• Nasıl tanınabilir yüzüm seninle
    bir kış odasında vuruldum ağır
    bu yaralar şu kalbime musallat
    işte gidiyorum açıyor zakkum

    yüzüme baktıkça çağırıyorum seni

    Cafer Turaç
  • Her şey seninle şimdi, masum ve dilsiz
    öyle çıkıyoruz yukarılara
    ağzın ötelerin şelâlesidir
    saçlarına kar değmemiş daha ne ?
    ellerinden tutayım bırakma beni.

    sesin okunuyor su çırpıntısından

    Her şey seninle şimdi, karanlık kışla
    gömleğime değen berrak bir türkü
    al al götür beni akşamlarına
    gideceğim adres yeni değil ki
    oralarda selvi, bir kaç menekşe.

    Cafer Turaç
  • Saçlarım ne çok acılarla tarandılar kederden başka bir şeyler sığmıyor, sıkıntılar
    Hangi gözle çakışsa gözüm son yaz gülleri gibi sararıp dökülüyor

    Cafer Turaç
  • gün biterdi gözuçlarımda saçlarının şiddetine sokulurdum
    gözlerine karşılık vermeye gelirdim ardımda şehirler bırakarak
    eline hangi çiçeği alsan suyun hükmü kırılırdı, duyardım
    hangi şekilde bıraksan da gövdeni uykusuz kalırdım.
    adını ağzımda köz tutar gibi tutardım, ölüm
    harfi harfine çınlardı akşamları alışırdım
    alışırdım köpüklerini bir türlü anlatamayacağım denize,
    hüzün ceketimin iç cebinde bir tütün yaprağı gibi
    dalardı yüreğime öyle hafif öyle derin, hayat
    yolculuklar sonrası sabun gibi azalırdı sanki, sen

    ey bukleli saçlarında şairliğim ölen kız, kahrım
    seninle kuleleri gençliğim olan o kente gidilmez mi?

    artık gözkapaklarımda zorlanan gözyaşlarını
    anlatmayacağım sana
    anlatmayacağım artık ağzımla kırdığım papatyanın
    her gün caddelerde üstüne basarak geçtiğim ıssızlığımı
    bir şeylerin kayıp gitmesini ellerimin arasından, umulmaz bir şekilde
    soluk soluğa duyuyorum gırtlağıma yüklenen bu şarkıyı,
    venasıl horlanıp geçildikse ölü gülüşlerle yıllar boyu
    çocukken bir şarkısı söyler gibi ağlamanın sevinci
    ağlamak istiyorum yeniden uçarı kitapları okuyarak
    ellerime dikenler batsın istiyorum dizlerimin kanamasını

    yeniden ağlamak istiyorum sesimin bütün hazinelerine dokunarak
    ve sonra dağların gerisinde duruyorum, rüzgarın savurduğu derin
    kalbimin görkemini bağırmak istiyorum şakıyan bir kuş gibi
    benimle ölür müsün? sevgilim sevgilim.

    (Aralık 1982)

    Cafer Turaç
  • Sevil
    Balaş: Sevil, sən hara gedirsən?
    Sevil: Sosializmə, fabrikə! Mən oradan gəlmişəm, oraya da gedirəm. Qadınların azadlıq yolu ancaq oradadır!

    Almaz
    Bəli, özümü təqsirli bilirəm, çünki mən bu invalid çuxası geymiş qolçomaq hacı əhmədlərə, şəriflərə, mirzə səməndərlərə qarşı mübarizəyə ancaq Kommunist Partiyasının rəhbərliyi ilə və yoxsul kəndliləri təşkil etmək yolu ilə iş görülə biləcəyini yaxşı düşünməmişdim. Mən tək başıma mübarizə aparmışdım. Mən başa düşməmişdim ki, bu mübarizəni ancaq mən aparmıram, fəhlə sinfi partiyanın rəhbərliyi altında aparır. Mən səhvlərimi boynuma alıram. Ancaq bu səhvlərim düşmənlərimi sevindirməsin. Mübarizə davam edir! Səhvlər mənə çox şey öyrətdi.

    1905-ci ildə
    Köhnə dünya dağılmağa, yeni dünya qurulmağa başladı.Köhnə məzarlığı sökür, yerində mədəniyyət bağçası tikirdilər. Baxşı da orada idi. O, Sonanın baş sümüyünə baxır və düşünürdü. Ala gözlərinin yeri birər qara uçurum idi. Al dodaqlarından əsər belə qalmamışdı. Sonanın yalnız inci dişləri qalmışdı. Sona, sanki gülürdü, nəyə gülürdü, Sona? O, çar jandarmlarının və burjuaziya hakimiyyətinin qanlı siyasətinə gülürdü. O, incilin və Quranın həqiqətlərinə, o, burjuaziya milli namusunun məntiqinə gülürdü. Ver əlini, Sona, ver əlini, Baxşı! Qoy keçmişin qanlı tarixi bu köhnə məzarlıqda əbədilik gömülsün. Qoy yeni qardaşlıq dünyasının qırılmaz qolları sizin əllərinizi, iki qardaş kütlənin birləşmiş həyatı kimi, əbədilik birləşdirsin...

    Yaşar
    Toğrul: Hə, yoldaş Niyaz, necə görürsən bu işləri?
    Niyaz: Məni də o köpək oğlu yoldan çıxarmışdı. Yaxşı, köpək oğlu, gələrsən, evdə danışarıq!
    Toğrul: Sağ ol, yoldaş Yaqut.
    Yaşar: Sağ ol, Yaqut. Mən səni bu qədər qoçaq bilməzdim.
    Əmirqulu: Ağız, Şərabanı, dahı biz neçin qalmışıq. Gəl barışaq da. Ancaq o xəmir-tabağa yoxam.
    Belokurov: Daha qorxma, Yaşar. Sal işə stansiyanı. Pambıq olacaqdır.

    Dönüş
    Qüdrət: Artıq mən kütlədən ayrı bir vücud deyiləm.Kütlənin vuran bir qoluyam...Yoldaşlar! Mən bu gündən sizinlə addım-addıma gedən və quruluş cəbhəsində qələmlə yarışan bir əsgərəm... əlbir vuruşmaq, əlbir sökmək və tikmək!
    Daşdəmir: Yarışın şərti: repertuar və quruluşu keyfiyyətcə yaxşılaşdırmaqdır.
    Qüdrət: Mən hazıram!
    Gülsabah: Mən də hazıram!
    Gülər: Mən də hazıram!
    Turac: Mən də hazıram!
    Aktyorlar: Biz hamımız hazırıq!
    Gülsabah: İşçilər, əməkçilər, gənclər! Biz səhnəmizi yüksəltmək üçün qəti vuruşa başlayırıq. Bizə kömək etmək sizin borcunuzdur.
    Salon: Biz hazırıq.
  • yeniden ağlamak istiyorum sesimin bütün hazinelerine dokunarak
    ve sonra dağların gerisinde duruyorum, rüzgarın savurduğu derin
    kalbimin görkemini bağırmak istiyorum şakıyan bir kuş gibi
    ...