Neymiş hiç konuşmuyormuşum
Oysa sessizliğimdi benim en büyük haykırışım
Siz sağırsanız ben ne yapayım
Neymiş hiç dikkatli giyinmiyormuşum
Oysa zevk mi bıraktınız insanda
Yoksa bir tercih hakkı mı
Siz bencil anlayışsızsanız ben ne yapayım
Neymiş hiç sıcakkanlı değilmişim
Oysa güven mi bıraktınız insanda
Yoksa bir ifade biçimi mi
Siz sıcaktınızda ne oldu
Cehennemin soğukluğu soğukluğundan başka ne verdiniz bana
Siz iki yüzlü adi iseniz ben ne yapayım
Oysa ne planlar aşka dair
Öyle olsun böyle yapalım diye
Daha yüzünü görmeden tutmadan elini
Hadi gel evlenelim diye
Tamam aşk mantık kabul etmez de
Bu neyin cesareti arkadaş
Oysa aşk gururuda hiçe sayar
Ama cesareti öldürür
Belkide bu yüzden gerçekten sevenler
Hep yalnızlığın karanlığında boğulur
Cesaretsizdir seven insan
O üzülmesin diye
Olur da onu kırar mıyım diye
Sonra bir cesur gelir birden bire
Alıverir sevdiğini elinden
Türlü cambazlıklarla
Sende izlersin öylece
Ne diyebilirsin ki iyi temennilerden başka
Ve sonu belli
Ve sonu acıdır
Bunun işte
Murat YURTTAŞ
İntiharım oldun sen benim
Hatta kış gecelerinde buz gibi gecem
Çatık kaşların hançer oldu yüreğime
Acıdı da sessiz çığlığım oldun
Çaresiz kanser oldun sen bana
Sözlerin beni boğan bir sicim
Kırmızı başlıklı kız masalında ki kurt oldun sen bana
O kurtuldu ama sen sebepsizce yedin beni
Karabasan oldun sen uykularıma
Fırtınalı günümde acımasız gök gürültüm oldun…