Batılı bu konuda geri kalmıştır. Gönül gibi kelimelerin Batı dillerinde karşılığı yoktur. Çünkü Batı’da böyle kavramlar hâlâ yoktur. Derin, eski kültürleri olan Asya milletlerinde vardır. Batı bu eksikliğin acısını bugün bol bol çekiyor. Sanayide ilerlemiş, maddeten zenginleşmiş olmalarına rağmen Batı’nın insanları ve toplumları huzursuzluk, mutsuzluk içindedirler. Sözün kısası, “Osmanlıca’dır, diye “hikmet”, “rahmet” gibi sözcükleri atmak çok şey kaybetmemize yol açar. Halbuki biz kendi insanlık hasletlerimizi korumakla kalmayıp bu zavallı Batı’ya da onları öğretmeliyiz. Hele Türk dilinin unutulup, ulusumuzun Anglosaksonlaştırılması oyunu’na kurban gidersek, gençlerimiz yabancı dilde, misyoner tipi okullarda yetişmeye devam ederse gönül gibi sözcüklerle birlikte gönlümüz de gider.
Türkçeye Arapça, Farsça karışması İslami bir bütün olarak görme gereğinden ve Türklerin kendi hevesleriyle olmuştur. Bu seferki İngilizce etkisi ise kendiliğinden olmamış, 40 yıl önce -daha da
Eger bawerî ji hezkirinê be ew ê bi jankêşiyê re kûrtir û qewîtir bibe. Lê eger ji tirsan re be wê bêguman bi jankêşî û azaran re têk biçe. Eynî mîna serbazekî ku bi zorê here cengê. Gava ew serbaz bibîne ku waye di şer de kuştin pirr bûye û hevalên wî wê bişkên, ew jî wê di yekemîn fersendê de ji meydanê baz bide û xwe rizgar bike. Lê ku serbazek bi bîr û baweriya xwe tev li artêşekê bibe bêguman ew ê li meydana şerî her li ber xwe bide, ku bi tena serê xwe bimîne jî wê nereve."
Em mirin, di dil de bihêvî bûn ji mirinê
Di valahiyeke mezin de efsûn betal bû
Çewa te ji bîr kir, straneke delal bû
Pareya ezman, gurza qulîçan û perika çûkan bû
Me çiqas ji kîs dihesiband jiyanê
Niha agahî nayên ji wê dunyayê
Kes nîne ku bipirse halê me
Ewqas reş tarî bûye şeva me
Hebe çi, nebe çi pencera me
Siya rûyê me jî wenda ye li rûyê avê