"O zamanlar kafama göre çekip gitmiştim ama bu kez senin kendi tercihinle ayrılmanı istedim.
Ama...
Sen ağladın. O zamanlar niye bana hiçbir şey söylemedin,niye tekrar karşılaştığımızda kimliğini gizledin, diye soracağını sanmıştım.Ama sen önce beni teselli ettin.Bir kez bile haber göndermediğim halde hayatta olduğum için teşekkür ettin.
Senin hislerinin derinliğinden emin olunca birden ödüm koptu. Yanımdan hiç ayrılmazsan diye. Benimle kalıp mutsuz olursun diye. Bu yüzden en önemli gerçeği sana söyleyemedim. Acımanın tuzağına düşmeyesin diye."
"İnsanlık tarihinden bu yana yere göğe sığamayacak kadar özverili, gözü çocuğundan başka hiçbir şey görmeyen anne babalar bile çocuklarının rızasını aldıktan sonra onları dünyaya getirmedi. Sen de ben de istediğimiz için doğmadık. Bu sadece bizi dünyaya getirenlerin kararıydı. Şimdi bunlardan hangisi bencilce değil? Bana benzeyen küçük bir canlı doğurup ona sonsuz sevgimi vereyim, çocuk yapıp yuva kurayım, diyenler daha mı az bencil? "