Herkese iyi akşamlar. Hayırlı ramazanlar. İlk cildi bitirdim ve bununla alakalı düşüncelerimi yazmak istiyorum.
YAZIDA SPOİLER VARDIR DİKKAT!!!!!!
Sefilleri okumaya gözüm cok korkuyodu fakat okudukca açıldı, açıldıkca güzelleşti. İlk cildde beni üzen seylerden birisi Cosette ve fantine arasındaki ilişki idi. Kadın kızını görmek için ne fedakarlıklara girişti lakin kızını goremedi üstüne hayatından oldu. Jean valjean için de üzüldüm ama zekasına hayran kaldım. Kimliğini gizleyerek belediye başkanı olması beni çok sasirtti bi an kendini ben jean valjean'ım deyince dedim vay be inanılmaz. Javerttan köşe bucak kaçma bölümünü heyecandan nasıl okuduğumu bilmiyorum acaba yakalanır mi acaba yakalanacak mı diye. Bir mahkum olarak zekasina hayran kaldım. Adam her durumdan vazife çıkararak değişik şeyler yaptı. Manastırın bahçesine girip Javertten kurtulması ve kendini mantıklı bir şekilde kabul ettirmesi içimi rahatlattı Cosette'ye sahip çıkmasına çok sevindim. Zalim Tenardielerin elinden kizi alıp gitmesi tam puan vermeme sebep oldu gönlümu fethetti. Bir de güldüğüm kısım ise Jean Valjean düştüğu manastırda kalması için manastırın hizmetlisi ile anlaşması, cenaze kürekçisinin ölmesi ile farklı kürekçi ile muhatap olup zar zor ikna etmesi çok gülünç geldi, adam ne yapacağını saşırdı ama sonunu güzel bitirdi. Bir de bana göre kitapta aşırı ayrıntı vardı tabi dönemin koşullarını göze alarak okumak zevk verdi ama konudan sapıp böyle ayrıntılara girmesi biraz modumu düşürdü. Velhasıli kelam ilk cilt benim icin süperdi. İkinci cildi okumak icin sabırsızlanıyorum. İnşallah ilk cildide zevkle okuyabilirim