Kitabın son bölümü "Ölüm Bilinci Bizi Daha Yoğun Yaşamaya Yöneltir" başlığını taşıyacaktı.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Kardeşlik Çemberi üyeleri birer birer odalarına,koğuşlarına dağıldılar,hepsi aynı şeyi düşünüyordu: Mari en sonunda gerçekten delirmişti.
"Doğayı çarpıtmaktır bu, Tanrı'nın yasalarına karşı gelmektir; dünyanın bütün dağlarında, ormanlarında, bir tek yaprağı bile bir başkasının tıpkısı olarak yaratmamıştır Tanrı. Oysa siz farklı olmayı delilik sayıyorsunuz, onun için de Villete'te kalmayı yeğlediniz, çünkü burada herkes farklı ve böylece siz kendinizi herkes kadar normal görüyorsunuz."
Eduard bu tür tartışmalardan bıkmış usanmıştı. Bu insanlar kendilerini bir akıl hastanesine kapatmışlar,dünyayı kurtarmaya kalıyorlardı; tabii en ufak bir riski göze almaksızın.
"Hayatta pek çok hata yapmaya izin vardır." dedi meslektaşı, "hayatımızı mahvedecek hata hariç."