İstanbul
@cesurcivciv
93 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Hayatımda ilk defa kitabın yazarını yeren bir önsöz gördüm :D Tesadüfen kitap fuarında gördüğüm, elim boş çıkmayayım diye öyle çok da araştırmadan aldığım bir kitaptı. 100 yıl önce yazılan bir kitap olmasına rağmen bugün halen geçerliliği olan şeyler anlatıyor, sadece örnekleri eski kalıyor. Genel olarak sevdim, fakat sonlara doğru epey sıktı beni. Genel olarak "halkla ilişkiler" kavramı ve siyasetle ilgili kısımları daha çok ilgimi çekti sanırım. Önsözün bu kadar farklı ve etkili olmasından sonra yazar Edward Bernays'ı daha detaylı araştırdım. İnsan her gün ne kadar cahil olduğunu fark ediyor işte cahiliz ve öyle de öleceğiız galiba... neyse bilmeden güzel bi kitap almışım, eferim bana... Not: "the century of the self" belgeselini de mutlaka izleyiniz.
Ramazanın sonuna doğru bir gün kitaplıkta gözüme çarptı ve o an okumaya karar verdim, zaman olarak çok uygun geldi. Ve kitap bittiğinde de şunu düşündüm, gerçekten açlık nedir ve açın halinden anlayalım istiyorsak sanırım şöyle bi 2-3 gün minimum besin ile insan vücudu, psikolojisi nasıl oluyor denemek lazım. Çünkü ramazanda her şeye rağmen günün sonunda sofraya oturacağını biliyorsun, keza oturuyorsun da. Gerçek bir açlık deneyimi olmuyor gibi. Allahım da kimseyi açlıkla sınamasın, zor bir sınav.
Bu kısım böyleli. Gelelim edebi kısma...
Gerçekten başarılı bir anlatım. Öyle ki kitap bende bir ruh darlaması yarattı. Yani bitmeyecek sandığım zaman o kadar çoktu ki acaba yarım mı bıraksam dedim birkaç kez. Bu incelemeyi de aynı şekilde bir an önce yazıp kurtulmak istiyorum galiba. Cümleleri paragraf haline getirmek bile yoruyor nedense...
Şunu düşündüm okurken, parayla haşır neşir olmayan parayı elinde tutmayı, daha doğrusu parayı kullanmayı bilmiyor sanırım. Sahada rahat olmayan basketbol kursundaki küçük çocuk top eline geldiğinde heyecan ve stresten tutamaz direkt başkasına atar, elinden çıkarır ya topu, tıpkı öyle miktardan bağımsız para gelir gelmez elden çıkarmak istiyor parayı bilmeyen insan da...
Fakat sayın bayım gurur gerçekten de böyle bir şey değil yahu. Sen aptallıkla gururu karıştırıyorsun. Yazık ettin kendine..
... öylesine hırpalanmıştım ki bir zamanlar ben olan şeyin gölgesine dönüşmüştüm.
