"Tamamen yalnızım.. Ama Berlin'de değil.. Bütün dünyada yalnızım.. Küçükten beri.." "Bende yalnızįm" dedi.. "Boğulacak kadar yalnızım.. " diye devam etti, "hasta bir köpek kadar yalnız.."
Niçin ilk defa gördüğümüz bir peynirin evsafı hakkında söz etmekten kaçtığımız halde ilk rast geldiğimiz insan hakkında son kararımızı verip gönül rahatliğıyla öteye geçiveriyoruz?