"Bu dünyadaki insanların büyük bir kısmı aydınlık ve düzgün yollarda yürür." dedi. "Ve bakışlarını aşağı indirdiklerinde ayaklarına tutunan gölgelerini görürler ama gölge vücuda bağlı da olsa aslında ayrıdır. Gölgeleri onlar değildir. Sen ve ben ise farklı bir yolda yürüyoruz. Gölgelerimiz bizimle. Ne onları görmezden gelebilir ne de unutabiliriz. Onlar bizim bir parçamız ve hayatta kalmak için onlara ihtiyacımız var. İçindeki karanlığı sevmiyor olabilirsin ama onun sayesinde diğer insanların yapamayacağı veya yapmayacağı şeyler yapıyorsun. Ve diğerleri -iyi, kötü ve çirkin- onların güvende olması için bizim gibilere ihtiyaç var."
"Ya onları tehlikeye atan bizsek?"
"O zaman ışığa dönmek için birbirimize yardım edeceğiz."
Sen kendini zayıf görüyorsun Omen. Önemsiz biri olduğunu düşünüyorsun. Bütün bunlar değişecek. Kendi değerinin farkına varacaksın. Bir dövüşü kazanarak hayatta kalmanın ilk adımı, neden hayatta kalman gerektiğini bilmektir. Sen bunu henüz yapmadın. Kardeşinin Seçilmiş Olan olması, senin ondan önemsiz olduğun anlamına gelmez.
Kesik kesik nefes alıp veriyordu. Skulduggery yanına çömeldi ve ellerini yaraya bastırdı. Emirler yağdırıyordu. İnsanlar paniğe kapıldı. Valkyrie ise sadece Skulduggery'ye bakıyordu.
Pleasant, "Hey, seni yargılamıyorum." dedi. "Bizim çok ortak yönümüzü var, seninle. Özellikle de şimdi, birilerini öldürme içgüdümüz baskınken. Ama ben Valkyrie'yi hiçbir zaman kanatlarımın altına almadım. Hiçbir zaman benim öğrencim değildi. Her daim benim ortağımdı. Kendi kararlarını verdi ve kendi hatalarını yaptı. Belki de Jeremiah konusundaki hatan budur. Belki ona bir şeyler öğretmeye o kadar odaklanmıştın ki bu dünyada kendi yerini bulmasına hiçbir zaman izin vermedin."