''...Öğrenmelisin sen de hayat namına ne varsa. Gülmeyi bilip ağlamayı es geçmek olmaz. Hem kahkahalarına anlam katan geçmişte sildiğin gözyaşlarındır unutma...
Düşmeyi de bilmelisin; kalkmayı da. Hem mühim olan düşmek değildir aslında. Düştükten sonra kalkmaktır asıl olan. Kanayan dizlerinin için ağlayacağına; yitirdiğin zamanın ardına koşmaktır hayat...''
''Ben,
Bir damla yaş gibi her düştüğünde gözlerimden
Ekmek mübarekliğiyle üç defa öpüp de
Yüreğimin en yüksek yerine koyarken seni
Sen,
Tüm nikotini tüketilip atılmış bir izmaritmişim gibi
Basıp geçtin üstüme!..''