Sen ki
İLK VAZGEÇEMEYİŞİM ,
İlk KISKANÇLIĞIM ...!
Uzaklardan SEVDALANDIĞIM ...!
Hiç kimseye söylemediğim şekliyle ‘CANIM’ dediğimsin..
'CAN` dediğim ,Özel dediğim
Aşk` dediğimsin
Aklıma hükmedemeyip
Olmuyacak DUAYA '' AMİN '' dediğimsin SEVDİĞİM ...!
HEP GEÇ KALDIĞIM, Sonuna bir türlü
ULAŞAMADIĞIMSIN ...
NASIL’mı SEVDİM..?
Senin: “SEVİYORUM” deyişlerine, “BENZEMEZ”, benim’ki…
O kadar “DERİNdir’ya, “SEVİYORUM” demekle “
BİTMEZ”…!
Ne, YAĞMUR yağmasıyla, “SEL” olur,
Ne’de, DEPREMlerle “YERLE BİR”…!
BENİM/ki, daha “BÜYÜK” işte…
SEVDASINA YANDIĞIM ...