• 152 syf.
    ·2 günde·Beğendi·9/10
    "Bütün hayvanlar eşittir,
    Ama bazı hayvanlar
    Öbürlerinden daha eşittir..
    Selamlar!
    Gerorge Orwell sen ne yaptın böyle yaa
    O öyle yazılır mı hiç!
    Aklım, beynim yandı
    İlk kez siyasi bir dokundurmaya ifhafen yazılmış eser okudum. Bir çiftlik dolusu hayvanların sahiplerine baş kaldırıp, özgürlük ve eşitlik(!) pahasına verdiği mücadele anlatılıyor. Detaylar için okumanızı sabırla diliyorum..
    Kitaba başlarken yazarın hayatını ve önsözü de okumanızı tavsiye ediyorum..Bunların dışında çok içime oturdu ama neden oturdu bunu da bilmediğimi itiraf etmeliyim..Halbu ki eski tarihsel olaylardan esinlenmiş olmasına rağmen günümüzde aynı dayatmalara maruz kalmaya devam edip, bununla yaşamaya alışmış olduğumuz ironik bir gerçek..
    Hikayede ise domuzların yönetime geçip, diğer hayvanlar üzerinde hak sahipliği yapması, çevresine koruma ordusu olarak sadık ve saldırgan köpeklerin olması en çok dikkatinizi çekmiş olabilir. Ama beni en çok düşündüren koyunların tavır ve hareketleri.. Bu kısımlara dikkat efenim fazlasıyla vurucu olmuştu. Ve son olarak kapanışta hayvanlar ve insanlar arasında hiçbir fark göremediler ibaresi oldukça çarpıcı!
    Böylesine karışık, bir şekilde yorumladığıma göre ben de tam olarak kendimde değilim demektir. Köşeme çekilip biraz daha tadını çıkartacağım efenim size keyifli okumalar diliyorum ve özellikle okuyanlarınızdan ne hissettirdi ise yoruma bir kaç söz bekliyorum..kitap ile
  • Aralık ayının sonlarına doğru soğuk bir İstanbul sabahından merhaba diyor havada süzülen martılar.Kadıköy’ün rıhtım bölgesinde ufak bir kayığım var,çok uzun zamandır İstanbul’da yaşadım,aslen Aydından göçmüşüz,milyonlarca istanbullunun hikayesidir aslında burada anlatılan.Üç erkek evlat bir sürü torun sahibi oldum ekmeğimi balıkçılıkla kazanıp,kimseye minnet etmedim.Yine soğuk bir günde gemimim yolunu tuttum.Herkes bana Metin baba diye seslenirdi sırf çoluk çocuk sahibi olduğumdan değil ,Bilgi birikim,iyilik ve yardımsever olduğumdan baba derlerdi.Birde çok sevdiğim,dostum ,yarenim,yoldaşım,kardeşten öte arkadaşım,dert ortağım var.Zamanında evlatlık alınmış adını Ragıp koymuşlar,Bir kızı çok sevmiş ,yoksulluktan,ayağındaki eski ayakkabılarından,üstü başının solmuş yıpranmış kıyafetlerinden cesaret edipte seni seviyorum diyememiş hep içine atıp bu yaşa kadar gelmiş Ragıp.Balıkçı kulübelerinde ufak tek göz oda yapmışlar,minik bir sobası tek göz ocak,gazlı bir lamba,ufak bir sedir, küçücük bir tabure ve bolca anıyla kitap dolu bir köşe, insan başka ne isterki.Zamanında çokça içmekten zorda olsa kurtardım onu,sen olmasan halim nice olurdu ,her halde bir köşede adı sanı belirsiz ölür giderdim hep der bizim Ragıp.Bende; amma abarttın ha,insanlık ölmedi Ragıp derim hep.Sabahta amma soğuk bizim kızın yine hırçınlığı üzerinde,Baksanıza kıyıdaki tekneleride nasıl dövüyor.Hep aksi bir lafına benzetirim karadenizi,bugün balığa çıkılmaz,önce tekneyi bir güzel temizleyip midyelerinden arındırmak gerek,sonra ver elini pasta cila,neyse hızlanalımda daha fazla üşütmeden varalım bizim Ragıpın fakirhanesine,en sevdiğim şeydir sabah kahvaltıları,insan dediğin sağlıklı olmalı bedenen ve ruhen.

    Neyse geldim sonunda,tıklatıyorum bizimkinin camını,yine derin derin uyuyor köftehor,sanki sabaha kadar beşik sallamış,kapısını kilitleme adeti yoktur tabi buna kapı denebilirse,ufak bir mandalı vardır basınca açılan,uyanacağı yok girelim bari içeriye, sesleniyorum evlat ben geldim kalkda kahvaltı edelim bak en sevdiğin peynirden aldım,sobada sönmüş ,aralıyor zorda olsa gözlerini ooo baba hoşgeldin ,hiç duymadım kusura bakma bu aralar bir uyuşukluk bir uyku varki üstümde sorma diyor.Önce sobayı yakalımda karşılıklı bir kahvaltı edelim diyorum,bak ekmeklerde sıcacık,yeni aldım fırından,tereyağı,tulum peyniri,acılı ezmede aldım,bu soğukta iyi gider,hem sana yengen bir çift çorapla yün kazak örmüş ben giyemiyorum biliyorsun çok sıcağa gelemem hem kalp de var arada yokluyor,daralıyorum.Metin baba doktor ne diyor senin durumuna,Evlat ne diyecek; ağır iş yapma,kendini yorma,üzülme,aşırı sevinme,onu yapma bunu yapma,ölmekten beter be....

    Sen beni boşverde ekmekleri koy bakayım sobanın üstüne,Baba çay oldu yalnız demli içme şunu biliyorsun midene zarar,Hele diyene bak,o kadar şarabı sünger gibi çeken adam öğüt veriyor,Baba açma eski konuları zaten çok dertliyim biliyorsun diyor bizimki, yine başlayacak edebiyata diye konuyu değiştiriyorum,peynirin o kendine has çıtır ekmekle kokusu dolduruyor odayı,dışarıda rüzgar önüne geleni örseleyen karanlık bulutlar arasında kulübenin duvarlarını yalıyor,sanki bizden intikam almak ister gibi.... Ragıp anlat bakalım bizim bu hayattaki amacımız ne diye soruyorum çayımdan bir yudum alırken,amma da soru Baba nereden başlayalım bilemedim dedi tereyağlı ekmeğinin kenarını ısınırken,Sen beni neden kurtarıp adam ettin diye sormasın mı? Sende arkadaş her insanın yapması gerekeni yaptım ben,her vicdan sahibinin,müslümanın...Baba herkes sen değil katılmıyorum bu sözüne,nice durumu iyi olan,varlıklı,toplumda yer edinmiş insanlar dışarıdaki,kimsesiz,yoksul,yardıma muhtaç insana dönüp bakmıyor bile,bir maç esnasında mendil satan,sırtında montu olmayan çocuğa çeşitli mecralardan bilinç oluşturup yardım eden insanlar,cuma namazından çıkıp yanındaki adama selam vermeden çekip gidebiliyor.Halbuki cuma Cem etmekten gelir,cumanın asıl amacı ihtiyaç sahiplerine yardım etmektir.Sen öğrettin bana bunu,sen tanıştırdın gerçek islamla.

    Ulan amma yaptın ha;İyiki bir soru sorduk,peynir fazlamı geldi acaba,ne yapalım yani insanlar bilinç ve sorumluluk sahibi olmak istemiyorlar diye yatırıp sopaya mı çekelim.Sabah sabah içimi karartma ver şu bıçağıda yağ süreyim ekmeğime, balda olsa iyi gidermiş ha,Evlat haklısın Yasin süresi 47 de buyururki;ihtiyaç sahiplerine Allah’ın gücü yettiği halde biz mi dorucağız der müşrikler,yani olmayana vermek farzdır gel bunu anlat millete, o kadar çok yanlış kelimemiz varki hangisini sayayım,Allah versin kelimlesi gibi,Allah vermez ki birilerini vesile eder,gel de anlat,sana okuttuğum bir kitap vardı yüzüklerin efendisi hatırladın mı?,evet baba konuyla ne alakası var?. Evlat güç zehirlidir,iktidar hırsı insana herşeyi yaptırır bu yollardır değişmez....

    Çok fazla çene çaldık evlat hafi bakalım kap alet edevatı da şu tekneye bir el atalım bu havada balığa çıkılmaz,Ammada soğukmuş dışarısı şu el kremini Verde bir kendimize gelelim.Bir saat yetiyor tekneyle uğraşmamıza,yanından ayrılırken soruyorum evlat bir şeye ihtiyacın var mı,Sağol Metin Baba sen ve arkadaşların dostluğu yeter,sağlığına dikkat et kalp bu şakaya gelmez,Sende arkadaş göreceğimizi gördük Ragıp yeter bu bize diyorum, ağzından yel alsın Baba daha görecek çok şeyin var benden alsın sana versin yaradan demez mi ,ağlatacan lan beni bu yaştan sonra o nasıl kelime hadi ben kaçtım yengen bekler derken,Baba gel bir sarılayım sana doğru düzgün bir teşekkür bile edemedim deyip sarıldı boynuma öptü yanaklarımdan,tamam ulan sabah görüşürüz gece sobayı yak ama dikkat et deyip ayrıldım yanından..

    Gece nedense çok tuhaf rüyalar içinde buldum kendimi,deniz taşmış teknem alabora olmuş Ragıpla denize düşmüşüz abi korkma daha vaktin var deyip duruyor suyun içinde,Kalktım kan ter içinde,dilim damağım birbirine yapışmış,ne biçim bir rüya arkadaş Allahım deyip rızkımızın peşine düşüyoruz yine,Aklımda Ragıpta dün biraz tuhaf geldi davranışları,dalgın,düşünceli,uzak ufuklara bakıp arada dalıp gitmeler falan,var gene bir sıkıntısı ama dur bakalım deyip varıyorum limana,bizim teknelerin orada bir kalabalık var hayırdır inşallah,uzaktan baktığım arkadaşlar beni görünce başlarını sıkıntılı sıkıntılı yere indirdiler,Hayırdır beyler nedir bu tantana derken yerde battaniye içinde yatan birisi gözüme çarpıyor,tanıyorum bu battaniyeyi hayır olamaz olamaz Ragıpın bu battaniye,Metin Baba başın sağolsun,uykusunda ölmüş hiç acı çekmedi diyorlar,Ne kadarda kolay söylüyorlar,dizlerimin bağı çözülüyor,ıslak kumun üzerine çökmüş ağlıyorum çocuk gibi,başımda omzumda teselli eden eller ve sözler eşliğinde.

    Ah be Ragıp senden önce ben vardım gitmeyi hakeden öte tarafa,ben bu koca dünyada kime derdimi anlatıp kime yarenlik ederim................
  • Pek çok büyük, cesur, yalnız adam, sana ne yapman gerektiğini çoktan söyledi. Onların öğretilerini hep eğdin büktün, imha ettin, paramparça ettin, tekrar tekrar yanlış köşesinden yakaladın, hep küçük hatayı tuttun ve büyük hakikatı kesinlikle yaşamının ilkesi yapmadın, Hıristiyanlıkta, halk egemenliği öğretisinde, sosyalizm öğretisinde, her şeyde, dokunduğun her şeyde böyle yaptın, küçük adam. Neden bunu yapıyorsun, diye soruyorsun? Sorunda samimi olduğunu sanmıyorum! Hakikati işitirsen, vurun öldürün, diye bağıracaksın ya da cinayet işle- yeceksin! Riske girmediğin için, içindeki canlı varlığı duyumsama yeteneğin olmadığı için, çocuğundaki sevgiyi daha doğmadan öldürdüğün, boğduğun için; hiçbir özgür, canlı ifadeye, hiçbir özgür, doğal harekete tahammül edemediğin için, bütün bunları yaptın ve evini kum üstüne kurdun.
  • " Neden bana bunu yaptın küçük İsa! Küçük portakal fidanımı kesecekler, kızmadım. Yalnızca biraz ağladım. Ama şimdi şimdi...
    Yeni bir gözyaşı yağmuru,
    Portakalı'mın geri gelmesini istiyorum. Küçük İsa. Bana Portuga' mı geri vermelisin."
  • emrah kayzer
    emrah kayzer Kaptan Yemeğe Çıktı ve Tayfalar Gemiyi Ele Geçirdi'yi inceledi.
    120 syf.
    ·Puan vermedi
    ahh bukowski seni sarhoş köpek. utanmadan bir de züccaciyeciye mi gittin. ahhhaaaa yakaladım eve kamera sistemi flaan bile bağlattın.

    neydi seni bu dünyaya ait hissettiren ölüme yaklaşmış olmak mı ama ölümden korkmuyorum dedin bana 3 ay önce ne oldu da basit işleri günlüğüne yazar oldun ne oldu da mekintoşuna kedi işedi diye uykuların bölündü neden ağrılarını bu kadar kafaya taktın?

    evet. bukowski babamdır. bira şişeleri de kardeşlerim.

    bu kitabı günlüklerden oluşur bukowski nin yemeğe çıkan kaptandır bukowski gemiyi ele geçiren de geride kalanlar hayatta var olan takmadığımız yabancılar bence kitaptaki bu güvenlik işi için gelenler gemiyi ele geçirenlerdi.
    eminim böyleydi.

    bukowskinin ölüm yılını tarihini bilerek bu kitabı bu günlükleri okumak beni ( bu şaka değil) üzdü. hüzünlendim dertlendim lanet olsun dedim. canım sıkıldı günlük tarihleri ölüm yılına tarihine yaklaştıkça ölüyorsun hank dedim. etkiledi beni gençliğinden serseriliğinden eser kalmamış oturmuş efendi bir yazar gördüm sıkılmış pes etmiş bir yazar.
    hank dedim kalk hadi kapış yine yapabilirsin ekmek arası'nda yaptın iki yumrukta indirdin elemanı postane'de yaptın factotum'da dostum hadi ev sahinin kafına geçirdin daktiloyu hadiii!!!!!!!!!!!
    olmadı hank sessiz sakin bir yaşlı olmuştu kitabı elime alıp okuduğumda huzurevine gitmiş gibi hissettim. Beni üzdü
    ama iyiydi yine de kıvraktı eski kurttu okurken gördüm bunu günlüklerini bile kendi tarzında yazıyordu gözünden katarakt ameliyatı olmasını kendi dilinde anlatıyordu. içtim her kitabında ayık okumam bukowskiyi yaşasa o da böyle olsun isterdi biliyorum. şimdi kendi sesinden şiirlkerini dinliyorum.
    bir veda mektubu gibiydi bu kitap öyle hissettim. bu kitabı bitirince üstüne koyamadım şimdi sadece şiirlerini okuyorum gerçi okuyacağım kitabı da kalmadı. haklıydı hank iyi yazar bulmak zordu.
  • ‪Madalyan hazır artık.‬
    ‪Nasıl yani?‬
    ‪“Kıdemsiz Onbaşı Blake silah arkadaşını garanti bir ölümden kurtarırken fevkalade bir yiğitlik göstermiştir.” Falan filan.‬
    ‪...‬
    ‪Kendi madalyanı kaybettiğin için iyi olur.‬
    ‪Madalyamı kaybetmedim.‬
    ‪Ne oldu öyleyse?‬
    ‪Seni neden ilgilendiriyor.?‬

    ‪Asıl sen neden ilgilenmiyorsun?‬
    ‪Bir Fransız yüzbaşıyla takas ettim.‬
    ‪Takas mı?‬
    ‪Ne karşılığında?‬
    ‪Bir şişe şarap.‬
    ‪Ne diye yaptın bunu?‬
    ‪Susamıştım.!‬