Psikanaliz ve Sonrası, psikanalitik düşüncenin Freud merkezli yapısını ve ondan uzaklaşarak çoğul ve disiplinler arası bir kuramsal zemine evrilişini ortaya koymaktadır. Jung’un kolektif bilinç dışı ve arketip kavramları, Adler’in bireysel psikoloji yaklaşımı, Fromm’un toplumsal belirlenmişlik vurgusu, Rank’ın ayrılma ve yaratım eksenli düşüncesi ile Horney’in temel anksiyete kavramı, edebî metinlerde öznenin kurulumu ve çatışma dinamiklerinin çözümlenmesine olanak tanımaktadır. Bu yönüyle eser, psikanalitik edebiyat eleştirisi açısından yalnızca kuramsal bir kaynak değil, aynı zamanda metin merkezli okumalara zemin hazırlayan açıklayıcı bir referans niteliği taşımaktadır. Bu çalışma ayrıca, psikanalitik edebiyat kuramının kavramsal çeşitliliğini ortaya koyan bir başvuru metni olarak ele alınabilir. Freud sonrası psikanalitik yaklaşımlar, edebî metinlerde bilinç dışının temsili, benlik bölünmeleri, toplumsal baskı mekanizmaları ve öznenin varoluşsal konumlanışı gibi unsurların çözümlenmesine imkân tanımaktadır. Bu nedenle eser, klinik bir psikoloji metni olmanın ötesinde, edebiyat incelemelerinde kuramsal çokluğu mümkün kılan nesnel bir düşünsel çerçeve sunmaktadır denebilir.