Snellman bu sabır kültüne öfkeleniyordu. Hem sinirleniyor ve hem öfkeleniyordu: Kendileri için her tür özgürlüğü, rahatlığı ve refahı talep eden ve alan, ama halka kaba ve karanlık, genellikle de en acil ihtiyaçlarına sabretmenin şart olduğunu söyleyen yüksek sınıflara.