Uzun zamandır okumak istediğim bir dönem romanını daha bitirmiş bulunmaktayım. 17. yüzyılın ilk yarısını tüm yönleriyle ele alan, tarihi gerçekliği kurmacanın içerisinde eriterek okura sunan bu roman okuru sürekli olayların içine çekiyor. Sanki geçmişe yolculuk edip İstanbul sokaklarında gezip saray entrikalarına şahit oluyorsunuz.
Kösem Sultan'ın hayat hikayesi üzerinden Osmanlı İmparatorluğunda çürümenin nasıl başladığına ve bu çürümenin kanserli bir hücre gibi devleti nasıl sarıp sarmaladığına şahitlik ediyoruz. Rüşvet ve liyakatsizliğin devletin temelindeki adalet duygusunu nasıl sarstığını görüyoruz. Eğitimden ve tecrübeden uzak yetişen ve zamansız tahta geçen Osmanlı padişahlarının saray kadınları, yeniçeri ağaları ve ulema sınıfı elinde nasıl oyuncak edildiğini görüyoruz. Bu çevrelerin kendi çıkarlarını devletin çıkarları önüne koyduğunda ve padişahın yok hükmünde konumlandırıldığında koca imparatorluğun bir iki yüz sene daha ayakta kalması temelinin sağlamlığı ve bir avuç vatanseverin mücadelesi ile alakalıdır. Bu hep böyle olmuş ve oluyor ne yazık ki. Ceddim Osmanlı diye övünenlerin bu çüremeyi okuyup ders çıkarmasını beklemek de saflık olur sanırım. Tarih hep ideolojik ve çıkara dayalı hesapların görüldüğü bir yer bizde ne yazık ki!
Degirmenlik (Milo) adasında çıplak ayakla dolaşan Afro'nun Kösem Sultan olup dönemin en büyük imparatorluğunu yarım asır yönetmesi ancak bu kadar muhteşem ele alınabilirdi. Kurmacayla okuru kendine çekip tarihi gerçekliği okura, okuru sıkmadan veren bu usta işi roman okunmayı sonuna kadar hakkediyor. Dilerim okuru bol olur.
Hak üzere amel edilmediğini ve batıldan da kaçınılmadığını görmüyor musunuz? Böyle bir durumda, müminin ölümü arzulaması yerindedir. Ben ölümü saadet, zalimlerle yaşamayı ise aşağılık biliyorum..
.
Ey Ebu Süfyan'nın oğullarına uyanlar! Eğer dininiz yok, ahiretten de korkmuyorsanız, en azından hür insanlar olun..
.
Allah'ım! Sen biliyorsun ki, bizim tarafımızdan gerçekleşen kıyam, saltanat için yarışmak ve değersiz dünya mallarından bir şeye ulaşmak için değildir. Senin dininin (öğretilerini) öğretmek, ıslahat yapmak, mazlum kullarına emniyet ve güvence kazandırmak, İslam'ın farzları ve Resulullah'ın sünnetleri ve hükümleriyle amel olunmasını sağlamak içindir..
.
Ben sizi Allah'ın kitabına ve Resulü'nün sünnetine çağırıyorum: Gerçekten sünnet öldürülmüş ve bidat diriltilmiştir..
.
Ben azgınlık, makam, fesat çıkarmak ve zulüm yapmak için Medine'den ayrılmadım. Ben ceddim'in ümmetini ıslah etmek, marufa emir, münkeri nehyetmek, ceddim Resulullah'ın (s.a.a) ve babam Ali'nin (a.s) çizgisinde hareket etmek için kıyam ettim..
.
Gönlümün Sultanisin Ya Hüseyin.. Icimin yanginisin Ya Hüseyin
Reklam
Bu bir tarih kitabı değil, tarihi bir roman diyerek kendimi avutuyorum. Çünkü kitabi begendim ama hosuma gitmeyen cok fazla sey de var... Bir kere Fatih benim kırmızı çizgim olarak belirlediğim ceddim olmasina ragmen kitapta Fatihi Fatih yapan çok ciddi fikirlerin arkasında hep Lada vardi. 2.Murat, Molla Gurani gibi Allah dostu olarak bildiğimiz şahsiyetler hakkında hoşuma gitmeyen ayrıntılar vardi. Sonra yazar escnsellik ile İslamı yan yana getirerek beni başka bir yerden daha vurdu vesaire vesaire... Dediğim gibi tarih kitabı değil tabi ki...
Diger yönden ise Islamin çok güzel şekilde aktarılmış olması, Peygamberimizin hep salavatla anılması ve kitabın tarihi olaylar ve akış sırasıyla inanılmaz sürükleyici olması çok hoşuma gitti.
Boyle bir kurgu yazarın aklına nasıl geldi acaba? Acayip ilgi çekici bir seri gerçekten.
Batı sevdalısı bir topluma dönüşmüşken çocuklarımıza yani gelecek neslimize şimdi ki teknolojinin temelini atanların bizim bilim insanlarımız olduğunu anlatan, bu konuda eziklik psikolojisinden çıkılmasına yardımcı olacak olan, "ceddim yaptıysa ben de yapabilirim" özgüvenini aşılayan güzel bir kitap. Serinin diğer kitapları da eminim güzeldir. Hepsini okuyacağız.
" İSLAM İLİM SEVER, İLMİ ÖVER, İLME MEYLETTİRİR" Bunun en güzel örnekleri ecdaddır. Köklerimizi sevmeli örnek olarak onları görmeliyiz. Vesselam...
Sıkıntısı ve dileği olanlar onu vesîle ederek, araya koyarak Allahü teâlâya duâ ettiklerinde dileklerine kavuşurlardı.
Abdülkâdir Geylânî hazretleri buyurdu ki:
“Sıkıntıda olan bir kimse beni vesîle edip Allahü teâlâya yalvarsa derhâl sıkıntısı gider. Şiddet ânında her kim benim ismimi ansa derhâl rahata kavuşur. ‘Abdülkâdir Geylânî hazretlerinin yüzü suyu hürmetine’ diyerek, her kim Allahü teâlâdan dilekte bulunursa, derhâl işi görülür.”
“Allah’ım! Ceddim, Habîbin Muhammed aleyhisselâm ve kullarından takvâya erenlerin hâtırı için, hiçbir talebemin rûhunu tövbesiz alma.”
Kendisinden; duânın kabûl edilmesi, hayır ve misâfire ikrâmdan soruldu. O zaman şu hadîs-i şerîfleri okudu:
“Kul günâh işlemeyi talep veya akraba ziyaretini terkte bulunmadıkça ve acele etmedikçe duâsı kabul edilir.” Eshâb-ı kirâm; “Yâ Resûlallah, acele etmek nedir?” diye sorunca; “Duâ ettim de kabul edildiğini görmedim der ve o anda vazgeçerek duâyı bırakır” buyurdular.
Abdulkadir Geylani Hazretleriİslami İlimler
Sıkıntısı ve dileği olanlar onu vesîle ederek, araya koyarak Allahü teâlâya duâ ettiklerinde dileklerine kavuşurlardı.
Abdülkâdir Geylânî hazretleri buyurdu ki:
“Sıkıntıda olan bir kimse beni vesîle edip Allahü teâlâya yalvarsa derhâl sıkıntısı gider. Şiddet ânında her kim benim ismimi ansa derhâl rahata kavuşur. ‘Abdülkâdir Geylânî hazretlerinin yüzü suyu hürmetine’ diyerek, her kim Allahü teâlâdan dilekte bulunursa, derhâl işi görülür.”
“Allah’ım! Ceddim, Habîbin Muhammed aleyhisselâm ve kullarından takvâya erenlerin hâtırı için, hiçbir talebemin rûhunu tövbesiz alma.”
Kendisinden; duânın kabûl edilmesi, hayır ve misâfire ikrâmdan soruldu. O zaman şu hadîs-i şerîfleri okudu:
“Kul günâh işlemeyi talep veya akraba ziyaretini terkte bulunmadıkça ve acele etmedikçe duâsı kabul edilir.” Eshâb-ı kirâm; “Yâ Resûlallah, acele etmek nedir?” diye sorunca; “Duâ ettim de kabul edildiğini görmedim der ve o anda vazgeçerek duâyı bırakır” buyurdular.
Reklam
Reklam