"Eleştiri bir eleştiri yanılsamasına, tüketim düzenine içkin bir karşı-söyleme dönüşmüştü -tıpkı pop-arttaki 'cool gülüşün', ticari suç ortaklığından farksız bir yüz buruşturma olması gibi"
çağdaş sanatla beraber gelen ve ekonomik düzen gereğince sanatın estetik ve yanılsama doğasını kaybetmesi sonucu "yeni sanat"ın hükümsüzlüğünü ilan ediyor ve sanat camiası arasında kurulmuş sessiz bir anlaşmanın varlığına işaret ediyor baudrillard.