Dilara
@chibimsi
Bütün aşklar küllenir, bütün babalar ölür, bütün hikayeler biter.
Marmara Üniversitesi
İstanbul, 20 Nisan
41 okur puanı
Eylül 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Konuşma, paylaşma, dertleşme...
İçimize attıklarımız bizi tüketiyor, içten içe çürütüyor. Bir çözüm, deva olmasa da insan sustukça kaybediyor.
Taşıdığı yük ne olursa olsun arada bir bırakıp düşünmesi gerekiyor insanın, bunu taşımaya değer mi, yanındakilere de bakması gerekiyor, bir ucundan tutacak mı...
Belki de boşa taşıyordu bunca zaman. Belki de taşıyabileceğinden ağırdı.
Ama insan kendini kapattığı kadar yalnızdı.
Sustuğu kadar yorgun.
Kaçtığı kadar uzak.
Kitabı kısa sürede, aralar vererek okudum. Belki de verdiğim bu aralar hikayeyi kendi kafamda devam ettirip, öykünün içine dahil olmama sebep oldu, tıpkı Mrs.C.'nin hikayesine ara verip gerçek hayata dönmesi gibi, ben o aralarda kitaba daha çok katılıyordum.
Talihsizliklerden ötürü Mrs.C.'nin treni kaçırmasının ardından yaptığı yolculukta onun acılarını ve pişmanlığını bizzat kendi içimde hissettim. Fakat sonrasında onu en istemediği yerde, düşmesini istemediği çukurda bulunca belki de içim rahatlamıştı. Bir kez daha anlamıştım ki, değişimi istemeyen birini değiştirmeye çalışmak beyhude bir çabaydı ve istenmeden yapılmış bir iyilik teşekkürle karşılanmazdı.
Bir Kadının Yaşamından Yirmi Dört SaatStefan Zweig · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2024150,8bin okunma
Hafif bir kitaptı, okurken beni yormadı. Karakterlerin birbirine hem bu kadar yakın hem de bir o kadar uzak olması kafamı çok karıştırdı.
Kitap boyunca Saçiko'yla Mariko'nun ilişkisini sorguladım. Mesafesine rağmen Etsuko ile bir bağ kurabilmiş olan Saçiko'nun, her fırsatta Mariko'dan uzaklaşmasını kitap boyunca sorguladım. Yalnız bir anne olarak, psikolojik problemlerinin olduğu belli olan çocuğunun battığı bataklıktan onu kurtarmıyordu. Amerika rüyası Saçiko'nun elinde olan tek şeydi ve bu hayalin sonunda hem kendini, hem de Mariko'yu kurtarabileceğine inanıyordu, öyle ki bunu elde edebilmek için Frank gibi biriyle kalmayı göze alıyordu. Bir şeyler elde edebilmek ya da, Etsuko'nun durumunda olduğu gibi, elindekini koruyabilmek için, kadın karakterler hep erkeklere boyun eğmek, bazı durumları görmezden gelmek zorunda kalıyordu. Toplumda hala süregelen bu durumların köklerinin bu kadar derin olması gerçektek üzücü bir şekilde çarpıyor insanın yüzüne.
Etsuko ile Ogata-san'ın ilişkileri belki de kitapta tek samimi ve sıcak bulduğum ikiliydi. Birbiriyle tatlı atışmaları ve Ogata-san'ın bilirkişi hareketlerini tevazu ile belirtmesi çok hoş bir atmosfer yaratıyordu.
Ishiguro'nun ortam tasvirlerini de yeteri kadarıyla yaptığını düşünüyorum. Sonda Etsuko'nun yaşadığı evin zihnimde oluşturduğu görüntü çok güzeldi.
