Büşş
@bsrmk
Kazdıkça büyüyor ah, çukuru kalbimin
SınıfÖğretmeni/MEB
Yüksek Lisans
63 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
Beklemek, özlemek, beklemek, özlemek.. Hayat, bu iki kelimenin arasına sıkışıp kalmıştı işte.
Düştüm bir ormana, yol belli değil
Yatarım yatarım, gün belli değil
İnsan doğası gereği çıplak doğup çıplak ölüyordu ama üzerine giyilmiş giysiler, ruhunu ve kişiliğini, önceden belirlenmiş bu şekillere kurban ediyordu. Koşullanma üzerine kurulu eğitimlerden geçen insanlar kendini nasıl seçebilirdi ki?
Cehalet, bilgiyi; karanlık, aydınlığı boğuyordu bu topraklarda.