Belki bu da kafiydi. bir insana bir insan herhalde yeterdi.
Fakat o da olmayınca?
Her şeyin bir hayal aldatıcı Bir Rüya tam bir verim olduğu meydana çıkınca Ne yapabilirdi bu sefer inanmak ve Ümit etmek kabiliyetini Ben kaybetmiştim içimde insanlara karşı öyle bir itimatsızlık öyle bir acılık peydah olmuştu ki bundan zaman zaman kendim de korkuyorum
demek ki insanlar birbirlerine ancak muayyen bir hadde kadar yaklaşabiliyorlar ve ondan sonra, daha fazla sokulmak için atılan her adım daha çok uzaklaştırıyor.
:)
"" bu yaşıma kadar mevcudiyetinden bile haberim olmayan bir insanın vücudunu benim için birdenbire nasıl bir ihtiyaç olabilirdi ? Fakat bu hep böyle değil midir? Birçok şeye ihtiyacımızı ancak onları görüp tanıdıktan sonra keşfetmez miyiz ? ""
"yılbaşının da sence hiçbir hususiyeti yok mudur?"
" hayır, ömrümüzden bir sene geçtiğini göstermesi bile o kadar muhim değil ; çünkü ömrümüzü nelere ayırmak da insanların uydurması. İnsan ömrü, doğumundan ölüme kadar uzanan tek bir yoldan ibarettir ve bunun üzerinde yapılan her türlü taksimat sunidir.. '