"En nihayetinde her masal, her hikaye bir çatışmayla başlar. İnsan o çatışmaları bir bir çözendir, mücadele edendir. İnsan kendini, kendine anlatandır. İnsan kendini kurandır, inşa edendir.". Bana kitabı özetleyen bir alıntı ver deseydiniz kesinlikle bu alıntıyı verirdim. Kitabın olay örgüsü o kadar akıcı, konusu insanı o kadar derin bir yerden sarıyor ki (en azından benim derşnlerimde bir noktaya dokundu) uzun süredir bu kadar hızlı okuduğum ve aklımın bir kitapta, olayda kaldığı olmamıştı.
Neylan'ın hayatındaki sıkışmışlıklar üst üste gelmişti ama görmezden gelmek de bir yere kadar götürdü bu durumu. Gerçekler elbet açığa çıkar, ki bu çoğu zaman acı verici de olabilir. Hayatı yoluna koymak için bu gerçeklerle yüzleşmek gerekiyor. Neylan'ın yaşadığı hayatın gerçeklerinin ondan saklanması, Levent'e duyduğu aştan gözü kör oluşu, sonra olayların farkına varışı vb. akış o kadar güzeldi ki sanki dizi ya da film izliyormuşum gibi her sahneyi yaşadım. Okumak istediklerim listesine baktığımda bu kitabı daha önce listeme eklediğimi farkettim. Demek ki bizim de karşılaşma zamanımız bu zamanmış.
İncelemeyi fazla uzattım sanırım. Okumak isteyen olursa tavsiyemdir