Işkence, insanın kötü zekasının sonucu; bir sanat gibi tasarlanmış, bir bilim gibi mükemmelleştirilmiş, bir zevk gibi kullanılmış. hayvanlar öldürür parçalar ama acı bir amaç haline getirmez. insansa bu dünyada hem mucit, hem kurban, hem de cellat. işkencecinin hedefi, kurbanın da, kendine acıma duygusu uyandırmak. oysa bu korkunç bir tuzak; insan kendine eleştirebilir, üzülebilir, yenilmiş hissedebilir, ama kendini acımak... hayır, bu olmamalı. insan kendini acımamalı. işte işkenceler bunu ister; ruhunuzu zayıflatıp seni kendi gölgene bağlamak."