Çocukken kaçış noktam hayallerimdi.ve ben çok uzun zamandır hayal kurmaya korkuyorum. heveslenmeye korkuyorum. Beklentiye girmeye korkuyorum. Oysa teoride her şey istediğim gibi...
Kalabalıklar içinde kaybolup giden varlığım,onların takdirleri,onların beğenileri,onların doğrularıyla yoğrulan hayatın seni yok ediyor.Özgürlüğünün sınırları senin ellerinde ve senin belirlediğin kurallar kadar sınırsız hayatın.
En iyi bildiğin yol bile hiç bilmediğin bir yere götürürken seni,planların işe yarar mı? Bir küçük çentik atıyorum hayata her yorulduğumda.Durup düşünüyorum.Var olduğunu sandığımız tüm kurallar bize anlatılanlar dayatılanlar,öğretilenler,gösterilenler..