Siddhartha / Hermann Hesse
Siddhartha, Brahman’ın oğlu Govinda ile aynı bahçelerde, aynı ağaçların gölgesinde büyüdü. Ve yine Govinda ile birlikte çıktı anlam yolculuğuna. Fakat onun yolu hiçbir
Bir kahve içtiler ve…·192 syf.·
9/10
2020 26. kitabı
- Her şey huzursuzlukla başlıyor. Kitabı bölüm bölüm incelemek istedim. Her hikayede aslında tıpkı vahdeti vücut gibi aynı ana yola ulaşan tali yollar gibi kısa mesajlar var.
I. BÖLÜM
1) Aynalı Baba
Reklam
A'mak-ı Hayal İncelemesi ( Zordu ama başardım sanırım :) )
Dünya ile inancı arasında sıkışmış; arayış içindeki bir adamın, hayalin derinliklerinde alt metni dolu mitolojik hikayelerin bir karakteri olarak hikayeden hikayeye, hakikatten hakikate geçişlerini
Kısa Fakat Manası Derin Bir Eser...Alıntı
1-Sizce hayat anlamı ve gerçekliği nedir?
2-Zaman zaman hepimizin hayatında hep bir ”Neden Sorusu” vardır...
Lev Tolstoy’un 
İtiraflarım adlı eseri, bir roman değil; yazarın kendi hayatını, inançlarını ve yaşadığı büyük iç bunalımı anlattığı otobiyografik ve felsefi bir metindir...
Lev Tolstoy, hayatının bir döneminde büyük bir anlamsızlık ve boşluk duygusu yaşar.
Başarılı, zengin ve ünlü olmasına rağmen hayatın anlamını sorgulamaya başlar...
»Neden yaşıyorum?
»Hayatın amacı ne?
»Ölümden sonra ne var?
Bu sorular onu derin bir ruhsal krize sürükler.
Hatta zaman zaman yaşamaktan vazgeçmeyi bile düşünür...
Tolstoy bu krizden kurtulmak için farklı yollar dener:
≈Bilim ve akıl → Ona yeterli cevap vermez
≈Felsefe → Tatmin etmez
≈Zengin ve elit hayat → Anlamsız gelir...
Derdine çare bulabilmek için dönemin bilim dallarını, felsefi akımlarını Socrates, Schopenhauer, Buddha gibi düşünürleri inceler.
Ancak bilimin ve felsefenin hayatın anlamı sorusuna tatmin edici bir yanıt veremediğini, aksine anlamsızlığı pekiştirdiğini görür.
Sonunda gözünü sade yaşayan halkın inancına çevirir.
Köylülerin ve sıradan insanların imanı ve yaşam anlayışı, ona gerçek anlamın burada olabileceğini düşündürür...
Lev Tolstoy, hayatın anlamını inançta (iman) ve sade yaşamda bulur. İnsanların Tanrı’ya inanarak ve ahlaki bir hayat sürerek gerçek huzura ulaşabileceğini savunur.
Lev Tolstoy’un İtiraflarım adlı eseri, bir roman değil; yazarın kendi hayatını, inançlarını ve yaşadığı büyük iç bunalımı anlattığı otobiyografik ve felsefi bir metindir...
Lev Tolstoy, hayatının bir döneminde büyük bir anlamsızlık ve boşluk duygusu yaşar.
Başarılı, zengin ve ünlü olmasına rağmen hayatın anlamını sorgulamaya başlar...
»Neden yaşıyorum?
»Hayatın amacı ne?
»Ölümden sonra ne var?
Bu sorular onu derin bir ruhsal krize sürükler.
Hatta zaman zaman yaşamaktan vazgeçmeyi bile düşünür...
Tolstoy bu krizden kurtulmak için farklı yollar dener:
≈Bilim ve akıl → Ona yeterli cevap vermez
≈Felsefe → Tatmin etmez
≈Zengin ve elit hayat → Anlamsız gelir...
Derdine çare bulabilmek için dönemin bilim dallarını, felsefi akımlarını Socrates, Schopenhauer, Buddha gibi düşünürleri inceler.
Ancak bilimin ve felsefenin hayatın anlamı sorusuna tatmin edici bir yanıt veremediğini, aksine anlamsızlığı pekiştirdiğini görür.
Sonunda gözünü sade yaşayan halkın inancına çevirir.
Köylülerin ve sıradan insanların imanı ve yaşam anlayışı, ona gerçek anlamın burada olabileceğini düşündürür...
Lev Tolstoy, hayatın anlamını inançta (iman) ve sade yaşamda bulur. İnsanların Tanrı’ya inanarak ve ahlaki bir hayat sürerek gerçek huzura ulaşabileceğini savunur.《 "SAHİP OLMAK" YA DA "OLMAK" 》Psikoloji
Puan vermedi·256 syf.··
Beğendi
·2026 23. kitabı
·8 günde okudu
·Okunma: 10 Mayıs 2026 12:05
Erich Fromm'un bu eseri "Sahip Olmak" ve "Olmak" temalarını psikolojik, sosyolojik, din tarihi, Batı felsefesi ve modern kapitalizm eleştirisi yönüyle inceleyen bir yapıttır.
Puan vermedi·305 syf.·
2026 9. kitabı
Osho'nun "Altın Gelecek" metniyle baş başa kaldığımda, kendimi hem bir yıkımın enkazında hem de muazzam bir inşaat sahasında gibi hissettim. Biliyorsun, genelde "gelecek" denince aklımıza robotlar, uçan arabalar falan gelir; ama Osho bize ruhsal bir teknoloji sunuyor. Bu metni okurken en çok canımı yakan ama aynı zamanda beni özgürleştiren şey, "geçmişin bir hastalık olduğu" tespitiydi. Gerçekten de, sırtımızda ne kadar çok ölü insanın yükünü taşıyoruz, değil mi? Dedelerimizin inançları, babalarımızın korkuları, toplumun "şöyle olmalısın" dayatmaları...
Osho’nun "Zorba the Buddha" kavramı bence kitabın en dahice kısmı. Çünkü dünya bizi hep ikiye böldü: Ya dünyevi zevklerin peşinde koşan bir günahkar olacaksın ya da bir mağaraya çekilen ruhsuz bir aziz. Osho, "İkisini de ol!" diyor. Hem hayatın tadını çıkar, hem de içindeki o uçsuz buçaksız sessizliği koru. Bu denge, modern insanın o bitmek bilmeyen stresinin ve anlamsızlık duygusunun tek ilacı gibi duruyor.
Metindeki meritokrasi ve dünya devleti önerileri kulağa biraz "ütopik" gelse de, bugün dünyanın geldiği noktaya baktığımda (savaşlar, açlık, çevre felaketleri), aslında en gerçekçi çözümlerin bunlar olduğunu fark ediyorsun. Osho seni sarsıyor, bazen çok sert konuşuyor ama o sertliğin altında derin bir şefkat var; tıpkı seni uçurumun kenarından çekip alan birinin sert müdahalesi gibi. Okuduktan sonra, artık sadece bir "vatandaş" veya bir "inançlı" değil, bir "birey" olma sorumluluğunu omuzlarında hissediyorsun. Bu metin bir kitap değil, bir uyanış provası.
Reklam
Reklam