğunuz eli asla bırakmadan onun da birine el uzamasını tavsiye edin.
Diğerlerini ikna etmeye çalışmayın, onlara örnek olun, ilham verin, siz ışıldadığınız zaman aydınlığınız diğerlerine de yol gösterir."
Reklam
Hemşehrim olan Eda Nur Işıksal'ın ilk kitabı olan 'İLK'in yorumuyla geldim.
Ya İLK insan da pes etseydi?
Tuttuğunu kopartan, hırslı ve meslek hayatında başarılı bir avukat aynı zamanda baba yadigarı gazetede yönetici olan Azra'nın Tekirdağ - İstanbul arasında mekik dokumasını okuyoruz. Dışarıdan bakıldığında güçlü, her şeye, herkese , hayata kafa tutan bir kız gibi görünse de kendi içinde küçük bir kız çocuğu aslında.
Salonunun ortasına bırakılan elleri kesik bir erkek cesedi, avukatlığını yaptığı holdingin sahibi Selim'le olan inişli - çıkışlı ilişkileri, birbirinden zorlu davaları içinde hala hayatla mücadele etmeye çalışan bir karakter okuyoruz.
Kitabı gerçekten sevip sevmediğimi anlayamadım çünkü beğendiğim ne kadar yer varsa bir o kadar da beğenmediğim yerler vardı. x10 hızında bir film izliyor gibiydim kitabı okurken. Geçişler çok hızlıydı. Bazı bölümler çok zorlama olmuş gibi gelse de Alp Kırşan, Atasoy Kamer, Selim Soydan gibi ünlü isimlerin röportajlarına yer verilmesi kitaba zenginlik katmıştı. Kadına şiddet konusunun işlenmesi ve bununla mücadele etmek için bir şeyler yapılması beni çok mutlu etti. Kısacası romanlaştırılmış bir kişisel gelişim havası vardı kitapta. Sadece kitabın bölümlere ayrılmış olmasını isterdim. Eda Nur'a yazarlık hayatında başarılar dilerim..
Herkesin boğazını düğümleyen bir hikayesi vardır.
Anadolu'nun kendi halinde bir köyünde, bir çoğumuzun hayatında var olan, yoklukla mücadele eden bir ailenin dramatik öyküsü... Zorluklar içinde büyümeye ve okumaya çalışan bir ailenin çocukları... Eve güçlükle alınan ve kardeşlerin sırayla giyebildiği bir pantolon... Ama gelin görün ki; o kardeşlerden biri, tam da siyah pantolonun sırası kendine geldiği gün cennete gidiyor.
Gerçek bir yaşam öyküsün konu alan Siyah Pantolon'u okurken duygularınıza hakim olamayacaksınız. Yeri gelecek gülecek, yeri gelecek hüzünlenecek, yeri gelecek gözyaşlarınızı tutamayacaksınız.
Eski zamanlarda Anadolu'da yetiştirilme tarzından dolayı büyüklerinin yanında çocuklarını öpüp koklayamayan anneler babalar, her fırsatta hakaret edip şiddet uygulayan öğretmenler, yaşam şartları yüzünden her şeyden yoksun büyütülen çocuklar varken biz bugünlerde ne kadar şanslıyız. Sevdiklerimizin kıymetini yanımızdayken bilelim. Sonra her şey için çok geç olabilir.
Adanalı bir ailenin art arda ölen çocuklarından sonra dünyaya gelen Takdir'in saç örgülerine bağlanmıştı kaderi. Üzerine biçilen her tür elbiseyi çıkarma çabası etrafına duvar örmesine sebep oldu. Kaçmaya çalıştıkları bir şekilde tekrar tekrar karşısına çıktı. Geçmişle yüzleştikçe inşa ettiği duvarların kendi üzerine yıkıldığını fark etti. Çıktığı yolculukta kendisinden kaçabilecek miydi yoksa nereye giderse gitsin kaçtıklarını yanında mı götürecekti?
Takdir, ötekileştirmenin, ötekileştirirken yabancılaştırmanın romanı. Kişinin doğduğu ailenin, toplumun, coğrafyanın dayatmalarının benliğini hırpalamasına ışık tutuyor. Farkındalığı yüksek bireylerin kimliğini arayışının sancılarını sorgulamak istiyor.
Sürükleyici ve akıcı bir dille yazılan bu romanı keyifle okudum diyebilirim. Takdir kendini sorguladıkça bende ufak ufak molalar vererek düşündüm yazılanları. Ayrıca bölüm sonundaki müzikler gerçekten çok iyi seçilmişti. Böyle bir konuyu kaleme döktüğü için yazara teşekkür ediyorum. Mutlaka alınıp okunması gereken bir kitap olduğunu düşünüyorum.
Thames Nehri'nin kıyısında bulunan valizin içindeki erkek ceset vakasıyla ilgilenen Erika Foster soruşturmayı derinleştirdikçe karmakarışık bir hal alır ve kurbanların sayısı giderek artar. Seri katilin onlardan önde olduğu anlaşılınca ise namlunun ucu çoktan sevdiği birine dönmüştür.
Buzdaki Kız ile başlayan Erika Foster serisi, polisiye kitapları sevmemde ki en büyük etkenlerden biri. Gerçi seri dediğime bakmayın hepsi birbirinden bağımsız kitaplar. Biraz alışılagelmişin dışında bir anlatımı var yazarın. Konuyu dolandırmıyor, ters köşelerle sizi yormuyor. Eğer polisiye seviyorsanız Dedektif Erika Foster'a da bir şans vermenizi tavsiye ederim.
Sağlıcakla kalın..
Reklam