Beyza G.
@byyz
Kalabalıklar içinde de yalnızdır insan
Üniversite
Kocaeli
Rize
63 okur puanı
Temmuz 2017 tarihinde katıldı
Mutluluk için başka hiçbir şeye gerek yoktu, sadece nefes almak yeterliydi. Ama insan, nefessiz kalmadan nefesin, hapsedilmeden özgürlüğün, ölümle yüzleşmeden yaşamın kıymetini bilemiyordu.
Reklam
“İnsanım ve insani olan hiçbir şey bana yabancı değildir.”
Gerçek şu ki, ihmal ettiğimiz her şeyin altında kalırız.
Çocuk için arkadaş, bizim arkadaşlarımızla ilişkimizden çok daha farklıdır. O karşısındakini sadece insan olarak gördüğü için, ilişkisini insan insana duygudaşlık zeminine oturttuğu için muhatabını kendi gibi biri olarak görür. Birden fazla benim gibi insan, birden fazla insan, birden fazla ben… Buna yönelik olumsuz bir müdahale, kişinin kendisine müdahale etmekten çok da farklı değil. Kendin gibi gördüğün bir arkadaşının yanından sertçe çekilip “O senin dengin mi?” sorusuna muhatap olmak nasıl bir duygudur acaba? O an diğer çocuk ne hisseder? Arkadaşından kopartılan çocuk ne yaşar? Et-tırnak olmuş bir yol arkadaşlığını statüler, semboller, etiketler üzerinden yıkmak hamlığı aşan bir cehalet olsa gerek. Çocukların unvanı yoktur, sonsuz hayalleri ve yetişkinlere örnek olacak kadar barışçıl yürekleri vardır. Bu zenginlik onları gelecekte çokça unvanlarla buluşturmaya muktedirdir. Ama an itibariyle çocuk çocuktur ve çok zengindir.
…yemin ederim ki, her şeyi fazlasıyla anlamak bir hastalıktır; gerçek tam manasıyla bir hastalık.
Reklam