“Seni seviyordum, diye düşünüyordu Antal, seni hiç eleştirmeden, bir daha asla sevemeyecek, sevmek istemeyecek kadar sevdim. Ben sana aittim ve sen benim değildin; kollarımın arasındayken bile bana uzaksın.”
“Şimdiye kadar, gurur, çektiği acıları itiraf etmesine mani olmuştu hep. Bugün bomboş evde yapayalnız kalınca dağılıvermişti, bütün yaralar yeniden açılıyordu, hepsi, artık iyice kapandığını sandıklarını bile.”