İffet...
Aşk için değmiyor(muş). Bunu anlamak için İffet gibi tekrar karşılaşmayı beklemeyin derim. Ufak bir tavsiyeyle giriş yapmış olalım. Öyle fevkalade inceleme yapacak edebiyat bilgisine sahip değilim lakin kısa bir sohbet edelim isterim. Şöyle güzel bir Türkce'yi henüz okumuşken iki kelime de bizden olsun.
Kitap boyunca başına ne gelirse gelsin iyi biri olduğundan emin olduğunuz bir karakterin, gereksiz yere kendine çektirdiklerini okuyorsunuz. Oysa baştan aşkın rüzgarına kapılmasaydı ne güzel bir adam olurdu diyorsunuz. Belki adaletli bir hukukçu, iyi bir baba, iyi bir eş... Ama işte belki... Birçoğumuz değmeyecek fedakarlıklarımızın, önyargılarımızın kurbanı olmuyor muyuz? İffet de tam olarak "bizden" biri.Aşksa sebep olup kenara çekilen bir unsur yine. Kalbe söz geçmiyorlara sığınmak için kısa bir serüven dünya hayatı. Kalbinizi doğru şekilde beslerseniz doğruyu görebilmeyi öğrenir diye düşünmekteyim. Yanlış başlayan hikayelerden doğru sonlar beklemek, suya tuz atıp şerbet beklemeye benzer. Tuz ile şekeri ayırt edebilmek için bazen sadece göz yetmez. Kimisi tatmayı akıl eder kimisi aldanmayı seçer.
İffet sağolsun nerelere geldik. Buraya kadar okuyanların sabrına bereket dilerim. Allah kararlarınıza doğruluk versin. Selametle...