꧁༺ 乇爪乇ㄥ Şİ爪Şİ尺 ️ KILIF ༻꧂
"𝐁𝐞𝐧 𝐡𝐞𝐩 𝐚𝐧𝐧𝐞𝐦𝐢𝐧 𝐬𝐞𝐬𝐬𝐢𝐳𝐜𝐞 ö𝐫𝐝üğü 𝐨 𝐠ö𝐫ü𝐧𝐦𝐞𝐳 𝐤𝐚𝐛𝐮ğ𝐮𝐧 𝐢ç𝐢𝐧𝐝𝐞 𝐲𝐚ş𝐚𝐝ı𝐦. 𝐒𝐚𝐝𝐞𝐜𝐞 𝐠üç𝐥ü 𝐨𝐥𝐦𝐚𝐦 𝐠𝐞𝐫𝐞𝐤𝐭𝐢ğ𝐢 öğ𝐫𝐞𝐭𝐢𝐥𝐦𝐢ş𝐭𝐢 𝐚𝐦𝐚 𝐢ç𝐢𝐦 𝐩𝐚𝐫𝐚𝐦𝐩𝐚𝐫ç𝐚𝐲𝐝ı. 𝐁𝐚𝐛𝐚𝐦ı𝐧 ö𝐥ü𝐦ü𝐧𝐝𝐞𝐧 𝐬𝐨𝐧𝐫𝐚 𝐝𝐚 𝐲𝐚𝐯𝐚ş
Puan vermedi·264 syf.·
2026 410. kitabı
. insanların maskenin ardındaki gerçek sizi görmesinden ve yargılayacaklarından korktuğunuz için kendinizi sosyal ilişkilerden bütünüyle geri çekersiniz. Kendinizi zayıf yönlerinizle tanımlamaya başlarsınız. Benliğinizin gerçekten kusurlu olduğunu düşünür ve insanların gerçek sizi gördüklerinde sizi hoyratça reddedexeğini varsaymaya başlarsınız." 
Richard C. Schwartz
kendimizi anlama ve kendimizle ilişki kurma konusunda devrim niteliğinde bir paradigma öğretiyor; bizi içsel uyuma getiren, özşefkati artıran ve ruhsal uyanışın kapılarını açan bir yöntem.
İçsel Aile Sistemleri (IFS) terapisi ve insan olarak her birimizin acı ve hayal kırıklığıyla mücadele edebilmek adına aşırı rollere bürünmeye zorlanmış kıymetli parçalar içerdiği anlayışı, travma terapisi alanında yaşanan en büyük gelişmelerden biridir..
"Sıklıkla görürüz ki, bir duygu ya da düşünceden ne kadar çok kurtulmaya çabalarsak, o duygu ya da düşünce aynı oranda güçlenir." S:28
Bu parçaların hayatta kalmamızda oynadıkları rolleri anlamak ve kök travmalarının yükünden kurtulmayı başarmak kişiyi içsel uyuma ve özşefkate götürür. Varlığımızın tüm parçalarını kucaklama anlayışı gerçek manada bir devrimdir ve özkabule, özliderliğe uzanan yolun önünü alabildiğine açar. IFS, etkili ve sonuçları/etkisi kalıcı olacak travma terapilerinin mihenk
taşlarından biridir. 
Bozuk Parçan Yok
İlişkilerimizdeki engellerin çoğu, bir başkasının davranışının içsel sistemlerimizde yaratacağı karmaşadan korkmamızdır. S:210
Aylaklığın Felsefesi
Aylak Adam, okuduğum birçok romandan farklı bir yerde duruyor. Çünkü burada olaylardan çok bir arayış anlatılıyor. Başkarakter C., toplumun ona biçtiği rolleri kabul etmeyen, sıradan bir hayatın
Kitap Yorumu : Ay Işığı Çocukları / Kardelen Ç.
Özet;
Balık Değil, İnsan Hikâyesi
Fish! Balık’ı elime aldığımda karşıma çıkacak şeyin klasik bir kişisel gelişim kitabı olduğunu düşünmüştüm. Sayfalar ilerledikçe fark ettim ki bu kitap bana iş hayatını değil, insanın kendi hayatına
Aklı erecek yaşa kadar karnı doyurulmuş başka hiçbir şey öğretilmemiş bir çocuğun hayata tutunması ne kadar mümkündür sizce?
Kitabın arkasında konusuna dair “Gazap Üzümleri, Forrest Gump ile buluşursa” yazıyor. Bu hikayedeki Forrest’ın farkı sefalet içinde olması. Ingram çocuk yaşta büyümek zorunda kalan bir çocuk. Hayata erken atılmak zorunda kalan, hayata dair hiçbir şey bilmeyen, tek istediği karnını doyurmak olan ailesinin dışladığı kimsesiz bir çocuk. İnsanı derinden sarsan bir gerçekçilik var tüm hikayede.
Amerika’nın büyük buhran döneminde geçiyor kitabımız. Amerikan rüyasının temelde ne kadar fos olduğunun ispatı niteliğinde. Irkçılığın 1920’lerde ne durumda olduğunu tüm açıklığıyla okuyoruz.
Yazarın ilk kitabıymış Ingram, bence çok başarılı. İyi ki okudum diyorum.
“Hiç olmamış birinin eksikliğini nasıl hissedebiliyordum?”
