Batuhan A
@bthnatly
hayatımın en mutlu anıymış, bilmiyordum.
Tekirdağ
7 okur puanı
Eylül 2015 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Giriş vergisinin ödendiği yerde, araba birkaç dakikalığına durdu. Kentin gümrükçüleri arabayı denetledi. Eğer arabada kasabaya götürülen bir koyun ya da bir sığır olsaydı, vergi ödemek gerekirdi. Fakat insan kellesi için vergi alınmıyordu. Geçtik.
Reklam
Ve sonra bu yaşamda özlem duyacak kadar beni üzebilecek ne kaldı ki? Gerçeği söylemek gerekirse hapishanenin karanlık gündüzü, kara ekmeği, kürek mahkumlarının gerdeline konulmuş çorbaya benzer yemek, aşağılandığımı görmek, o kadar eğitim görmüş birisi olmama karşın gardiyanlar ve öteki mahkumlarca horlanmak, konuşabileceğim ve dinleyebileceğim nitelikte bir insan görememek, yapmış olduğum ve bana yapılacak olan şeylerden dolayı durmadan ürpermek: İşte celladın aşağı yukarı elimden alacağı biricik servet bunlar.
Tüm hayatımı vicdanım tarafından rahatsız edilerek yaşadım ama aynı zamanda vicdanım sadık bir yoldaş oldu - onunla kasvetmizde oynaşırken her zaman yanımda duran sadık bir eş gibi.
Hayatta öyle anlar vardır ki, günaha ya da toplumun günah saydığı şeylere duyulan tutku, kişinin huyuna öylesine el koyar ki; bedeninin her lifi, beynin her hücresi sanki ürkünç itkilerle ayaklanır.
Reklam