Fatih Çelebi
@celebi_faith
9 okur puanı
Eylül 2019 tarihinde katıldı
“İnsan dediğin mahluk hiçbir şeyi değiştiremez. Bunun için, gönlünün rahat olmasını istersen, gördüğün fenalıkların bile bir hikmeti olduğunu düşün ve yeryüzünde olmayan iyilikleri oraya getirmek sevdasına kapılma… Sonra en mühimi: kendini halinden şikayet etmeye alıştırma! Ömrünün sonuna kadar dövünsen bu hayatın cefası tükenmez; kendine etmiş olursun.”
…
Bu karşısında ağır ağır yemek yiyen adam bütün o sözlerin hülasası idi. Fakat ne kadar doğru olursa olsun, Yusuf kendini o fikirlere tamamen yabancı buldu. Zaten onların doğruluğunu da, babasına inandığı için kabul ediyordu. Hayat bu derece manasız ve insan dünyaya boş durmak için gelmiş olamazdı. Bunların hiçbirinin hakikat olmaması lazımdı. … o günkü hayatını gözünün önüne getiriyor ve tozlu bir odada, mürekkep lekeli bir masanın başında mutlak surette boş oturmanın hiçbir suretle müdafaa edilemeyeceğini hissediyordu. O oda, gözlüklü Hasip Efendi, o somurtkan Nuri Efendi nasıl olur da örnek insan diye ele alınabilirdi? İkisi de akşama kadar masa başında uyumak, öğle ve ikindi namazı kılmak suretiyle vakit geçirmişlerdi. … Kendisi için de böyle bir hayat tasavvur etmek korkunçtu. Hatta şimdi karşısında ağır ağır kuskus pilavı çiğneyen ve eliyle ağzına biber turşusu götüren babasının hayatı da ötekilerden farklı değildi ve o da Yusuf’a bomboş ve korkunç görünüyordu.
Sayfa 182 - Kaymakam Salahattin Bey & Yusuf
Reklam
İstihfaf ettiği, kendisinden zayıf bulduğu mahlukların mahkumu olmak çok harap edici bir şeydi.
Sayfa 240 - Yusuf
Çocuğun metaneti orada bulunanların kalbini parçalıyordu. Zaten bir felakete sükun ve itidalle tahammül edenlerin manzarası, o felaket için ağlayıp çırpınanların manzarasından çok daha korkunç ve ezicidir. Kuru ve sabit gözlerin arkasında nasıl bir ateşin yandığı; yavaşça kalkıp inen göğsün içinde nelerin kaynadığı bilinmediği için insan mütemadi bir ürkeklik ve tereddüt içinde üzülür…
Sayfa 13
İşinde gösterdiği olağanüstü emeğin karşılığını alsaydı (buna en çok kendisi şaşırırdı herhalde) belki Danıştay üyeliğine kadar bile yükselebilirdi, ama gördüğünüz gibi, gösterdiği emeğin sonucunda kazandığı tek şey, arkadaşlarının deyimiyle kıçındaki basur ve sırtındaki fıtık olmuştu.
Sayfa 87 - Akakiy Akakiyeviç
Reklam