Oskar alnını yere dayayıp aşağıya bakıyor. Hiçbir şey göremiyor. Oysa her şeyin bir şekli vardır. Karanlık, belki de hayatın bir anında kendinizi maskesiz gördüğünüzde hep olduğu gibi aslında hep kristal parlaklığındadır.
Onu gezdirirken sadece ayaklarını görebiliyor, artık gökyüzinü bile göremiyor. Bir an, ayakkabılarının uçlarına küçük aynalar yerleştirmeyi hayal ettim, gökyüzünü yansıtacak dikiz aynaları.
...Risk aldık, tamamen doğruldu.
Üç gün sonra, ölüverdi.
Sonuç olarak gökyüzünü görmesini sağlayacak olan ameliyat, başarılı oldu.
"Ama hayattan öğrendiğim kadar kurgudan da öğrendiğim bir şey varsa o da hiç kimsenin sadece kahraman ya da sadece kötü adam olmadığıdır. Hepimizin içinde ikisi de vardır."