__ Nasıl seviyorsun onu...?
__ Büyük bir şehir gibi.
__ Hiç insan, şehir gibi sevilir mi...?
__ Sevilmez mi? O benim yaşadığım şehir...!
__ Nasıl yani...?
__ Mesala gözleri;
Doğup büyüdüğüm mahalle.
Saçları ki;
Şehrim de ki, en uzun, en ışıltılı cadde.
Karış karış bilirim yüreğinin sokaklarını,
Benim evim onun yüreğinde.
Nerde kaybolursam kaybolayım,
Bütün yollar çıkar gamzelerine.
Nefesi şehrimin tek mevsimi
Her daim mayıs gibi
Ne üşütür, ne yakar tenimi.
Dizleri varya, o başımı koyduğum dizleri
Bazen bir baba ocağı,
Bazen bir ana kucağı,
Orası şehrimin en korunaklı sığınağı.
Hele o sinesi;
Şehrin en büyük lavanta bahçesi.
Elleri: şehrin denize bakan kıyısı
Öyle güzel sarar ki beni
O an zaman durur sanki
Bizim şehirde zaman kavramı yok ki.
Bir de bakışlar var ki;
Zannedersin bayram yeri...
Çocukluğumun çoskusu,
Gençliğimin baharı,