soledadendios
@bsrsnr6_
4 Haziran
17 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Milan Kundera, var oluşçu bir yazar. Ama eserlerinde gördüğüm kadarıyla var oluşun herkes için ortak olan sorusuna değil bireysel boyutlarına ve içselliğine daha fazla değiniyor. Kitabı bitirip kapağı kapattığınızda kilometrelerce koşmuş ve aniden durmuş gibi yorgun ve terli hissediyorsunuz. Buhranın davranışları ve düşünceleri nasıl kontrol ettiğini görmek için, hatta belkide derealizasyon örneği görebilmek için okuyabileceğiniz bir kitap.
Her kendinde şey, herkesin kollektif olmayan öznel kendinde şeyini yapılamak için çaba harcar. Sevgili düşünür bu kitabında yine tam kaşığını derinlere sokacak gibi yapıp, üst tarafın arpa şehriyelerini şöyle bir sıyırarak almış. Her kitabında heyecanla “doğa özdendir, öz tektir. Her şey öze, öz de kendisine tabidir.” demesini beklerken yine doğacılarımızın dillerinden dönmüş de dönmüş. “Hadi ama sizde biliyorsunuz, hadiii” diye söylenerek okumaktan geri kalamıyoruz. Ama anlamak gerekir. mutlak düzenci(!) düşünürlerimizin çeşmesine bardak daldıran her fikir adamının yıkılmaz kuralı:” Dogmalar ve inançlar hiçbir zaman ortak bir paydada buluşmaz. İnsanlığı güvende tutan kollektif bilince hizmet eden duygu ve düşüncelerdir. Bireysel düşünce ve tutum kaos çıkarır.”
“Aman canım, zeminsiz bina, kolonsuz duvar, bacasız duman hiç çekilmiyor. Ne biçim tekniksizlik bu böyle roman mı yazılır?” diyerek günümüzde ki kronolojik olarak daha güncel sayılan romanlarla kıyaslamadan okuyabilecekseniz ve yazarın yalpalamalarını masumane görecekseniz okumalısın. “Ahh zamanın makrıköy(bakırköy) sokakları, ağaçlar, şenlikler konaklar ve boğaz manzarası... “ diye iç geçirerek okuyacağınız bir İstanbul havası, tırnaklarınızı yedirtecek bir olay örgüsü. Türk edebiyatı Peyami Safa, Ahmet Hamdi ve Sabahattin Ali gibi roman yazarlarımızın eline gelene kadar nerelerden geçmiş, ne yollar katetmiş rahatlıkla görebilirsiniz. Okuyun efenim, okuyun.
