Ey kör! Bu yer, bu gök, bu yildizlar bostur bos!
Birak onu bunu da gönlünü hos tut, hos!
Su durmadan kurulup dagilan dunyada
Bir nefestir alacagin, o da bostur bos.
Bak, bir yanda sarap, bir yanda sevgili.
Sen sofusun, hep dinden dem vurursun;
Bana da "sapik, dinsiz" der durursun.
Peki, ben ne görünüyorsam oyum;
Ya sen? Ne görünüyorsan o musun?
Dedim: Artik bilgiden yana eksigim yok;
Su dünyanin sirrina ermisim az ok.
Derken aklim geldi basma, bir de baktim:
Ömrim gelip geçmis, hiçbir sey bildigim yok.